The Witcher 2: Assassins of Kings Enhanced Edition

The Witcher 2 is a great RPG. I have to admit, that in this triology, I thought that only the Witcher 1 aged poorly, and it´s true that Witcher 2 is a massive improvement, but it has a couple of issues in terms of gameplay. But damn, the narrative makes it worth your money and time, for two full playthroughs even. Story-wise, few games reach the intricacy of the story of this game. Almost every time you listen to it, the way it develops, the various rich characters, the moral dilemmas, everything is incredible from the very beginning till the end. It is one of the richest and profound stories that you can find in an RPG, period. Besides, the game has a massive improvement from the previous one, offering high quality voice acting and a technical quality that was breathtaking for 2011, (Alongside a re-upscale textures mods) can still look beautiful today. In terms of how the gameplay feels, some decisions where made that are a considerable improvement from the previous one, but that have plenty of flaws. Combat on itself is quite interesting. Most players despise the Witcher 1 combat, but fans of crpgs do not tend to do so. This title is much more action focused, and for the most time it is quite an improvement... but the hitboxes are broken, and nowadays it feels much more dated than what I expected. Still, it was incredible for its release over 15 years ago. Fighting with swords is quite fun but sometimes tricky due to its aged systems. The way the skill tree offers two different playthroughs is great, since now if you want to try the magic path, you are able to try out all the signs (Even though I think Quen is by far the most useful). The missions are much better this time around. This is a more manageable and understandable experience, and that aids a lot to enhance its storytelling. The size of the world is small too, dense and very well used, so no complains on that area. The contracts offered the chance of encountering many monsters and side quests, that where as fun and interesting as the main storyline. This is a great videogame. The story is magnificent, its characters memorable, the decisions you make throughout it are really though and force you always to pick the lesser evil. This allows for one of the best replayability experiences in a AAA out there. The combat feels much dated in comparison to modern games (Specially the third game), but it was great for its time and still enjoyable. It is not that long for an RPG, is dense in GOOD quality content with almost no filler, and it´s worth your time if you like good and strong RPG stories, or if you consider yourself a fan of the Witcher franchise.

Игра неплохая, сюжет неплохой. Но она чувствуется какой-то филлерной. Она короткая, не хватает побочек, разветвления сюжета. Я за прохождение даже половину навыков не вкачал, а я прошел почти каждый квест. + Очень плохая боевка, в 1 ведьмаке боевка тоже была такой-себе. Но в отличии от 2, она не пыталась быть хорошей, боевка в 1 ведьмаке больше про подготовку, про то какие навыки качал, какие эликсиры выпил, какое масло, оружие, и т.д. Тут больше попытались сделать боевку в моменте, что бы ты мог блокировать удары, мансить, и твои эликсиры, и вооружение не так влияло на бой. Но тут как раз это не очень подходит, и им не очень удалось, потому-что игра чувствуется деревянной, геральт не маневренный для мансов, и анимации атаки врагов(особенно монстров) слишком картонные что бы их заблокировать. Короче норм, но пройти 1 раз и забыть. Иногда вспоминая довольно хороший сюжет, и очень неплохо прописаных персонажей. Ачивку с прохождением на безумном уровне сложности, я получил нечестно, но для этого пришлось бы перепройти игру с ужасным балансом в драках, так что желания не было. Слава богу что для других ачивок пришлось просто загружать старые сейвы

Если ведьмак 1 это хорошая игра, с странноватой, но прикольной боёвкой, с адекватными на тот момент геймдизайнерскими решениями, то это просто ♥♥♥♥♥♥. Половину(а может быть и всё) того, что убрали в этой части, что было в первой, вернули в третьей И ЭТО НЕ С ПРОСТА. Игра суперконченная и кривая, особенно это проявляется на тёмном уровне сложности, ибо убить тебя там может каждый враг чуть ли не с одного удара. Перекаты сделаны закосом под соулсы, но нормальные хитбоксы сделать забыли. Эликсиры какого то хрена пить во время боя нельзя, лут ты хрен разглядишь(постоянно требуется использовать медальон), ибо всё в одной цветовой гамме, qte также сливается и сами по себе очень маленькие. а также стелс.. он тут зачем? Кто вообще проходил эту игру магом или алхимиком? Как по мне это абсолютно бесполезно и глупо(Вы видели атакующие знаки и то как они выглядят? Это ♥♥♥♥♥♥). Если в ведьмаке 3 это было интересно, то тут ну его нахер. Экономика вообще жопа, за заказы дают очень мало, когда траты на их выполнения зачастую гораздо больше. Взять допустим контракт на гарпий, где чтоб его выполнить надо либо потратить 7 серебра, что в игре довольно редкий и ценный материал, либо потратить много денег, а получить за него не то что копейки, а плевок в ♥♥♥♥♥. А это ещё при условии, что ты должен на поиск всего этого говна дохера времени тратить, ибо зачастую на карте это нигде не отоброжается А также по мелочи, игра не имеет общего меню, как это было кстати в первом ведьмаке. Где ты мог не выходя в игру сделать все нужные действия, то тут, надо выходить и выбирать нужное меню по отдельности, это подбешивает. Сам дизайн инвентаря не очень удобный, опять же, в первом ведьмаке это было удобнее. Карта говно, нельзя сразу же поднимать лут после убийства врагов, ибо перед этим нужно обязательно почесать яйца, иначе, увы никак. Ну и много много других неприятных мелочей, которые в совокупности рвут жопу Если оценивать чисто геймплей - игра 2 из 10. Играю только ради сюжета

