Nie jest to zła gra, choć bez wątpienia nie można jej uznać za lepszą od Divine Divinity. Cierpi ona na podobny problem, co takie gry, jak Gothic 3 czy Dragon Age 2. Jest to produkt wydany pośpiesznie, niedopracowany i pod każdym względem gorszy od poprzednika, wprowadzający też wiele innowacji i zmian względem czczonego wręcz prequela. Tak jak Gothic 3 w przypadku Gothic 2, tak jak Dragon Age 2 w przypadku Dragon Age Origins, tak Beyond Divinity zostało wydane po grze określonej mianem arcydzieła swych czasów (Divine Divinity). Podobnie też jak wspomniane tytuły, posiada liczne problemy.
Największą wadą Beyond Divinity są błędy, jakie gracz napotka na każdym przejściu. Co gorsza im dalej, tym ich więcej. Ostatni akt posiada kilka błędów krytycznych, które mogą uniemożliwić przejście gry. Sam musiałem rozmawiać z pracownikiem Larian Studios, bo inaczej nie przeszedłbym gry na moim zapisie. Istnieje jedna misja, która psuje ci zapis gry i jeśli nadpisałeś po jej wykonaniu wszystkie zapisy, to każdy jest zepsuty i musisz grać od nowa. Paru zadań nie da się ukończyć przez błędy w skryptach, a jedno z głównych jest niemal niemożliwe do przejścia w większości przypadków. Rozwiązanie tego ostatniego problemu opisałem nawet w Dyskusjach do tej gry.
Dodatkowym problemem Beyond Divinity jest kiepski balans. Granie dwoma wojownikami wydaje się bez sensu, podobnie jak dwoma łucznikami. Przyjemnie się w to gra tylko mając wojownika i czarodzieja/łucznika. Momentami gra wręcz narzuca jeden styl walki. Da się ją przejść na różne sposoby i jest regrywalna, aczkolwiek potrafi być absurdalnie trudna w dość negatywny sposób. Beyond Divinity zaimplementowało ciekawy element w postaci Pól Bitewnych, ale niestety im dłużej na nich jesteś, tym gorsze się wydają. Przydatne w pierwszej połowie gry, potem raczej do całkowitego pominięcia. Też większość zdobywanych przedmiotów jest bezużyteczna, bo są zależne od klasy postaci, a tylko jeden ze sterowanych bohaterów może zakładać elementy pancerza. Jeśli więc masz czarodziejkę, to z 90% zdobywanych przedmiotów jest tylko na handel.
Pod względem fabularnym gra jest dobra, choć nie wybitna. Główny wątek bez wątpienia jest równie dobry, co w Divine Divinity, ale przez strukturę tej gry może nie być to tak dostrzegalne. Dodatkowym problemem dla wielu może być fakt, że DD było otwartym światem podzielony na trzy duże mapy (jak Gothic 2) pełnym pomniejszych lokacji, gdy BD bardziej jest dungeon crawlerem, który co prawda posiada rozległe otwarte mapy, ale są one zdominowane przez mniejsze lochy, nudniejsze zresztą często od tych z DD.
Z jakiegoś powodu Beyond Divinity wygląda gorzej od poprzedniczki i jest słabsze pod względem udźwiękowienia. Często coś w wersji na Steam się psuje. Fizyczne wydanie pamiętam jako coś bardziej funkcjonalnego, więc to może po prostu problem ze Steam. niestety odpalenie go na nowych systemach jest męczarnią, więc bez instalacji na Windows XP nie mogę z pewnością stwierdzić, że faktycznie ta gra była kiedyś sprawniejsza technicznie.
Osobiście oceniam Beyond Divinity jako grę max 6.5/10, która jednak z pewnością zawiedzie większość fanów serii Divinity. Warto jednak ją przejść choć raz dla ciekawego wątku głównego oraz wielu ciekawych postaci i zadań pobocznych. Sam świat Nemesis również jest interesujący, a główny antagonista zapada w pamięć o wiele bardziej niż finałowy boss Divine Divinity. Nie żałuję grania w Beyond Divinity i pewnie jeszcze kiedyś w nią pogram, ale jeśli miałbym wybierać między tym, a Divine Divinity lub Divinity Original Sin, to bez wątpienia nie wybierałbym Beyond Divinity. Gdybym jednak miał wybrać to a np. Dziedzictwo Hogwartu, to wolałbym chyba Beyond Divinity.
