The Evil Within 2

привет это навальный

One of the greatest survival horror games of all time btw (the first one is better)

[h2]📝📢Giriş📢📝[/h2] Bethesda tarafından Resident Evil'e rakip olması için tasarlanan Evil Within serisinin ikinci ve son oyunu karşımızda. İlk oyundaki gibi aksiyon-korku türünde bir yapım olan Evil Within 2, bu sefer yenilik olarak açık dünya bir tasarım deniyor. Oyunun kendisinde Türkçe dil desteği bulunmasa da internetten Türkçe yama bulup indirmenizi öneririm. Bu incelemeyi oyunu 24 saatte bitirdikten sonra yazıyorum. Ama siz daha seri oynarsanız oyunu 17-18 saat civarında bitirebilirsiniz. [h2]📖🎭Hikâye ve Atmosfer🎭📖[/h2] İlk oyunda kayıp eşini arayan ana karakterimiz Sebastian Castellanos; Mobius adında bir örgütü ararken kötü amaçlarla yaptıkları STEM denilen tüm zihinleri birbirine bağlayan bir makineye sokulmuştu. İlk oyunda bu makineden zorla kaçan Sebastian; karısı ve kızının ölümünden pişmanlık duyup çözümü alkolde arar. Bu kötü durumdayken 3 yıldır Sebastian'ın arayıp bulamadığı Mobius'un bir ajanı olan Kidman, Sebastian'ın içtiği mekanda karşısına gelir ve ona kızının hala hayatta olduğunu söyler. Kızının kesinlikle öldüğünü düşünen Sebastian bu haberden dolayı dehşete düşer. Sebastian'ın evini yakan aslında Mobius'tur ve bu olayda Lily'i de kaçırmışlardır. Sebastian, kızı Lily'nin ikinci bir STEM makinesinin çekirdeği olarak kullanıldığını öğrenir. Mobius'a göre bu makinede bir sorun olmuştur ve Sebastian'dan Lily'i makineden çıkarmak için yardımlarını isterler. Lily gerçekten yaşıyor mudur? Sebastian, Lily'i kurtarabilecek midir? Sebastian'ın karısı Myra; ona Lily'in ölümünün gerçek olmadığını söylerken Sebastian ona neden inanmamıştır? İşte oyunumuz tüm bu süreç içerisinde iken Sebastian'ın duygusal ve kayıp kızını bulma yolundaki serüvenini anlatıyor. Gerçekten etkileyici bir hikaye. Hikaye anlatımı ilk oyundaki gibi sinematikler ve oyun içerisinde bulduğumuz notlar üzerinden ilerliyor. İlk oyunda bu notlar makinede mahsur kalan birinin notlarıyken bu oyunda "Ay STEM şöyle bir yer, ay STEM'de şu yapıldı" tarzı daha yüzeysel ve etkileyici olmayan notlara sahip. Bir tık gerileme var yani bu konuda. Oyunda seçim yapma vb. bir RPG elementi bulunmamakta. Aynı şekilde farklı sonlar ya da seçimler de yok. Bu oyun tamamiyle Sebastian'ın kendi deneyimi. İlk oyunun aksine bu yapımın çoğu bölümler şeklinde açık dünya üzerinde geçmekte. Sadece koridor temalı bölümler olsa da vaktimizin çoğu bu açık dünya haritalarda geçiyor. Bu tercih büyük bir yenilik olsa da ben bu yeniliği sevemedim. Çünkü normal korku oyunlarında gördüğümüz saklan, kaç, kork tarzı bu oyunda yerini zamanlamayı bekle, çık, stealth öldür, tekrarla düzenine geçmiş. Bu da oyunun teması olan korku ve survival yerine; "survival ama korku temalı" gibi bir yapıya evrilmiş. Oyunun bu açık dünya teması; Mobius'un bu STEM içerisine gerçek dünyadaki sorunların olmadığı ve kolay kontrol edilebilir, "Union" denilen bir yaşama alanı oluşturma istekleri gibi bir altyapıya dayandırılmış. Şahsen bana mantığı satmayı başardı. Oyunda ilk oyundan bildiğimiz karakterler bulunmakta: Sebastian, ajan Kidman, Tatiana (safe odadaki hemşire kadın) falan. Bir de ilk oyundaki gibi STEM içerisinde bulduğumuz ekip arkadaşları gibi 3-5 kişi bulunmakta. Bu kişiler, Lily'i kurtarma operasyonu için STEM'e giren Mobius üyeleri. Her biri hikaye için spesifik rollere sahip olsa da çok özel karakterler oldukları söylenemez. Oyunun antagonistleri de oldukça etkileyici. İnsanı bir psikopatla savaşma ruhuna iyi sokuyorlar. [h2]🎮⚔️Oynanış Mekanikleri⚔️🎮[/h2] Genel kontroller ilk oyundakine oldukça benzer. Karakterimiz bir tık daha hızlı ve keskin. Daha combat odaklı bir karakter. Alışması bir tık sorunlu ama alışınca aktığı söylenebilir. İlkine göre çok daha aksiyon dolu bir oyun olduğu kesin. Mermiler daha sık bulunuyor. Daha detaylı bir craft sistemi gelmiş ve mermi yapma gibi sistemler eklenmiş. Craft sisteminden dolayı keşif oldukça önemli hale gelmiş ve aynı zamanda ödüllendirici. Yani aşırı