Hell is Us

Excelente

Сыграл в Hell is Us — и не пожалел! Атмосфера просто цепляет: мир будто живой, в каждой локации своя история. Очень круто, что игра не ведёт за руку: без карты и маркеров приходится самому всё изучать, запоминать ориентиры, сопоставлять подсказки — это реально заставляет мозг работать. Загадки интересные, не повторяются, а когда наконец находишь решение — ощущение победы просто супер. Ещё безумно радует дизайн локаций и звуковое оформление: вместе они создают по-настоящему мрачную, напряжённую обстановку. Однозначно советую тем, кто любит вдумчивое исследование и загадки! 😊

Ortalama 30 saatlik gameplay sonrası oyunun ana hikayesini ve çoğu yan görevi bitirmiş bulunmaktayım. Peki oyunda neleri beğendiğimi ve beğenmediğimi anlatayım. İlk olarak oyun bir Soulslike oyunu değil bunu belirteyim. Hafif soulslike benzerlikleri var mesela yakın dövüş ve dodge/parry mekanikleri ya da düşman saldırılarını öğrenme kısımları gibi. Ama oyunun ana odağı kesinlikle Soulslike oyunlarındaki boss savaşları ya da karakter build değil. Hell is Us aksiyon, macera keşif ve gizem oyunu kesinlikle. Oynamadan ya da satın almadan önce bunların farkında olarak alın oyunu. Oyunun ana hikayesi kısa sinematiklerle anlatılmış ağırlıklı olarak çoğu şeyi oyun içi toplanabilir belgelerle biz keşfediyoruz zaten. Okunacak, keşfedilecek çok şey var oyunda. Bu tarz oyunlardan hoşlanmıyorsanız uzak durun. Oyunun en güçlü taraflarından biri ortam-çevre-mekan tasarımları. Yarı açık dünyada haritada 6-7 farklı bölge var. Bu bölgelerin tasarımlarını ben gayet başarılı buldum. Ana karakter konusuna gelirsek genelde bu art game yani sanat oyunlarında ana karakteri duygusal olarak mesafeli yazarlar bağ kuramazsınız. Mesela Control oyununda Jesse gibi düşünün. Bu oyunda da ana karakter duygusal olarak mesafeli-soğuk bir karakter. Çok bağ kuramazsınız ama genelde art gamelerde böyle olur ana karakterler. Yanlış anlaşılmasın oyunun sanat kısmı ağır basmıyor ama kesinlikle sanatsal bir dili olan oyun. Haritalarıdaki ortamları binaların mimarisi ve anlatım diliyle. Düşman çeşitliliği bence zayıf aynı zamanda combat sistemi de bir yerden sonra sıkmaya başlıyor. Yan görevler ve açık dünya etkileşimleri güzel. Ama bazı yan görevler gerçekten zor. Çünkü oyunu baya iyi takip etmeniz gerekiyor. A bölgesinden birisini kurtarıyorsun sonra o C bölgesine gidebiliyor eski yerinde bulamıyorsun falan. Kısaca backtracking yaptırıyor sürekli oyun sana şu kapıyı açamıyorsun hikayede ilerle sonra geri dön aç diyor. Ben genelde bu tarz oyunları sevmem ama Hell is Us oynarken katlandık diyelim. Genel olarak her şeyi topladığımızda ana hikaye NPC diyalogları, oyun içi toplanabilir belgelerle keşfe dayalı olarak size bırakılmış net bir anlatımı yok, ortam-çevre ve atmosfer olarak başarılı bir oyun. Ana karakter ve yan karakterler duygusal olarak donuk bağ kuramayacağınız karakterler, combat sistemi ve düşman NPC çeşitliliği kısır bana sorarsanız ortalamanın hafif üstünde bir oyun.

Mocarny klimacik

I really wanted to like this game but just can't get over how boring it is. Basically, it is Elden Ring if ER had: 5 enemies 2 bosses non-challenging combat you can button smash through no mount no jump no character creation no attributes a worse gear system an uninteresting setting and story but at least has a trackable quest progress With the mediocre combat and spending 90% of the time walking across big open plains this game is not it.

ㅤ

Ich bin positiv überrascht. Allein durch die Tatsache, dass man nicht durch irgendwelche HUD-Elemente durch das Spiel geführt wird, ist man nicht dazu verleitet einfach durch zu rauschen, sondern nimmt sich wirklich die Zeit die vielen Ecken und Winkel zu untersuchen, um eventuell etwas Neues zu finden. Nur durch Zuhören bei NPC's und Lesen von Dokumenten bekommt man Hinweise auf mögliche Zielrichtungen. Negativer Punkt für mich sind die in den Filmsequenzen fehlerhaften deutschen Untertitel. Mindestens 2 sind mir da aufgefallen. Auch in Dokumenten haben sich ein paar Fehler eingeschlichen. Das Erlebnis mindern diese jedoch nicht.