Resident Evil 5

Resident Evil 5 is the ultimate boulder-punching simulator. If you have ever looked at a solid, multi-ton volcanic rock and thought, "I want to uppercut that," then this is the game for you. While the horror elements of the older games are gone, it completely makes up for it with peak action, hilarious co-op chaos, and Chris Redfield's absurdly massive biceps. The inventory management can be annoying and Sheva's AI will occasionally watch you die, but stopping Albert Wesker’s plans for "Complete Global Saturation" through pure geological violence makes it all worth it. Buy it for the co-op, stay for the rock-punching finale. 10/10, Wesker and that boulder never stood a chance.

Confesso, fiquei enrolando anos pra jogar, e gostei do jogo.

Not perfect, but still a good RE game RE5 is nowhere near perfect, but I don’t think it’s a bad game in the franchise either. I actually miss this version of Chris in RE7 and RE8, and we desperately need Sheva Alomar back. [h3]Gameplay and difficulty[/h3] [hr][/hr] The versus achievements are a nightmare, and Professional mode can be brutal. You basically die in one hit, and some sections are so chaotic that avoiding damage feels almost impossible. I’d honestly recommend playing it on Normal or Veteran. The game feels much better balanced that way. [h3]Controls might feel old now[/h3] [hr][/hr] If you’ve been playing the recent Resident Evil remakes, RE7, RE8, or newer RE games, the controls and camera movement might feel odd at first. This is still an older game, so don’t go in expecting modern RE gameplay. [h3]Performance[/h3] [hr][/hr] Definitely a good pick during a sale. It runs very smoothly even on lower-end PCs, or basically a potato. I first ran this game on a Compaq CQ40, so yeah, it can run on almost anything. [h3]Gold Edition improvements[/h3] [hr][/hr] One good thing is that they removed a lot of QTEs in the Gold Edition. God, those QTEs were bad. [h3]Final thoughts[/h3] [hr][/hr] If you’re coming straight from the remakes or the newer Resident Evil games, you might end up disappointed. RE5 is more than a decade old, and it shows in some places. Still, I had a good time with it, and I’m eagerly waiting for an RE5 Remake. Hopefully, it actually happens someday.