安装后玩不了，进不去，去各种地方搜解决方法，挨个试过了依然没用

– Живые? Вы кто? Значится, вы кто будете? – Я ведьмак. – Купец-бакалейщик Эмгыр ван Эмрейс. – Купец? – Бакалейщик.

不要LGBT

[b] The Witcher 2: Assassins of Kings Enhanced Edition [/b] [i] Iorveth yolu, completionist, “klasik Geralt” roleplay tarzında oynadım. [/i] Witcher 2’ye başlarken kafamda net bir şey vardı: Geralt’ı Geralt gibi oynamak. Kitaplardaki adam gereksiz kan dökmeyen, masumları koruyan, manipülatörlere güvenmeyen ama gerektiğinde merhamet gösterebilen bir witcher. Oyun bu yaklaşımı sürekli destekledi ve sık sık “doğru karar ne?” sorusunu sordurdu. [b] Iorveth’i Seçmek [/b] Flotsam’da Iorveth’e taraf olmak oyunun yönünü ciddi şekilde değiştirdi. Roche disiplinli ve net bir askerdi ama Iorveth’in ezilenlere ve dışlananlara dair bakışı Geralt’a daha yakındı. Scoia’tael yöntemleri tartışmalı olsa da Vergen’deki birlik fikri (elf, cüce, insan birlikte) gerçekten güçlüydü. Oyun boyunca bu seçim karşılığını verdi: Iorveth sadık bir müttefik oldu, Saskia’nın davası anlam kazandı, Vergen “korunmaya değer bir yer” hissini verdi. [b] Vergen – Oyunun Kalbi [/b] Bölüm 2, oyunun en zengin kısmıydı. Vergen küçük bir yer olmasına rağmen Baltimore’un kâbusu, rün ustasının cinayeti ve ihanet zincirleriyle dolu bir dedektiflik deneyimi sundu. Görevler basit “git öldür” yapısından çok uzaktı. Sukkubüs görevinde oyun beni özellikle sınadı. Herkes “canavar” dedi ama kanıtları takip edince asıl suçlunun Ele’yas olduğu ortaya çıktı. Sukkubüsü bağışlamak, Geralt’ın “görünüşe göre yargılama” ilkesinin en net örneklerinden biriydi. Death Symbolized görevinde Ekhart’ın hayaletini alt etmek de çok iyiydi. Altı soruluk testle Dun Banner sancağını almak, Geralt’ın sadece kılıçla değil zekâyla da kazandığı nadir anlardan biriydi. Brenna Savaşı bilgisiyle bir ruhu kandırmak gerçekten tatmin ediciydi. [b] Stennis – Adalet mi, Linç mi? [/b] Royal Blood’da Stennis’i linç ettirmemeyi seçtim. Güruh onu parçalamak istiyordu ama Geralt’ın böyle bir vahşete izin vermesi karakterine ters olurdu. Kanıtlar vardı ama yine de bu bir linçti. Stennis’in suçluluğu da tamamen net değildi (sonradan kupayı zehirlediği ortaya çıkıyor). Oyun bu kararı bilinçli şekilde gri bırakıyor. [b] Across the Mists ve Draug [/b] Wraith dolu sisin içinden geçmek, Kaedwen kampına sızmak ve Henselt’in kanını almak atmosferik olarak çok güçlüydü. Özellikle Nilfgaard kampında esir düşüp Roche tarafından kurtarılmak iyi yazılmış bir gerilim anıydı. Draug ise ilk başta sinir bozucuydu: “Archers!”, “Trebuchets!” kaosu, şarj one-shot mekanikleri… ama pattern’i öğrenince Quen + dodge + arkaya geç + heavy attack döngüsüyle oldukça tatmin edici hale geldi. [b] Saskia’nın Gerçeği [/b] Vergen kuşatmasında Saskia’nın aslında bir ejderha (Saesenthessis) olduğunu öğrenmek büyük bir kırılma anıydı. Geralt’ın onu yargılamaması, “ne olduğu değil ne yaptığı önemli” yaklaşımıyla tamamen uyumluydu. Pontar Vadisi’ni birleştirmeye çalışan bir lider olarak kalması, onu daha da ilginç yaptı. [b] Loc Muinne [/b] Loc Muinne daha kısa ama yoğun bir bölümdü. Askerlere görünmeden sızmak, gargoyle kontratı ve rün odası bulmacaları öne çıktı. Özellikle konuşan Golem’i sadece mantıkla kilitlemek, Geralt’ın zekâsını öne çıkaran en iyi anlardan biriydi. “Yalnızca ustanın iradesi vardır” paradoksuyla kendi varlığını çökertmesi çok iyi yazılmıştı. [b] Cynthia ve Romanslar [/b] Dört romansı da tamamladım: Triss, Mottle, Sukkubüs ve Cynthia. Hepsi farklı tonlardaydı: duygusal bağ, savaş sonrası huzur, doğaüstü cazibe ve politik/tehlikeli casusluk. Completionist yaklaşımımla uyumluydu ama aynı zamanda Geralt’ın farklı yüzlerini de gösterdi. [b] Operator [/b] Respec teklifini reddettim çünkü build’imi seviyordum. Operator zor bir boss’tu: ateş topları, çağırdığı gargoyle’lar, kalkan fazı… ama Quen + sütun kullanımı + sabit hasar döngüsüyle düşürdüm. Ödüller build’i güçlendirdi ve tatmin ediciydi. [b] Final [/b] Finalde Triss yerine Saskia’yı kurtardım çünkü tüm oyun boyunca onun davasını desteklemiştim. Philippa’nın kontrolünden onu kurtarmak doğal bir sonuçtu. Síle’ye merhamet gösterdim. Letho’yu bağışladım; onu düşman değil, şartların şekillendirdiği bir witcher olarak gördüm. Post-credit sahnesi netti: bireysel seçimler dünyayı tamamen değiştirmiyor ama iz bırakıyor. Nilfgaard ilerliyor, çarklar dönüyor. [b] Teknik Notlar [/b] Türkçe yama erişilebilirliği artırdı ama bazı çeviri tutarsızlıkları vardı. Steam Cloud hatası ve save birikmesi sorun çıkardı. Fast-attack build ile oynadım: Forgotten Vran Sword + Vran Armor + Addan Deith + Ysgith rünleri oldukça güçlüydü. Gargoyle kontratı hem ekipman hem de Elder Blood parçaları açısından en değerli yan görevdi. [b] Sonuç [/b] Witcher 2, “seçimler önemlidir” iddiasını gerçekten taşıyan nadir RPG’lerden biri. Geralt’ı merhametli, akılcı ve kendi koduna sadık bir şekilde oynamak tamamen mümkün ve oyun bunu sürekli anlamlı kılıyor. [b] 8.5/10 – Kusurlu ama çok güçlü bir RPG deneyimi. [/b] [i] “Bildiğimiz dünya sonuna yaklaşıyor, ama geçmiş geleceğin anahtarı olmaya devam ediyor…” [/i]

