Half-Life

I absolutely loved this game. It was my first time playing through Half-Life, and I went in without knowing much about the story, so I got to experience everything at my own pace. It completely exceeded my expectations, and now I understand why it's considered such a masterpiece. Without a doubt, it's one of the best games I've ever played and a perfect starting point for anyone wanting to get into the series. Now all that's left is to keep hoping that one day Valve finally gives us Half-Life 3.

Comprei por 2 reais, valeu mais que a pena. Hoje em dia está bem fácil de modificar e adicionar modelos melhores as armas, texturas em alta resolução e melhores animações. Basta criar uma pasta valve_addon na pasta do jogo e adicionar os arquivos lá, depois ativar nas opções dentro do jogo, alto recomendo jogar.

godines

juegazo

gud

Una buena historia, un buen gameplay. Disparos y bunnyhop, frenesi, pim pim pim. Masterclass of gaming developementa

Valve te pido a gritos nerf a esos militares me dejan bien calvo de 3 balas y no sé si es parte del juego pero me encueran cada vez que me matan pero 10/10..... Ah como que cuando me encueran no es parte del juego no me diga eso muchacho leo cámbiate el nombre😭😭

Es como el vino

初见自信满满打的困难模式 结果感受到满满的魂味（跟出的先后顺序无关单纯的一个形容词） 在困难模式中你会遇到：大量初见杀，无限堆怪，弱引导，死亡跳跳乐，转角遇见爱。。。 困难模式初见的过程中走两步一存档，cos菜月昴无限死亡回溯背板清图 中期开始大量堆怪，你完全不知道怪会在哪里生成 与其说是FPS游戏，大部分时间都要靠背板给道具，因为直接冲就算你枪法再好也要被怪耗大量资源 这游戏玩的就是策略和资源管理，可以说是挺硬核的，导致打到中后期非常疲惫 剧情和世界观确实很不错，只是原版游戏没有字幕，全靠听NPC说蹩脚的中文理解，整蛊完了 我无法否定半条命在游戏史上的史诗地位，但我的困难开荒体验真的十分糟糕，可以说不怎么好玩 或许hl2我会选择普通模式开荒，期待能给我带来更阳间的历史体验

Ulubiona gra, w którą nie umiem. Mimo, że za dzieciaka miałam niewiele cierpliwości do gier w których mi chujowo idzie, to tutaj miałam potrzebę zrozumienia tego tytułu poprzez jego ukończenie, co przydarzyło mi się po raz pierwszy. Właściwie to wróciłam do Half-Life 1 po 3 latach. Half Life 1 jest oczywiście wstępem do jednej z najlepszych gier wszechczasów, znaną jako Half-Life 2. Jednocześnie jest to must play w świecie klasycznych, a nawet trudnych FPS-ów. Oprócz niewielkiej ilości zasobów/wysokich obrażeń przeciwników mamy również dość wysokie prawdopodobieństwo zgubienia się. Gdy pozwolimy się naszym oczom przyzwyczaić do grafiki tej epoki, można zauważyć świetne oświetlenie i czytelne tekstury. Sterowanie jest intuicyjne, a ruch gładki. Czasem nawet zbyt - np. w przypadku przesuwalnych skrzynek, które po kafelkach jeżdżą jak po lodzie. Samemu łatwo jest skończyć na dnie kilkupiętrowej dziury. HL1 nieironicznie pokazało mi możliwości starszych gier, na które patrzyłam z jakimś dystansem wynikającym z niskiego poziomu zapoznania. Jednak kreatywność, czerpanie tego co najlepsze z poprzedników, wyciskanie jak najwięcej z tamtejszego sprzętu i oprogramowania oraz 'futurystyczne' myślenie twórców przekonało mnie. Wywołana została we mnie prawdziwa ciekawość w stronę klasycznych FPS-ów.