Aylardır oynamayı ertelediğim, hatta ilk denememde sadece 10 dakika oynayıp göz kanatan o meşhur yeşil Matrix filtresine dayanamayarak iade ettiğim Resident Evil 5'i sonunda yeniden satın alıp bitirdim. Ve ne yalan söyleyeyim, tüm eksilerine rağmen beklediğimden çok daha fazla keyif aldım. Bunda en büyük etken sanırım oyuna doğru beklentiyle başlamam oldu. Resident Evil 5'i yıllardır hakkında okuduğum yorumlar ve izlediğim incelemeler nedeniyle kafamda "serinin en kötü oyunlarından biri" olarak konumlandırmıştım. Bu yüzden uzun süre uzak durdum. Fakat bu kez oyuna klasik Resident Evil oyunlarındaki hayatta kalma korkusu (survival horror) deneyimini bekleyerek değil, aksiyon odaklı bir Resident Evil deneyimi yaşayacağımı bilerek başladım. Sanırım bu bakış açısı oyundan aldığım keyfi ciddi anlamda artırdı. Öncelikle şu gerçeği kabul etmek gerekiyor; Resident Evil 5 korku oyunu olmaya çalışmıyor. Resident Evil 4'ün açtığı yolu daha da ileri taşıyor ve korku unsurlarını büyük ölçüde geri plana atıp aksiyonu merkeze koyuyor. Eğer seriyi sadece hayatta kalma korkusuyla özdeşleştiriyorsanız bu tercih sizi rahatsız edebilir. Yer yer beni de rahatsız ettiği anlar oldu. Ancak bunu en baştan kabul edip oyuna bu bakış açısıyla yaklaştığınızda, ortaya çıkan deneyimin hiç de fena olmadığını görüyorsunuz. [h2]OYNANIŞ[/h2] Oyunun en güçlü yönlerinden biri oynanış tarafı. Silahların hissiyatı tatmin edici, çatışmalar akıcı ve oyun neredeyse hiç tempo kaybetmiyor. Sürekli yeni düşman tipleri, farklı mekanlar ve büyük boss savaşlarıyla karşılaşmanız tekdüzeliğin önüne geçiyor. Özellikle bölüm sonlarındaki boss mücadeleleri, mermi süngeri olmalarını bir kenara bırakırsak, bugün bile oldukça eğlenceli.(Tabi eğer co-op oynuyarsanız. Sp takıldığınızda inanılmaz kanser olabiliyor bu boss savaşları). Günümüz standartlarında bazı mekanikler yaşını belli etse de oynanış döngüsü hâlâ bağımlılık yaratacak kadar başarılı. [h2]HİKAYE VE LORE TARAFI[/h2] Resident Evil 5 sadece aksiyon üzerine kurulmuş, hikâyeyi ikinci plana atan bir oyun değil. Tam tersine, serinin lore'u açısından oldukça kritik gelişmeler barındırıyor. Özellikle Umbrella'nın geçmişi, Progenitor Virüsü'nün kökeni, Spencer'ın planları ve Albert Wesker'ın nihai amacı gibi yıllardır merak edilen birçok konu bu oyunla birlikte daha net bir çerçeveye oturuyor. Hatta serinin genel hikâyesini takip eden biri için Resident Evil 5'i atlamak ciddi bir eksiklik yaratabilir. Çünkü bu oyun yalnızca Chris ile Wesker'ın hesaplaşmasını anlatmıyor; Resident Evil evrenini şekillendiren olayların arka planını da büyük ölçüde tamamlıyor. İlk oyunlardan beri atılan birçok hikâye tohumu burada karşılığını buluyor ve yıllardır süren bazı soru işaretleri cevaplanıyor. Bu yönüyle Resident Evil 5, serinin hikâyesini anlamak isteyen herkesin mutlaka oynaması gereken yapımlardan biri. [h2]KARAKTERLER[/h2] Karakterler tarafında ise oyunun en büyük artılarından biri hiç şüphesiz Chris Redfield ve özellikle Albert Wesker. Chris'i yıllar sonra yeniden görmek güzeldi. Resident Evil 1'den beri takip ettiğimiz karakterin artık çok daha tecrübeli, sert ve fiziksel olarak bambaşka bir noktaya geldiğini görmek hikâyeye güzel bir devam hissi katıyor. Evet, kaslı tasarımı zaman zaman eleştirilse de oyunun aksiyon odaklı yapısıyla bence gayet uyumlu. Bunun yanında Chris'in Jill'e olan bağlılığı ve Wesker'ı durdurma konusundaki kararlılığı karaktere güçlü bir motivasyon kazandırıyor. Jill ile aralarındaki ortaklık vurgusu güzel işlenmiş. Bu dinamik Chris'in, Sheva ile olan ilişkisine de yansıyor. İkili arasındaki diyaloglar gayet güzeldi. Ancak bu oyunun asıl yıldızı benim gözümde kesinlikle Albert Wesker. Serinin en ikonik kötü karakterlerinden biri. Resident Evil 5, onu tam anlamıyla zirvede gösteriyor. Sahneye çıktığı her an karizmasıyla ortamın havasını değiştiriyor. Sakin konuşması, kendinden emin tavırları, üstünlük hissi veren karizma ve ikonik replikleriyle tam anlamıyla unutulmaz bir antagonist olmuş. Üstelik bu karizma sadece ara sahnelerle sınırlı da değil. Oynanış sırasında insanüstü hızı, kurşunlardan rahatlıkla kaçması, tek eliyle füzeyi durdurması ve Chris ile Sheva'yı sürekli çaresiz bırakması sayesinde gerçekten "yenilmesi imkânsız" gibi hissettiriyor. Bu da onun oluşturduğu tehdit hissini sürekli diri tutuyor. Özellikle Chris ile olan kişisel hesaplaşması, finale doğru gerilimi daha da yükseltiyor ve hikâyeye güçlü bir ağırlık katıyor. [h2]BOSS SAVAŞLARI[/h2] Boss savaşları da bu hissi destekliyor. Wesker ile her karşılaşma diğer boss'lardan farklı bir heyecan yaratıyor çünkü karşınızda devasa bir canavar değil, sizi zekâsıyla ve üstün yetenekleriyle alt etmeye çalışan bir rakip var. Bu yüzden oyunun finaline kadar Wesker'ın oluşturduğu tehdit hissi hiç kaybolmuyor. Ancak finaldeki boss savaşını bayağı zayıf buldum. Hiç Wesker'a yakışan bir son değildi bence. "Sürekli kritik noktaya vur ve dodgela, vur dodgela, vur dodgela mantığı inanılmaz sıkıcı ve ruhsuz yapıyor bu boss fightını. Daha çeşitli ve epic bir şey beklerdim kesinlikle. Bu arada Wesker'ın öldüğünü de düşünmüyorum, Capcom Wesker'ı geri getirecek ve getirmeli de. Serinin en ikonik karakterlerinden birini daha fazla oyunda görmeyi çok isterim. [h2]SONUÇ[/h2] Sonuç olarak Resident Evil 5, yıllardır maruz kaldığı olumsuz yorumları hak edecek kadar kötü bir oyun değil. Evet, klasik Resident Evil formülünden uzaklaşıyor, korku dozunu ciddi şekilde azaltıyor ve aksiyonu ön plana çıkarıyor. Fakat bunu yaparken eğlenceli olmayı başarıyor. Özellikle co-op oynandığında sunduğu deneyim bugün bile oldukça keyifli. Üstelik serinin lore'una yaptığı katkılar da düşünüldüğünde, Resident Evil evrenini takip eden herkesin en az bir kez deneyimlemesi gereken yapımlardan biri. 8/10

