Prince of Persia: The Forgotten Sands™

До недавнего времени даже не знал о существовании этой игры. Неужели таким вышел последний Принц Персии? Пердельные платформеры можно не считать, они какие-то не такие. Игра можно даже сказать, приурочена к выходу фильма. Фильм выдался спорным и игра тоже. Всё посыпалось одновременно. Ничего существенного игра не вносит и реализация прошлых наработок выглядит не ярко, скудно и без должного гротеска, размаха. Более приемлемым был бы нейтральный отзыв. Также отмечу ругательства при игре на современной системе.

This game's alright. The puzzles and parkour are the best the series have had. The combat is where it sucks. It is a step down from the other games in every way and feels super repetitve.

As a huge Prince of Persia fan I feel like this game is just not it. This game does happen in the same universe/timeline as the main ubisoft ones, okay, good, this is not a problem. However, of course I have to compare it to the main Ubisoft ones (Sands of Time, Warrior Within and The Lost Crown) as it's inspired by these. To start, I liked the game, atleast the first hours, I found them enjoyable, it presents us a new form of parkour (and easier) that wasn't in the previous titles. This parkour is pretty good, not complicated at all, easy to learn; I don't have much to say about it other than it's comfortable and really catches the vibe of the games around the 2010s. The combat is not anything complicated either, it's pretty simple (and BORING) compared to the previous titles. This game's combat is fun at the start, theres a bunch of enemies and you gotta swing your sword while jumping around walls, enemies and even kicking them, pretty fun at first. On the other hand, as the game progresses, you obtain powers, such as summoning fire where you stepped, or covering your sword on ice and unleashing ice attacks. These powers are lame, they don't look epic nor strong, you don't feel strong with these powers because they don't look good, yes, they can deal a bunch of dmg and it makes the game much easier because you're meant to use them, but they aren't fun to use after activating them 2 or 3 times. The difficulty of the game is okay, I have nothing much to say about this, it escalates well with how you wanna play. [SPOILERS AHEAD] Now the weakest point of this game is the story, you can tell it's based off of Sands of Time. Same plot, or atleast very similar: The curse of the sands gets unleashed in a kingdom and everyone turns into sand monsters, and you gotta defeat this curse. The character development isn't bad I say? The plot is basically: theres 2 amulets: To destroy/seal this sand curse both brothers have to unite the amulet and close the door, however, the amulet has 2 parts, one of the brothers has one while the other has the other one. Prince has one of the amulets while his brother has the other, basically his brother starts to desire for power and blablabla (he turns evil and becomes a huuuge sand monster). It's impossible to feel anything for his brother because he has like 13 lines in the entire game (or less) before he turns evil and the only thing we know about him is that he wants power to be strong, that's it. The main character is okay, he loves his family and doesn't have any deep thoughts or phrases like the ps2 Prince. He just wants to save his brother and that's it, no memorable phrase or anything else. There's also not much of "side-plots" in this game, it's just about him going to save his brother. There's no romance like the ps2 games. This game isn't as much as detailed as the ps2 games, it feels kinda empty, the mc doesn't feel good enough as a character to feel good playing as him, he just doesn't feel special, we can't even feel his rage (mostly cuz he doesn't show any) or sadness towards the lost of his brother. In the end, yeah, this game is enjoyable and I understand why so many people like it (because of how comfortable the parkour and kicking skeletons is), but for me it's not something I would replay or touch again. Huge downgrade from the previous Prince of Persia games in most aspects.

Хорошая игра! Мостик между The Sands of Time и Warrior Within. Песок, брат и джинн. https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3226642102

[b]Я не верю в удачу. Но вдруг удача верит в меня.[/b]

Great puzzles and parkour but lacks everything else

Pure nostalgia at its finest! 😍 I played this game many years ago, and coming back to it now has been an absolute blast. If you are looking for that perfect nostalgia trip, this is it. The game is exactly as I remembered it and doesn’t disappoint at all, despite its age. * Nostalgia Factor: 10/10 * Technical Note: There are a few minor glitches here and there (it's an older game, after all), but nothing game-breaking. You can easily get past them and they don't ruin the experience. Highly recommended for anyone wanting to feel like a kid again!

Very underwhelming game, only things i really enjoyed were the environment design/art style and the water sections. The game was way too short, story was mediocre and lacked depth, the boss fights if you can call them that all the same.