savurgan kullanmadığın sürece oldukça yeterli mermiye sahibiz. Silah kullanmak kolaylaşmış. Oyuna stealth için farklı mekanik ve sistemler eklenmiş. Mesela artık içerisinde iken görünmediğimiz çalılar falan eklenmiş. Ve bunlar sayesinde siperden öldürme yeteneğin varsa bir düşmanı kendine çektikten sonra çalıya saklanıp sessizce öldürme gibi farklı tarzda öldürmeler yapabiliyorsun. Farklı silah çeşitleri de bulunmakta. İlk oyundaki silahların aynıları var ama aynı şekilde aynı silahların farklı tarzları da bulunmakta. Mesela düz tabanca, revolver ve susturuculu tabanca var. Revolver normale göre daha fazla hasar vururken isabet oranı düşük, susturuculu ise bildiğiniz gibi işte sessiz ama hasarı az. Pompalıda da aynı sistem var. Yetenek ağacı geliştirilmiş. Hala "Can %125 olur" gibi basit geliştirmeler olsa da yeteneklerin eklendiği ya da pasif özelliklerin eklendiği farklı geliştirmeler de eklemiş. Mesela "Düşman seni tutarsa ve envanterinde bir şişe varsa düşmanın seni tutmasından kaçabilirsin" gibi pasif yetenekler ya da "Arkası dönük düşmana bir tuşa basarak hızlıca yaklaşabilirsin" gibi aktif yetenekler. Aynı zamanda farklı oyun tarzlarına yönelik geliştirme bölmeleri de eklenmiş: "Stealth, combat, survival" gibi. İlk oyunda yeşil sıvı kullanarak geliştirdiğimiz şarjörler bu sefer keşif sonucu bulabileceğimiz geliştirmeler olarak eklenmiş. Evil Within 2'nin bence güzel boss'ları var. Hatta bazı boss'ların çok güzel animasyonları, saldırıları falan da var. Kamyon falan kesiyorlar baya havalı. Ama aynı şekilde aşırı basit ve kolay tasarlanan boss'lara da sahip. Bazı boss'lar da kesildikten sonra haritada karşına çıkıyorlar ve bu üzücü değil diyemeyeceğim. İlk oyundan tanıdık bazı boss'larla da karşılaştığımız yerler de var. Güzel bir nostalji olmuş. Yapay zeka mükemmel denilemez ama kötü değil. Sadece belirli alan ve rotaları var. Bu da oyunu oldukça basit bir hale getiriyor. Mesela zombiler seni baştaki alanlarından belirli uzaklığa kadar takip ediyorlar ve sonrasında yavaşça geri dönüyorlar. O arada rahatça stealth kill yapabiliyorsun. Oyunun kırılabilmesi kolay yani. Minik bulmacalar var ama aşırı basitler. Yan görevlerin çoğu boş olan haritayı doldurmak ve sonunda geliştirme ya da oyun hakkında bilgi veren anı parçası bulmaktan ibaret. Ama hiç yoktan iyidir. Seni keşife yönlendiriyorlar. [h2]🖼️🎨Grafik ve Sanat Tasarımı 🎨🖼️[/h2] Sanat tasarımı kısıtlı alanlarda oldukça ilgi çekici. İlk oyunun mimarları belli ediyor kendini yani. Ama açık dünya oldukça sade ve normal. Yeterince gerilim hissettiremiyorlar. Karakter modellemeleri oldukça iyi. Aynı tür zombiden bile çok farklı tipte var diyebilirim. Bir şehir felaketi havasını iyi veriyor yani. Animasyonlar oldukça başarılı. Zombilerin koşmaları, tırmanmaları falan oldukça iyi. Düşman saldırılarının animasyonları da iyi. Bazı hitbox problemleri olsa da başarılı diyebiliriz. [h2]🔊🎶Ses ve Müzik🎶🔊[/h2] Sesler oldukça iyi yapılmış. Özellikle zombilerin bağırma sesleri ya da pasif haldeyken sesleri falan oldukça güzel ve tüyler ürpertici. Herkesin bildiği klasik Evil Within müziği "Save Room Theme" ise kulaklarımızın paslarını silmeye devam ediyor. Başarılı. [h2]⚙️🖥️Teknik Durum ve Performans🖥️⚙️[/h2] Herhangi bir sıkıntı yaşamadım teknik açıdan. Bir iki kere sıkıştım garip yerlerde ama çıkmayı becerdim, oyunu kırmadı yani. [h2]🏆📊Sonuç ve Değerlendirme📊🏆[/h2] ✅ İyi hikaye ✅ Güzel aksiyon ✅ Güzel ses ve müzikler ✅ Güzel antagonistler ✅ Bazı iyi boss'lar ✅ Güzel keşif ❌ Bazı kötü boss'lar ❌ Kırılabilir yapay zeka ❌ Açık dünya ❌ Korku elementinin azlığı ❌ Erişebilirlik için oyunun kolaylaşması Evil Within 2, daha geniş bir kitleye açılmaya çalışırken kendisini özel yapan şeylerden uzaklaşan bir yapım olmuş. Korku ögelerini azaltmış, açık dünyaya geçmiş, daha çok aksiyona kaymış. Kötü bir oyun değil hatta oldukça sağlam olduğu söylenebilir. Ama herkesin aradığı Evil Within bu mu emin değilim. Ve tabii ki de hikaye, anlatım ve atmosfer oldukça iyi. Aksiyon-korku türünden hoşlananlara öneriyorum. [h2]🥉🅑🅡🅞🅝🅩🥉[/h2]

