INFRA jest bardzo niedocenioną grą i znalazłem ją tak naprawdę przez przypadek przez gameplay na YouTube. Jak zobaczyłem tę grę, to pomyślałem, że dam jej szansę, ale nie spodziewałem się tak dobrej gry. Ale po kolei.
Zaznaczam, że nie chcę tu spoilerować fabuły, bo naprawdę warto ją odkryć samemu w grze.
W każdym razie w grze wcielamy się w inżyniera imieniem Mark (lub Markko, czyli jego prawdziwe imię), który pracuje w firmie zajmującej się kontrolą INFRAstruktury w stolicy fikcyjnego nordyckiego państwa Stolland, czyli Stallburgu. Dzień zaczyna się normalnie. Najpierw spotkanie w biurze, a potem przygotowanie do wyruszenia na rutynową kontrolę. Już po projekcie całego budynku biurowego widać ten realizm lokacji w INFRZE. Wygląda to po prostu, jak coś, co mogło by istnieć tak jak z resztą cały Stall burg. W każdym razie po przygotowaniu się do wyjścia i małej przygodzie z windą (trzeba się do tego przyzwyczaić :P) wsiadamy w auto służbowe (bardzo ładnie wymodelowaną toyotę hilux tak przy okazji :D) i ruszamy w teren. Tu zaczyna się prawdziwa gra. Do dyspozycji mamy latarkę oraz aparat. Oba potrzebują baterii, które można znajdować po drodze. Zadaniem gracza jest robienie zdjęć poważnych uszkodzeń w INFRAstrukturze oraz ważnych dokumentów. Wydaje się to normalną pracą, ale szybko sprawy przyjmują inny obrót. Mogę bez spoilerów powiedzieć, że INFRAstruktura nie jest w najlepszym stanie… W każdym razie przez całą grę będziemy musieli rozwiązywać różne zagadki, które w większości są trudne. Każda zagadka jest inżynieryjna i polega na przełączeniu czegoś, odkręceniu i tak dalej. Na szczęście zazwyczaj przy danych urządzeniach jest kartka z instrukcją (choć nigdy nie są one bezpośrednie i nadal trzeba myśleć), aby osoba, która niezbyt ogrania inżynieryjne sprawy nadal dała sobie radę. Rozwiązanie każde zagadki to ogromna satysfakcja.
Nadal nie spoilerując warto zaznaczyć, że INFRA ma bardzo ciekawy klimat podchodzący momentami pod horror, jako że duża część gry dzieje się w podziemiach, jednak nie uświadczycie żadnych jumpscarów i raczej gra trzyma poziom przyziemny i nie jest horrorem. Są jakieś wskazówki do czegoś dziwnego, ale to już zostawię do samodzielnego odkrycia, a w grze jest bardzo dużo rzeczy, które można łatwo przegapić ;)
Warto też wspomnieć, że gra ma kilka zakończeń i każde zależy od tego, ile zdjęć zrobicie, ale też, ile dacie od siebie podczas gamę Playu poza po po prostu przechodzeniem dalej.
Myślę, że to tyle, jeśli chodzi o część techniczno-gameplayową. Teraz przejdę już do kwestii audiowizualnych i smaczków (nadal bez spoilerów).
Na początek muszę jeszcze raz wspomnieć o tym, jak świetnie wyglądają lokacje. Naprawdę wyglądają wiarygodnie i przy tym robią ogromne wrażenie, nawet jeśli jest to podziemny tunel. To, że gra jest na silniku Sorce tylko dodaje klimatu lokacjom.
Jeśli chodzi o dźwięki, to dodają dużego klimatu i są idealnie dopasowane do otoczenia i sytuacji. Tak samo jak muzyka, która robi robotę.
Voice acting też jest naprawdę dobry, a głos głównego bohatera i innych postaci są przyjemne.
Nasz główny bohater (Mark) zresztą ma bardzo specyficzne fińskie poczucie humoru, które osobiście do mnie trafia, a jego spokojny, ale i sarkastyczny ton głosu bardzo fajnie zwieńcza wiele momentów gry.
Jest jeszcze wiele co mógłbym napisać o tej grze, ale chciałbym zachować więcej szczegółów do odkrycia dla ciebie potencjalny graczu INFRY. Mogę jeszcze powiedzieć, tyle że po skończeniu tej gry czułem wielką satysfakcję i na usta narzuciło mi się po prostu WOW! Naprawdę warto docenić ogromną i przemyślaną pracę tego małego fińskiego studia, bo INFRA jest bardzo niedocenioną grą.
Grę oczywiście polecam tak, jaki i polecam po jej przejściu zajrzeć na stronę Stallburg.wiki :)
Dzięki za przeczytanie i pozdrawiam,
MATRIX 63
P.S.
Mörkö widzi wszystko >:)
