Devil May Cry 5

vergil is forced to pay child support, 10/10

Devil May Cry 5'i bitirdikten sonra serinin neden yıllardır aksiyon oyunlarının zirvesinde gösterildiğini bir kez daha anladım. Capcom, hem eski hayranları memnun edecek hem de yeni oyuncuların rahatlıkla başlayabileceği bir oyun ortaya koymuş. Serinin yıllar içinde geliştirdiği oynanış mekanikleri burada adeta kusursuz hale getirilmiş. Oyunda Nero, Dante ve V olmak üzere üç farklı karakteri yönetiyoruz ve her biri tamamen farklı bir oynanış sunuyor. Nero'nun Devil Breaker kolları dövüşlere çeşitlilik katarken, V'nin yaratıklarını kontrol ederek savaşması seriye bambaşka bir deneyim ekliyor. Dante ise her zamanki gibi oyunun zirvesi. Farklı silahları, dört dövüş stilini anlık değiştirebilmesi ve neredeyse sınırsız kombo potansiyeli sayesinde aksiyon türünün en tatmin edici karakterlerinden biri olmayı sürdürüyor. Karakterler arasındaki uyum oldukça başarılı. Dante'nin kendinden emin tavırları ve bitmek bilmeyen esprileri, Nero'nun olgunlaşan kişiliği ve V'nin gizemli yapısı hikâyeyi sürekli ilgi çekici tutuyor. Serinin uzun yıllardır devam eden hikâyesini güzel bir şekilde tamamlayan duygusal anlar da bulunuyor. Özellikle Dante ve Vergil arasındaki rekabet, oyunun en güçlü yönlerinden biri. Grafik tarafında RE Engine harika bir iş çıkarıyor. Karakter modellemeleri, animasyonlar, efektler ve çevre tasarımları son derece kaliteli. Dövüş sırasında ekranda yaşanan görsel şölen hiçbir zaman akıcılıktan ödün vermiyor. Müzikler ise savaşın temposuna göre değişerek aksiyonu daha da heyecanlı hale getiriyor. Özellikle savaş sırasında yükselen parçalar oyuncuyu sürekli daha iyi oynamaya teşvik ediyor. Boss savaşları serinin en iyileri arasında yer alıyor. Her biri farklı mekaniklere sahip ve hem görsel hem de oynanış açısından oldukça etkileyici. Dövüş sistemi ise neredeyse kusursuz. Öğrenmesi kolay olsa da ustalaşması oldukça zaman alıyor ve bu da oyunun tekrar oynanabilirliğini ciddi şekilde artırıyor. Oyunun en büyük eksisi ise bazı bölümlerin çevre tasarımlarının birbirine benzemesi ve V'nin oynanışının uzun süre oynandığında diğer karakterler kadar tatmin edici hissettirmemesi. Ancak bunlar oyunun genel kalitesini ciddi anlamda etkilemiyor. Genel olarak Devil May Cry 5, serinin bugüne kadar ulaştığı en olgun nokta. Muhteşem dövüş sistemi, unutulmaz karakterleri, etkileyici görselleri, harika müzikleri ve yüksek temposuyla aksiyon oyunlarının en başarılı örneklerinden biri. Devil May Cry serisini seven herkes için kesinlikle kaçırılmaması gereken, modern hack and slash türünün zirve yapımlarından biri. Puanım: 10/10 "Jackpot."

Keep in mind that this game was released 7 years ago, and it still has better graphics that any triple A games released in the past 5 years, insane.

Makes me so motion sick but I love it and you will too.

the devil may cry but so will i

Fine game! but I hate nero

цаца в машане класснная сидит

Severek oynadığım ve bitirdiğime üzüldüğüm tek oyun...

即使你在乱按别人也以为你在搓招的游戏，但破无伤就手感稀碎

the devil may cry