我忍受不了只能看着人物像个废物一样跑一节路就喘一口气，然后支线任务还相隔贼他妈远。而且作为一个恐怖游戏，制作组真的认为这个游戏恐怖吗？

The Evil Within 2 － прямое продолжение первой части, происходящее спустя три года. ● Геймплей ● Значительно улучшился с момента первой части. Управление стало удобным и не таким топорным. － Патроны можно создавать из пороха и абсолютно любого вида. Детали идут на прокачку оружия, а зеленый гель, на улучшение способностей персонажа. － Стелс присутствует, но он уж слишком нудный. Присядь, подойди и убей, простая механика, но занимает очень много времени. Большую часть игры можно пройти бесшумно и не вступать в бой. Таким образом, можно сбегать даже от “мини-боссов”. Моей ошибкой было излишнее его использование и под конец оставалось уйма припасов, даже на классической сложности. － Видов оружия хватает. И их отличие не только в характеристиках, но и целях применения. － Тактические возможности на месте. Бочки взрываются, бензин поджигается, вода пропускает ток, а с арбалета можно устанавливать растяжки. ● Сюжет ● Откровений ждать не приходится, мы уже по первой части знаем о системе STEM и местных “законах”. Сюжет максимально банален и прост. Вторая часть попыталась уйти больше в драму и вышло это к слову никак. Дочь Себастьяна оказывается жива и в придачу является ядром STEM, само собой ее надо найти, и искать будем на протяжении всей игры. В тоннах воды из диалогов нам всячески, раз за разом, рассасывают то, что и так понятно. И о господи эти повторы. - Я виноват. - Нет, это всё он виноват. - Нет, ты не виноват. - Да я не виноват. - Лили! Лили? Лили!?. Стой, постой, куда же ты. - Мира? Это Мира!? Мира!. Стой, постой, куда же ты. Хочется всунуть себе иглу в ухо, а ведь часть этого бреда даже в новой игре +, не пропускается. Персонажи довольно посредственны. Себастьяна превратили в истеричку. Второстепенные раскрыты слабо, но помогают, как по сюжету, так и за выполнение их заданий. Злодеи типичны, с мотивацией обычных фанатиков. ● Локации ● Действие разворачивается в Юнионе, обычном американском городке. Локации просторны с условно открытым миром. Эксплоринга хватает с головой. Поиск ресурсов, документов, ключей, пасхалок и прочего, что поможет понять ситуацию. И главный плюс, что можно опускать целые сюжетные моменты и пропускать определенные локации, если не заниматься детальным осмотром. Очень помогает сократить повторные прохождения на часы. ● Дизайн врагов, звук и саундтрек ● Жуткие образы врагов остались на месте. Поющий призрак Анима, смеющиеся головы Стража, вздохи и придыхания камеры Обскуры, стоны Плача и прочие. Как в плане дизайна, так и их звуковое оформление вышло на высоте. Отмечу и сочный звук от выстрелов. Саундтрек хорош и различные темы держат в напряжении. ● Графика и атмосфера ● Графика улучшилась, игра стала более насыщенной и красочной, мрачных тонов почти не осталось. Атмосфера явно просела, да и от хоррора тут почти ничего не осталось. Миками немного сдвинули, поэтому градус безумия тут куда ниже. Но игра по-прежнему держит в напряжении, стоит врагам вас заметить, тут же начинается ор и неутомимое преследование, правда до ближайших кустов, где почти сразу теряют из виду. ● Итог ● + Геймплей. + Графика. + Звук и саундтрек. + Полная локализация. + Дизайн врагов и локаций. + Условно открытый мир. + Различные варианты прохождения. + Бонусы: новая игра +, костюмы, внутриигровые читы, и еще что-то за регистрацию в bethesda.net - Сюжет. - Персонажи. - Атмосфера и хоррор. - Диалоги. Первая часть The Evil Within была хороша по части сюжета, но вот геймплей мог отпугнуть. Вторая просела по части истории, но обладает отличным геймплеем. Обе части хороши по-своему и в обе я рекомендую поиграть. 7/10

