Assassin’s Creed® Brotherhood

Nothing is true, everything is permitted

Assassin’s Creed: Brotherhood to produkcja, która udowadnia, że dojrzały bohater potrafi odświeżyć i podnieść na wyższy poziom znane już schematy. Gra od pierwszej minuty wrzuca nas w szaty dojrzałego Mentora, oferując gęsty, żywy klimat renesansowego Rzymu, w którym porywczy i szukający zemsty Ezio z drugiej części jest już tylko wspomnieniem. Choć fundamenty rozgrywki opierają się na eksploracji, rozbudowie Bractwa i walce, to sposób, w jaki ulepszono dynamikę starć i wprowadzono system wymagającej synchronizacji na 100%, sprawia, że każda minuta spędzona na skakaniu po dachach Wiecznego Miasta czy planowaniu misji potrafi dać mnóstwo frajdy. To tytuł będący udaną kontynuacją historii, który jednak przez potężny natłok powtarzalnych aktywności na mapie i przytłaczający przepych potrafi znużyć graczy dążących do pełnego wymaksowania gry. Zalety Gry: ☑️ Dojrzałość Ezio jako Mentora: Po tragedii w Monteriggioni Ezio zachowuje zimną krew i działa z chłodną rozwagą. Czuć jego autentyczne dorośnięcie do roli lidera Bractwa, co prowadzi historię w niezwykle spójny sposób. ☑️ Znakomity system serii zabójstw: Wprowadzenie płynnych Execution Streaks całkowicie odmieniło walkę. Połączenie ciosów i sprawne wykańczanie kolejnych fal wrogów daje ogromną satysfakcję i sprawia, że Ezio staje się prawdziwym żywiołem na polu bitwy. ☑️ Genialne wyzwanie w postaci 100% synchronizacji: Opcjonalne cele misji to najlepsza innowacja względem „dwójki”. Zmuszają gracza do kombinowania, planowania każdego ruchu i podnoszą poprzeczkę taktyczną. ☑️ Rozbudowany i satysfakcjonujący wątek Desmonda: Wyjścia z Animusa w 2012 roku, możliwość zwiedzania współczesnego Monteriggioni, czytanie maili oraz realne wykorzystywanie umiejętności parkouru to najlepsze wykonanie tego elementu w historii serii. ☑️ Peak muzyki w grach komputerowych: Ścieżka dźwiękowa Jespera Kyda po raz kolejny okazuje się absolutnym mistrzostwem świata. Genialnie buduje majestatyczny, a zarazem niepokojący klimat Rzymu. ☑️ Udany system ekonomii: Kupowanie sklepów, naprawianie akweduktów i odbudowa zabytków dla generowania dochodu to niezwykle przyjemny i wciągający element rozwijania świata. Wady Gry: ❌ Przytłaczający natłok aktywności i monotonia: Rzym zachwyca architekturą, ale ilość flag, misji gildii czy wyzwań potrzebnych do zrobienia 100% potrafi przytłoczyć i wprowadzić spory element rutyny. ❌ Zmarnowany potencjał antagonistów: Cesare Borgia wypada bardzo dobrze, ale spadek roli Rodrigo Borgii do marginesu fabularnego oraz zaledwie kilka epizodycznych występów Lucrezii pozostawiają spore uczucie niedosytu. ❌ Nudne misje z machinami da Vinciego: Etapy, w których testujemy i niszczymy projekty Leonarda, okazują się zbędne, toporne i po prostu nużące. ❌ Płytki system zarządzania rekrutami: Sam koncept rekrutacji cieszy, ale wysyłanie asasynów na misje z poziomu menu jest zbyt uproszczone i służy wyłącznie do bezmyślnego podbijania ich statystyk. Podsumowanie: Assassin’s Creed: Brotherhood to pozycja obowiązkowa dla fanów Ezio Auditore i świetny, dojrzały sequel, który wnosi masę znakomitych poprawek w mechanice walki oraz wyzwaniach misji. Mimo że gra nie zdołała przeskoczyć absolutnego geniuszu Assassin’s Creed II z powodu przytłaczającej liczby powtarzalnych zadań pobocznych i słabiej wykorzystanych antagonistów, Rzym wciąż broni się niesamowitą atmosferą, dojrzałym protagonistą i genialną oprawą audio. To bardzo solidna produkcja, która dostarcza mnóstwa satysfakcji, choć droga do zdobycia pełnych 100% wymaga sporo cierpliwości. Moja ocena gry to: 8,5/10 ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐🌗