Prototype 2

bodrio

Prototype 2 to gra, która zadaje jedno bardzo ważne pytanie. Co by było, gdyby Hulk, Venom i blender mieli wspólne dziecko z bardzo poważnym problemem z kontrolowaniem gniewu. Na początku jesteś zwykłym żołnierzem z tragiczną historią i wielką chęcią zemsty. Kilkanaście minut później biegasz po ścianach wieżowców, skaczesz na odległość kilku przecznic i zamieniasz swoje ręce w arsenał, przy którym scyzoryk wygląda jak zabawka z zestawu dla dzieci. Najlepsze jest to, że gra nawet nie próbuje udawać realizmu. Tutaj samochód nie służy do jazdy. Samochód służy do rzucenia nim w helikopter. Czołg nie jest zagrożeniem. To darmowa amunicja. A jeśli coś jest za daleko, zawsze możesz po prostu przeskoczyć pół miasta i rozwiązać problem osobiście. Walka to czysty chaos i właśnie za to ją uwielbiam. W jednej chwili tniesz przeciwników gigantycznym ostrzem, w drugiej rozbijasz ich młotami wielkości małego samochodu, a chwilę później biegniesz z prędkością, która sprawia, że przepisy ruchu drogowego przestają mieć jakiekolwiek znaczenie. Gra daje ci tyle mocy, że po kilku godzinach zaczynasz mieć bardzo wygórowane oczekiwania wobec innych produkcji. Odpalasz inną grę, widzisz mur i odruchowo próbujesz po nim przebiec. Niestety świat nie współpracuje. Najbardziej absurdalne jest to, jak szybko przyzwyczajasz się do bycia chodzącą katastrofą naturalną. Na początku ostrożnie podchodzisz do grupki przeciwników. Potem widzisz całą bazę wojskową i myślisz tylko że szkoda, iż nie przyszło ich więcej. Możliwość przejmowania wyglądu innych ludzi jest równie zabawna co niepokojąca. Misja polega na dyskretnej infiltracji, a kończy się tym, że po cichu eliminujesz jednego strażnika, po czym piętnaście sekund później pół budynku eksploduje, bo jednak zabrakło ci cierpliwości. Miasto jest ogromnym placem zabaw dla ludzi z kompletnym brakiem wyobraźni dotyczącej konsekwencji. Bieganie po dachach, skoki między budynkami i lądowanie z siłą meteorytu nigdy się nie nudzą. Nawet jeśli nie masz żadnej misji, zawsze znajdzie się coś, co można przypadkiem zniszczyć. Fabuła jest wystarczająco dobra, żeby popychać akcję do przodu, ale umówmy się. Nikt nie odpala Prototype 2 dla głębokich filozoficznych rozważań. Odpalasz tę grę, bo chcesz zamienić śmigłowiec w latający złom przy pomocy własnej ręki. Jedynym problemem jest to, że po pewnym czasie przestajesz robić wrażenie sam na sobie. Rozrzuciłeś czołgi, rozwaliłeś mutanty, zrzuciłeś helikoptery i nagle myślisz że przydałoby się coś jeszcze większego do rzucenia. Prototype 2 to definicja dobrej zabawy bez zbędnego zastanawiania się nad logiką. Wszystko jest przesadzone, głośne, brutalne i kompletnie oderwane od rzeczywistości. I właśnie dlatego działa tak dobrze. Polecam. Jeśli kiedykolwiek chciałeś poczuć się jak największy problem całego miasta i jednocześnie jedyne rozwiązanie tego problemu, to Prototype 2 spełni te marzenia z ogromną nadwyżką.