Отличный сиквел отличной игры. Взяли всё лучшее из оригинала, напильником подправили шероховатости и получили очень добротный сурвайвл хоррор с упором на стелс. Единственная претензия касается жадности разраба в плане накинуть патронов на босс файт. На ласт босса пришёл бомжом в одних трусах после того, как мини босс впитал весь мой арсенал и пришлось включать год мод, благо в игре есть встроенный, потому что душнить 40 минут финального босса не очень хотелось, если не дольше (играл на "Кошмаре"). Деревянность управления в некоторых моментах можно отнести к особенностям, т.к. это создаёт напряжение в геймплее, когда тебе нужно грамотно позиционировать персонажа, а не просто жать уворот или парирование. Дико кайфанул во время прохождения, рекомендую всем, кого не особо зацепила первая часть, потому что это совсем другая игра, более проработанная и менее кривая в плане игровых механик. Ну а если вам, как и мне, и первая часть нравится, тут и думать нечего, однозначно играть. P.S. Самый главный анекдот для меня, связанный с игрой - это список проектов, разработанных на движке игры

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⣀⣀⣤⣤⣤⣤⡤⣄⣤⣀⣀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⣠⣴⣾⣿⣿⣿⣿⣽⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣾⣿⣦⣤⡀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⢀⣴⣾⢧⣽⣻⠿⢿⠿⠻⣯⣿⠾⢿⡿⣿⣼⡾⠾⣿⣯⣿⣶⡄⠀⠀⠀⠀ ⠀⢠⢾⣷⡽⣻⣻⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣏⣶⣯⢷⣿⣿⣏⢾⣯⣿⣿⣿⣿⣦⠀⠀⠀ ⢰⣿⣿⣿⣿⢻⣿⢿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣾⣿⣿⣟⣧⣼⣿⣿⣿⢕⣽⣾⣧⠀⠀ ⠺⣽⣿⣿⣏⣾⣾⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣾⣿⣿⣾⡿⣻⣿⣿⣿⣿⣾⣿⣿⣿⣽⡇⠀ ⠀⠻⣽⣿⣾⣻⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣟⣿⣿⣹⣾⣷⣿⣯⣿⣾⣿⣿⣻⣿⣿⣿⣦ ⠀⠀⠈⠛⠿⠿⣿⣿⣿⣿⡿⢿⣿⣿⣿⣿⡯⣻⣿⣿⣿⣿⢽⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⢸⡸⢿⣳⣽⣿⣿⣿⣿⣼⣿⣽⣷⣝⣝⣿⣾⣿⣿⣿⣿⣿⣭ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠈⠛⣿⣿⢿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⡿⠏⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠉⠛⠛⠙⢯⣿⣿⣿⢿⣿⣿⡷⣿⣴⡮⣿⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠈⢹⣿⣿⣿⣿⣿⣿⢿⣟⡿⠋⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠈⣿⢿⠙⠾⠿⠿⠟⠋⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠸⠿⠃⠀⠀⠀⠀⠀⠀

확실히 1편에 비하면 공포성은 진짜 말도안되게 너무 낮아지긴했지만 2편은 나름대로의 반픈월드느낌으로다가 아이템들 파밍하면서 점점 강해지는맛도있고 일단 재밌긴 재밌음. 어디까지나 1편에 "비해서" 약해졌을뿐. 그래도 아예 안무서운건 절대아니고 진짜 긴장빨리는구간 몇개 있다.

"They took everything from me. I didn't start any of this... but I'm gonna finish it. And god help anybody that stands in my way."

Just as good as the first game