ONLY consider touching this game if you have someone else to play it with you so that you're at least not alone in suffering through one of the most miserable gaming experiences of all time

june is over why am i still gay for wesker. bad game

Everybody pray for my buddy marshall. We started the game coop but he is married now and does not find time for the meager john porns of this world

the revision this game has lately is insane to me. this game's quite bad in many ways that i don't even know where to start. the level design gets progressively worse with each level, goes from a action game with horror elements to indiana jones to call of duty with the remaining horror elements gone. along with the levels getting more and more boring to play through. the boss fights this game has are also terrible, just damage sponges that takes forever to kill, with only the wesker fights that are requiring a strategy, but they're even more tedious to play through because he takes the longest to beat. the story has never been the best part about resident evil, but this one just sticks out as it's not even funny while having an extremely generic story. every single scene in this game is a cliche and comes across as a direct to dvd action film from the 2000s. chris, the protagonist, is even more dull than he was in this first game, and this sadly goes for every other character in this game that's not wesker. the combat is pretty good with the exception being the item system which is clunky as hell. the two dlc's that are included in this game are exactly one hour long each and feels like nothing as a result of that. a lot of people's praise for this game is the co op, and while i did play this game co op with a friend, both of us disliked this game and our only enjoyment comes from us playing together and not because of the game itself. the whole game's built around for co op, so if you play it alone, it would be quite miserable as you have to be reliant of a bot for the entire game. compared to the previous games, this game suffers also from a decline when it comes to the overall looks and atmosphere, as it's just very boring to look at. the only good part this game has is it's mercenary mode, which was quite fun to play along with a friend, but even there, the game got glitched for both of us as we didn't get the unlockable characters in the mode despite getting s ranks for the required levels.

2 player zombie game fun

Seven minutes. Seven minutes is all I can spare to play with you. Here I am offering you my precious time and you waste it by running around. Oh, playtime is over. How fortunate for you.