Read Only Memories: NEURODIVER

Really enjoyed this game, the background art, music, character design, voice acting, and retro aesthetics are just beautiful. The plot twist at the end was a welcome surprise too. In a way, I could relate - it sure hit home for me. Would play a sequel for sure.

Having read some of the negative reviews before posting this, I can see where they are coming from. As a sequel to [i]2064: Read Only Memories[/i] this game doesn't hold up very well. Some of the writing appears to change the personality of the reoccurring characters from the original game almost beyond recognition, and the ending felt more than a little disappointing after all the build-up. However, overall I enjoyed playing this game as yet another cyberpunk adventure in MSX-inspired pixel art. Consider this review a recommendation with a few caveats. The voice acting is pretty good, though I did notice a few lines where the volume was suddenly so low I could barely hear the character was saying anything at all. What also threw me off was that a handful of the main character ES88's lines outside of dialogue (when examining items) were voiced, but most of them were just left as silent subtitles. While I appreciate that this was probably a budget constraint, I would have liked more consistency there. In general I liked the central mechanic of diving into someone's memories and discovering clues that let you clear up the traces of the bad guy tampering with them, but one or two times I was confused why a specific combination of clues solved the puzzle, while another that looked equally plausible to me was rejected. Perhaps a line of dialogue after solving it about how these specific things tied into what was hidden here would have helped. Another thing I noticed in the last two chapters that I still can't figure out if it was intentional or a bug is that the quest log never moved the dive into [spoiler]Jess[/spoiler]'s memories from the Active to the Completed section, and in the final chapter it still told me to "get ready for work" when I was already at MINERVA. For a while this gave me the impression that [spoiler]the rest of the game was still somehow taking place within Jess's memories as they somehow fully merged with ES88's own due to Golden's psychic interference, and that there was perhaps going to be a big reveal with both characters waking up from a coma after the last corrupted memory was identified and Golden defeated in a climactic battle[/spoiler]. Maybe this would have been a more satisfying conclusion than the actual ending, but it never happened and the issue wasn't directly addressed.

A game full of charm & personality, I wish more folks would give Neurodiver a chance. This isn't 2064, it's its own experience, own way of telling a very personal story, and it does a great job of doing it. This is a beautiful visual novel that feels immersive and intentional, the scale is smaller and focus more direct, and it shines bright for that. Well worth picking up if you enjoyed ROM:2064, just don't go in expecting it to be the same game.

Sequel wyraźnie słabszy i nieco rozczarowujący w porównaniu z dobrą pierwszą częścią. Dostajemy grę znacznie bliższą powieściom wizualnym, niż rozgrywce typu wskaż-i-kliknij znaną z pierwowzoru. To wszystko przekłada się na spłaszczenie mechanik, a co zaskakujące – również fabuły! Historia wydaje się być wyłącznie przyczynkiem do odcinania kuponów od tego, co zostało nam przedstawione w pierwszej części, a jednocześnie wcale nie daje tym wątkom rozkwitnąć. Jest to w pewien sposób męczące, i nie daje rozwinąć skrzydeł także oryginalnej historii przedstawianej w tym tytule. Mając to na uwadze, muszę podkreślić, że to nie jest gra niegodna polecenia – wręcz przeciwnie. Zwyczajnie nie wychodzi jej na dobre zestawienie ze swoim starszym bratem, ale sama w sobie oferuje możliwość obcowania z historią paru postaci, które są ciekawe i zapadają w pamięć. Zwłaszcza głównie dzięki dubbingowi, który w przypadku głównych postaci wyszedł naprawdę dobrze i pozwala odczuć prawdziwe emocje stojące za doznawaną narracją. Szkoda tylko, że ktoś nie dopilnował udźwiękowienia, które wyraźnie szwankuje pod kątem głośności różnych dialogów – część jest wyraźnie cichsza od reszty. I nawet gdy w końcu pogodzimy się z tym, że ta gra jest czymś innym niż to co dostaliśmy wcześniej, to doceniamy historię osadzoną w znanym nam już świecie, możliwość spojrzenia na niego z innej perspektywy. Po prostu szkoda, że część historii z pierwszej odsłony została spłycona na rzecz fabuły, której i tak nie jest nam dane odpowiednio poznać. Otrzymujemy mocno inspirowany anime wycinek-z-życia i od nas zależy, czy rzeczywiście mamy ochotę go zasmakować. Należy przy tym podnieść, że w grze znacznie wybrzmiewa jej powieściowy charakter – brakuje tutaj większych zagadek czy możliwości wchodzenia w interakcje z innymi postaciami bądź przedmiotami. Przemy do przodu poprzez kolejne dialogi i rozglądamy się po nielicznych lokacjach, poznając historię jako uczestnik przejazdu wagonikiem mocno osadzonym na torach, nie wychylając się z niego za bardzo. Jednakże to odczucie jest na tyle skrzętnie zakamuflowane, że wcale nam nie przeszkadza to, że te obrazki, które przed nami się rozgrywają są tylko złudą, z którą w interakcję wejść nie możemy. Wynika to zwłaszcza z ładnej oprawy graficznej i przyjemnej elektronicznej muzyki (chociaż tęsknię za świetnym 2 Mello!). Tym co jednak przeszkadza grze odpowiednio wybrzmieć jest pewien brak odwagi w umożliwieniu, aby główny wątek fabularny rzeczywiście odcisnął swoje piętno na postaciach, jak i na nas.

