Ghostwire: Tokyo

nb

After playing the first 15hrs of Ghostwire Tokyo twice between Gamepass and Steam, I feel like I can recommend it. At the 15hr mark, you get a set of objectives that encourages dilly-dallying in a way that has repeatedly caused me to lose momentum and not finish the game. Hinterlands-syndrome aside, it is a fun ride through a hugely detailed Tokyo filled with enemies that look great and are an excuse to see lotsa cool, first person hand animations. The look and 'style' of this game are really something special. (The game also looks like it goes on sale for ~$12 every 2 months, so...)

第二次通关这个游戏了 我觉得它最大的缺点就是流程太短了 真的没有网上说的那么不堪 玩起来还是蛮有意思的 我也没感觉到剧情很罐头 打的也很舒服

Pretty good time. Story and combat are serviceable. Visuals and folklore are the highlights. Most of the fun I had was seeing all of the depictions of yōkai and learning about them. Worth a pick-up on sale for sure!

给劲

Les graphismes et la ville de Tokyo sont ultra beaux, mais je n'ai jamais trop continué le jeu, ça m'a un peu gavé à vrai dire.

Zacznijmy od tego że to naprawdę dobre połączenie gry eksploracyjnej i strzelanki które przez swój dobrze zbilansowany poziom trudności może podchodzić pod grę relaksacyjną, której wymakszowanie zajmie wam długie godziny. Ale jak zwykle, wszywko po kolei... +++ Rozgrywka : To bardzo przyjemna pierwszoosobowa strzelanka z otwartym światem do eksplorowania i MASĄ rzeczy do zbierania, od Dusz przez różne stworzenia z japońskiego folklory a kończąc na przedmiotach kolekcjonerskich, serio tego jest mnóstwo. Na szczęście czyszczenie mapy jest tak samo przyjemne jak walka z przeciwnikami. 9/10 +/- Walka : Na tym polu gra też nie zawodzi bo mamy aż sześć różnych broni. Z czego 3 to warianty podstawowych ale i tak strzela się nimi zupełnie inaczej. A Każda z nich jest skuteczna na konkretnych przeciwników. Samych Przeciwników też jest całkiem sporo, niestety tutaj gra wpada w powtarzalność. Bo jest sporo „wariantów” przeciwników którzy... czasami różnią się tylko kolorem stroju, a czasami pojedynczym atakiem czy sposobem poruszania się. Ogółem dla mnie to za mało żeby usnąć ich za „inny rodzaj przeciwników”. Ale kiedy przychodzi do fatycznych rodzajów przeciwników to cóż... są tak charakterystyczni że nie da się pomylić jednego z drugim. Z każdym walczy się zupełnie inaczej co jest bardzo fajne. Bardzo fajną mechaniką walki jest to że, żeby szybko kasować wrogów to trzeba odsłaniać i niszczyć ich Rdzenie. Te odsłania się przez strzelanie ich tors. (Tak w tej grze „Headshoty” nie istnieją XD). Po odsłonięciu rdzenia można go wyrwać na odległość albo z bliska rozgnieść tak czy siak, po czymś takim nawet bossowie zdychają natychmiast. (Z tym że ci mają kilka Rdzeni do rozbicia/wyrwania) Mega fajne, dla takiej lebiegi celowniczej jak ja. 10/10 +++ Rozwój Postaci : Jest bardzo prosty bo opiera się o wbijanie poziomów i wydawanie znalezionych na mapie zasobów na konkretne łączą w trzech drzewkach umiejętności. Do tego mamy trzy gniazda na koraliki które ulepszają nam dane statystyki. Owszem brakuje tu jakiejkolwiek złożoności ale przynajmniej jest proste, łatwe i schludne. 8/10 +++ Fabuła i Świat przedstawiony : Gra ma bardzo fajnie zrobione Lore łączące japońskie mity, duchowość z Neon Sci-Fi (moim ukochanym stylem, ta w ogóle), gdzi nowoczesne technologie przelatają się modlitwami, rytuałami i talizmanami. Chyba najlepszym tego przykładem jest motor napędzany „Olej z zaświatów”. Bardzo fajny i zaskakująco spójny koncept na świat, który jest jeszcze bardziej rozwijany w licznych fabularyzowanych misjach pobocznych. 9/10 --- Postacie i styl artystyczny : Jako Gooner z długoletnim stażem czuję się w obowiązku poruszyć ten temat. Niestety ta gra chyba była robiona dla tej przeklętej „Nowoczesnej Widowni”. Bo pomimo że większość „potworów” w grze to rzekomo kobiety. To nie spodziewajcie się tu tych ekstremalnie hot, cycasty i dupiastych przeciwniczek, ubranych tylko w jakieś paski, albo w ogóle bez niczego, z takich serii Souls, Darksiders, czy nawet Nioh. Serio, kobiece kształty praktycznie nie istnieją u żeńskich przeciwników a do tego są całkowicie opatulone, tak nawet nie mają dekoltów, no... nic. Ogółem Gdyby poszerzyć im talie to wyglądały by jak chłopy. Oczywiście męskich przeciwników ta zasada nie dotyczy, i oni wyglądają dobrze. A no i ludzkie postacie są zwyczajnie paskudne, szczególnie Rinko. 0/10 --- Pajęcza sieć (darmowe DLC) : To chyba najgorszy aspekt tej gry, bo twórcy zamiast rozwijać te mega dobre fundamenty na których gra już stoi, postanowili zrobić se Rouge-like'a (co już jest ze dhupy), w którym to przeciwnicy rosną tak szybko że już po kilku piętrach mają cię na jeden cios/strzał przy maksymalnie ulepszonym zdrowiu. (Ok, sprawę nieco ratuje to że przeciwnicy muszą trafić cię jeszcze raz kiedy ma 1 pkt. Zdrowia, ale ci zawsze walczą po kilku na raz) A sami przeciwnicy są tak twardzi że zabraknie ci amunicji zanim ich pokonasz. No chyba że zajmiesz się żmudnym farmieniem waluty na niskich piętrach emm... wtf ? 0/10 W ogólnym rozrachunku to fenomenalna Strzelanka eksploracyjna, z ciekawą fabułą, fajnymi zadaniami pobocznymi i zacnym światem przedstawionym. Jako Gooner żałuję tylko że ta gra nie wyszła spod ręki Koreańczyków bo mogę się domyślać jak wtedy wyglądały by żeńskie postacie. Co NIE zmienia faktu że przede wszystkim w gry się gra i w takim rozumieniu, bardzo serdecznie polecam tą grę każdemu fanowi gier eksploracyjnych i/lub strzelanek. Solidne 7/10 (- 3 za styl artystyczny, więc bardzo subiektywnie)

great

good

good game