Prince of Persia The Forgotten Sands jest w mojej opinii niedocenioną odsłona serii. Może nie jest tak ogólnie dobra jak trylogia Sands of Time, ani nie ma tak ładnej artystycznej otoczki jak gra z 2008r, jednak sama broni się wyjątkowymi pomysłami i tym, że aktualnie jest to najnowszy trójwymiarowy Książe Persji. Od strony gameplayu jest bardzo dobrze - nowy system walki, nawet jeśli nie tak rozbudowany jak ze starszej trylogii, to jest przynajmniej płynny i satysfakcjonujący. W kwestii parkouru jest nawet świetnie - mamy powrót do sterowania oraz mechanik z trylogii SoT, ale są unowocześnione i płynniejsze, a także są urozmaicone przez ciekawe nowe mechaniki jak zatrzymywanie czasu cieczy, pozwalające jej dotykać jakby była twardą przeszkodą. Gra nie zawodzi też od strony graficznej i dźwiękowej - soundtrack jest klimatyczny, a wizualnie nawet dzisiaj jest na czym zawiesić oko. Fabularnie gra mnie dość rozczarowała - choć ogólnie ma pomysł na własną historię, to umieszczenie jej pomiędzy Sands of Time i Warrior Within nie wydało mi się niczym więcej niż odcinaniem kuponów, bo Forgotten Sands nie ma z tymi tytułami praktycznie żadnych fabularnych powiązań. W paru miejscach zdarzała się też dość irytująca praca kamery, albo drobne problemy z parkourem, jednak nie było to na szczęście strasznie często. Warto też odnotować, że mimo wyłączenia funkcji sieciowych (i tym samym zablokowania części zawartości gry o czym napisałem w minusie na dole recenzji), ten Prince of Persia nadal wymaga Ubisoft Connect do działania. Ogólnie jest to jednak solidna produkcja, która powinna zadowolić fanów trylogii piasków czasu, szczególnie tych którzy odbili się od odsłony z 2008r. Z racji, że (niestety) tak na prawdę nie ma tu żadnych powiązań z poprzednimi grami, to nie jest to też najgorszy punkt zaczęcia przygody z tą serią, szczególnie że to najnowocześniejsza trójwymiarowa odsłona. Przejście zajęło mi 8-9 godzin na normalnym poziomie trudności. Istnieje jeszcze łatwy, ale z wyjątkiem kilku momentów (głównie pod koniec gry) to nawet na normalnym nie prezentuje ona większego wyzwania. Poniżej więcej szczegółów o grze: + Graficznie, jest na czym zawiesić oko (pomijając twarz protagonisty w niektórych ujęciach) i jestem pewien że to jedna z najładniejszych gier 2010r. Dodatkowy plus za ekstremalnie widowiskowy ostatni poziom + Jeden z lepszych soundtracków w serii, z bardzo dobrym main themem + Bardzo fajne platformowanie, stanowiące powrót do jego formatu z trylogii Piasków Czasu, ale unowocześnione żeby było płynniejsze, a także z zupełnie nowymi pomysłami jak zatrzymywanie w czasie cieczy (utwardzanie ich) czy teleportowanie się do przeciwników + System walki po raz kolejny w tej serii jest czymś zupełnie nowym i jest zdecydowanie lepszy niż w PoP (2008). Tym razem, z samego wyglądu przypomina on god of wara - walczymy ze znacznie większą ilością wrogów, którzy pojedynczo padają dość szybko i wypadają z nich orby leczące lub odnawiające energię do cofania czasu. Nie jestem przeciwnikiem większej ilości wrogów, a orby leczące w trakcie walki uważam za świetny dodatek, ale trochę brakowało mi parowania i bardziej specjalistycznej walki z Warrior Within/Two Thrones. System walki mimo wszystko jest ogólnie całkiem przyjemny, nawet jeśli nieco bardziej generyczny + Z pokonanych wrogów wypadają punkty doświadczenia, których odpowiednia ilość daje nam skill pointa. Skill pointy możemy wykorzystać w drzewku rozwoju, w którym mamy ulepszenia obrażeń ataków mieczem, maksymalnego hp, maksymalnej energii czasu, a także zdolności z których możemy korzystać w trakcie walki (łącznie 4). W trakcie całej gry nie zdobędziemy wystarczająco dużo expa, żeby wykupić wszystkie ulepszenia, więc musimy minimalnie się zastanowić jak chcemy grać - np. czy inwestować tylko w 1 zdolność i ją ulepszyć, a może w kilka po trochu, a może zignorować to zupełnie i ulepszać tylko HP i na maksa i ataki mieczem + Powracają łamigłówki z dźwigniami itp. i są one na podobnym poziomie co w każdej poprzedniej części. Wymagają chwili zastanowienia, ale nigdy nie są poważnymi przeszkodami, tylko dla największych umysłów +- Fabuła miejscami jest fajna, miejscami wydaje się bardzo generyczna, a samo zakończenie jest dość antyklimatyczne. Ogólnie ok, ale nic specjalnego. Boli za to praktycznie zero nawiązań do SoT, albo WW pomiędzy którymi ta produkcja podobno się dzieje - "Bossowie", jeśli tak ich w ogóle można nazwać są w najlepszym przypadku akceptowalni. W większości są to oponenci, którzy potem są normalnymi przeciwnikami. Istnieją 3 wyjątki, które są już pełnoprawnymi walkami, ale sprawiają wrażenie zrobionych po najmniejszej linii oporu (każdy z nich to przeciętnie wyglądający duży demon-potwór z najbardziej klasycznymi rodzajami ataków jakie może mieć boss). Jest to krok w tył w porównaniu do 2008, czy tym bardziej The Two Thrones - Cofanie czasu działa dziwnie - w pewnym sensie automatycznie cofa nas do ostatniego "bezpiecznego miejsca", przez co wydaje się nie być zbyt responsywne i tak precyzyjne jak w starszych odsłonach - W paru miejscach perspektywa kamery płata figle lub utrudnia określenie naszej dokładnej pozycji - Mimo, że wsparcie dla funkcji sieciowych tej gry zostało wycofane, to gra tak czy siak wymaga ubisoft connect do działania. Nie narzekałby na to, ale to dosłownie nic grze nie daje - żadnych achievementów, żadnych rzeczy do odblokowania. Powiem nawet więcej - kostiumy oraz bonusowy tryb gry (taki z pokonywaniem respiących się fal przeciwników) są dosłownie zablokowane za "nagrodami uplaya", których to nie da się już odblokować bo twórcy po prostu wypier*olili wszelkie funkcje sieciowe z tego tytułu, jednocześnie nie odblokowując powiązanych z nimi rzeczy

Nice!