Ascension to the Throne

Оно просто не запускается.

A pretty neat and fairly short game. Story is fine, however main character's role in combat is a bit annoying, since if you are killed, fight is instantly over, which makes sense, but sometimes enemies just kill me in one go, which forces me to level up health. And well, upgrading Alexander as a melee fighter is waste of time, since magik is always superior. I wish there was a way to attach units to heroes like Alexander, Raphael and Eneya, because quite often they just take up space, but don't offer enough combat power to justify their stay in the army. I didn't try to exclude them tho, because well, combat never was all that hard after early game. Another point I didn't like is that I was not able to improve main character's speed stat besides equipping an entire set of armor that I got in the last hour of the game. Still, I found the game enjoyable, so I do recommend this game.

Классика рпг, жаль не обновлена.

this game was what rpgs were about in 2006 and it's perfect.

Прекрасная игра, помню еще в 2007 как увлекла на много бессонных ночей, даже на сегодняшний день проходится на одном дыхании. Эх... Ремастер бы...

Игра детства. Перепрошел уже раза 3. Очень нравится музыка, персонажи, история. Кто ни разу не играл, то рекомендую к покупке)

Erinnert mich irgendwie an Kings Bounty

The only game i played over 10 times. 10/10

legend

Gra została stworzona przez ukraińskie studio DVS i wydana 26 stycznia 2007 roku – ma już niemal 20 lat. Studio poza tą grą wydało również samodzielny dodatek Ascension to the Throne: Valkyrie. Gra ma całkiem dobrą grafikę jak na tamte czasy, nie boi się przedstawiać "przeseksualizowanych" postaci. Nie będę opisywał fabuły, bo w gruncie rzeczy nie jest ani interesująca, ani istotna. Nie ma żadnych znaczących wyborów poza prostymi dylematami typu "pomóż A lub pomóż B" w zadaniach pobocznych. Tym, co wyróżnia tę grę, jest system walki. Biegasz po otwartym świecie 3D, gdzie natrafiasz na przeciwników otoczonych wielkim okręgiem sygnalizującym obszar, który kontrolują. Walki odbywają się na heksach – w przeciwieństwie do serii Heroes, widzisz ile masz jednostek w oddziale (np. 10 goblinów to 10 osobnych figurek pod wspólnym sztandarem, z których każdy zajmuje jednego heksa). System magii istnieje, ale nie jest mocno rozwinięty. Bohater bierze udział w bitwie jako samodzielna jednostka (niekoniecznie silniejsza od reszty). Ekwipunek zdobywa się w miastach – to zaledwie kilka broni, z których każda jest lepsza od poprzedniej. Właściwie jedynym elementem, który jest naprawdę dobry, to wspomniany system walki. Otwarty świat jest pusty – poza wrogami, kapliczkami zwiększającymi statystyki i ukrytymi skrzyniami ze złotem, nic więcej się nie pojawia. Po pokonaniu wrogów ich ciała leżą na mapie jako dowód Twojej dominacji. Będąc szczerym, uważam, że gra nie zasługuje na więcej niż 6/10. Ale dla kogoś, kto lubi starsze, zapomniane produkcje, to nie diament, ale perełka. Poziom trudności jest przeciętny – nie w dzisiejszym rozumieniu gamingu, gdzie gry są robione dla największych bezmózgów i praktycznie same się przechodzą.