I don't think they should support LGBTQ+. Instead they should focus on making games without imposing politics and ideologies

História principal desse The Witcher 2 é melhor que a do The Witcher 3! (já está me xingando? Calma, leia até o final) Meu segundo contato com esse jogo, a primeira vez joguei em 2014 no console, mas resolvi jogar novamente agora em 2026. Confesso que hoje em dia por estar mais velho tenho entendimento maior das historias dos games em geral, com esse W2 nao foi diferente, já que ele tem muita politica envolvida (assim como os outros, mas esse é muuuuuuita politica), é um jogo com uma história impecável, com personagens marcantes (Iorveth não ser aproveitado no W3 é um pecado), não me incomodo com o combate (reclamação de alguns), pra mim o jogo envelheceu bem! O The Witcher 3 é meu jogo favorito pelo contexto geral, mas se pegar a historia principal dos The Witcher 2 e The Witcher 3 (estou falando HISTÓRIA PRINCIPAL tirando as DLCs do W3 que são maravilhosas), o W2 na minha opinião ganha em roteiro, o enredo é maravilhoso e te prende do começo ao fim, a historia não decai em momento algum. VALE MUITO A PENA JOGAR!

[b] Відьмак 2 - це доросла гра. [/b] [i] Такі були мої враження.. [/i] По-перше, тут найскладніший сюжет, який по завершенню залишає відчуття наче ти постійно в дурнях. Оповідання містить багато сторін конфлікту: Реданія, Темерія, Нільфгаард, Каедвен, повстанці та ельфи-оборванці, відьмак з його друзями, чародійки та ложа, убивці королів і десь на фоні загроза дикого гону. В цих інтригах, зрадах, обманах, війнах не складно й заплутатися. Багато виборів, наявний зв'язок із попередньою грою та наступною, варіативність проходженя не лише на папері. По-друге, складність гри проявляється у геймплеї. На важкому рівні складності гра дає навіть шокуючі виклики, що дарує найкращий досвід у трилогії. Головоломки, у порівнянні із іграми не у відповідному жанрі, досить нещадні :) Гра поділена на три акти, перший відчувається як галіме болото (це і є болото), решта набувають стабільного темпу і приносять естетичне та геймплейне задоволення. З мінусів проблеми з оптимізацією, спірний візуальний стиль, нудний мувмент, заскриптованість та інші помилки геймдизайну. [u] 9/10. [/u]