Disappointing.

wow bad

Overall: A good game that is worth the price even if you complete game in less than 5 hours, though it leaves a bit of room for improvement. Definitely try the demo first! Pros: +Presentation: The visual style is incredibly charming. +Audio: Voice acting, sound effects and music are all top-notch and adds a lot to the atmosphere. Neutral: Gameplay: The interactive mechanics and gameplay elements are fairly sparse. Narrative Depth: The story feels a bit surface-level.

i played 2064 back in 2017/2018 and it was my favourite agme for ages. i remember seeing this game being announced years ago and only remembered about it recently. the art in this is amazing and the characters are so much fun. i love the dinamic between GATE and Luna, OTP. honestly, i wish is was longer. i want more of these characeters. MIDBOSS!!!! GIVE ME A ROM-COM COMIC ABOUT GATE AND LUNA!!!! AND MY LIFE!!!! IS YOURS!!!

A compelling lighthearted sequel with its world and characters dripping with personality. The plot is not too deep, but it's the perfect game if you want a bright and cheery story (with some hints of madoka magica-esque existential horror at the end). Also there is beautiful fluffy yuri 10/10 would recommend

サイバーパンク風ADVの名作、2064: Read Only Memoriesの続編。前作はプレイ済みで、魅力的なキャラに世界観、凝った演出や先の読めないストーリーラインと、非常に楽しませて頂きました。本作、製作が発表されてからかなりの期間を経てようやくの発売ということもあり、飽きっぽい私にとっては珍しく、長い事楽しみに待っていたタイトルだったので「面白かった！」というレビューを書きたかった……のですが。 このゲームやってて面白いって感じた部分って、軒並み前作からのキャラがよかったとか、そういう部分しかなかったんですよね。ニューロダイバー独自の面白さっていうのがほとんどない。新キャラについても序盤はこれからどうなるんだろうという期待感もあって、主人公含めお話の広がりやキャラの深堀りを楽しみにしながらプレイできていましたが、ボリュームがあまりにも短すぎるし結局どういうオチだったのか、ストーリーの展開やまとめ方についてもちょっと期待外れになってしまった部分が多いです。 キャラのちょっとしたアニメーションの出来や、凝ったドット絵風のグラフィックは評価点ですが、推理ものアドベンチャーなのかな？　と思いきやまったく推理するようなポイントもなかったです。記憶の修復者っていう設定はよかったと思いますけど、サイバーパンク的な世界観でニューロダイバーという「生物」を使う……というところも個人的になんかちょーっとしっくり来ませんでしたし、[spoiler]そのことが別に何かの伏線になってる訳でもないですし（最初はゴールデンの正体がニューロダイバーなんじゃないかとも思ったりしましたけど、そんな事もなかったし）[/spoiler]。前作で培った設定や世界観が活かされているようにもあまり感じないし、結局何だったのっていうお話でした。 面白くなる下地は整っていたのですが、製作サイドになんらかのトラブルでもあって上手く作れなかったんだろうかと邪推してしまうような作品です。（開発期間についてはたっぷりあったように思われるのですが）次回作がもしでたら、買うかどうかはわからないですが期待したいですね……。