Ultimate General: Civil War

y

I really enjoyed this game and still come back to it from time to time. Highly recommend if you are a fan of the American Civil War and real time strategy games.

Fun combination of team building, strategy, and Sid Meier's type game play.

Truly an excellent game of Civil War generalship. It has its quirks, and I would strongly recommend the J&P mod, but the vanilla game is worth a play in its own right.

its a fun game to me and i enjoy the old feeling and trying to make history

[h2]Bir savaş oyununun bana gerçekten “komutan” olduğumu hissettirdiği nadir oyunlardan biri.[/h2] 68 saat sonunda Union kampanyasının sonuna yaklaşırken rahatça söyleyebilirim: Ultimate General: Civil War uzun zamandır oynadığım en keyifli tarihî savaş oyunlarından biri oldu. [b]Bu oyunun en sevdiğim tarafı, savaşı sadece asker sayılarının belirlememesi.[/b] 10.000 kişilik bir kuvveti 20.000 kişiyle yenmek her zaman kolay değil. Arazi, yüksek zemin, ormanlar, nehirler, birliklerin morali, kondisyonu, tecrübesi, topçunun konumu ve düşmana hangi açıdan ateş ettiğiniz gerçekten sonucu değiştiriyor. Ben özellikle küçük skirmisher birliklerini ana ordudan ayırıp düşmanın kanatlarına ve arkasına göndermeyi çok kullandım. Ana piyade düşmanı cepheden tutarken birkaç yüz kişilik skirmisher kuvvetiyle binlerce kişilik tugayları oyalamak, morallerini bozmak ve bazen tamamen kuşatmak inanılmaz tatmin edici. [h3]Ordunuz gerçekten sizin ordunuz oluyor.[/h3] Bir tugayı 1861'de kurup yıllarca savaştırmak, komutanının rütbe atladığını görmek, askerlerinin veteran hâline gelmesi ve o birliği sonraki büyük savaşlarda tekrar kullanmak oyuna çok güzel bir bağ katıyor. Bu yüzden kayıplar da gerçekten canınızı yakıyor. Bir savaşı kazanıp 20.000 düşman askerini yok etmiş olabilirsiniz ama kendi elit tugayınızdan 1.000 veteran kaybettiyseniz bunun ekonomik ve askerî sonucunu sonraki savaşlarda hissediyorsunuz. [h3]Geç oyun ekonomisini özellikle sevdim.[/h3] Savaş ilerledikçe ordular büyüyor fakat her Grand Battle sonrasında bütün kayıplarınızı rahatça yerine koyamıyorsunuz. Minor savaşlardan para, silah ve asker biriktirip sonraki büyük savaşa hazırlanmanız gerekiyor. İlk başta ödüllerin biraz düşük olduğunu düşündüm ama sonra bunun aslında oyunun atmosferine çok yakıştığını fark ettim. 1861'de birkaç bin kişilik kaybı kolayca kapatırken 1864'e geldiğinizde on binlerce insanı, binlerce tüfeği, yüzlerce topu ve veteran birlikleri sürekli yenilemek gittikçe zorlaşıyor. Dört yıl süren bir iç savaşın ekonomik olarak sürdürülemez hâle gelmesini güzel hissettiriyor. Keşke oyun bunu Captured Messages veya Urgent Reports üzerinden daha fazla anlatsaydı. Örneğin asker toplamanın zorlaştığı, savaş ekonomisinin tükendiği veya silah fiyatlarının yükseldiği hakkında raporlar görmek geç oyundaki ekonomik baskıyı çok daha anlamlı hâle getirirdi. [h3]Savaşların ölçeği muazzam.[/h3] Antietam, Fredericksburg, Chancellorsville, Gettysburg, Cold Harbor gibi savaşlarda on binlerce askeri aynı anda yönetiyorsunuz. Özellikle Gettysburg'da yüksek arazide savunma yapıp Confederate birliklerinin açık araziden hatlarıma saldırmasını izlemek, daha önce defalarca yokuş yukarı saldırmak zorunda kaldıktan sonra inanılmaz tatmin ediciydi. Bazı savaşlar gerçekten çok uzun sürüyor. Gettysburg gibi Grand Battle'lar birkaç güne ve çok sayıda safhaya yayılıyor. Kampanyanın sonlarına doğru bazen “artık bitsin” dediğim oldu. Ama aynı zamanda bu uzunluk savaşların gerçekten büyük operasyonlar gibi hissettirmesini sağlıyor. [h3]Eksileri[/h3] [b]- Intelligence ekranındaki düşman asker sayıları bazen aşırı yanıltıcı.[/b] Bazen 60.000 kişilik ordunuzun karşısında birkaç bin kişi görünüyor fakat savaş ilerledikçe on binlerce takviye geliyor. [b]- AI scaling zaman zaman fazla hissediliyor.[/b] [b]- Bazı Grand Battle'lar gereğinden uzun olabiliyor.[/b] [b]- Geç oyun ekonomisinin neden zorlaştığı oyuncuya daha iyi anlatılabilirdi.[/b] [b]- Tahkim edilmiş mevzilere saldırırken oyun bazen çok acımasız.[/b] Yüzlerce kişiye düşmüş bir birlik bile doğru arazi ve yüksek moralle birkaç bin kişilik yorgun bir tugayı geri püskürtebiliyor. [hr][/hr] Ama bütün bunlara rağmen oyunda sürekli şu düşünce vardı: [b]“Bir sonraki savaşta farklı bir plan deneyeyim.”[/b] Bir tepeyi ele geçirmek, düşmanı yanlış yöne çekmek, topçuyu doğru noktaya yerleştirmek, küçük bir birlikle düşmanın arkasını kapatmak veya bir tugayı tamamen kuşatıp teslim almak gerçekten ödüllendirici. Bu oyun sizi savaş alanındaki en güçlü asker yapmaya çalışmıyor. [b]Sizi o askerlerin komutanı yapmaya çalışıyor.[/b] Napoleon: Total War gibi tarihî savaş oyunlarını, büyük orduları yönetmeyi, arazi ve manevra üzerinden savaş kazanmayı seviyorsanız kesinlikle tavsiye ederim. [b]8.5/10 — Birkaç kusuruna rağmen yıllardır aradığım türden bir savaş oyunu.[/b]

zg