A Plague Tale: Innocence

A Plague Tale: Innocence is a slowburn game. You’ll probably get bored at first, but as you progress through the story, you’ll start enjoying it and get more into the game. The fun part for me is when Hugo finally gets to control the rats. I also really enjoyed the atmosphere and the story as things slowly started to get more intense.

Never thought I would enjoy a game that lacks good gameplay, but its immersive story, character progression, emotional voice acting, and chilling music made this game worth it. However, the ending was disappointing, I believe the devs were setting up the sequel. Platinum trophy was a cake walk but the lack of checkpoint saves made it tedious.

recomendo.

Un très bon jeu français à l'époque de la guerre de Cent Ans avec un coté mystérieux sur la peste noire et les rats. Franchement le jeu est juste incroyable, les décors et les graphismes sont vraiment magnifiques et l'histoire est vraiment bien même si on sera loin d'une réalité historique vu qu'il y a un coté " mystère et magie" qui est rajouté. C'est principalement de l'infiltration même si à certains moment vous aurez des combats. Les seuls défauts du jeu pour moi est les 2 gros bugs qui peuvent gâcher l'expérience de jeu voir même empêcher de continuer l'histoire. Le premier c'est le bug qu'on a dans le chapitre 6 ou un personnage nous bloque la sortie d'une tente. Le personnage ne bougera jamais, c'est à vous d'utiliser la roulade pour essayer de sortir de la tente et continuer l'aventure. Le deuxièmes bug c'est les lanternes qui ne vont que vers la gauche, impossible de les tourner vers la droite. Sachant que certains chapitres demande de les utiliser c'est juste impossible de jouer avec ce bug. Vous devez mettre votre jeu à 60 fps et les lanternes n'auront plus ce bug. Mais je recommande quand même le jeu car il est bien mais Asobo Studio devrait quand même faire une mise à jour pour ça.

Overall, it turned out to be a great adventure that noticeably lacked a bit of budget and developer experience towards the end. The game features great characters, a really cool gameplay concept, beautiful locations, and wonderful (though somewhat limited in variety) music. It also boasts an original setting that often brutally and vividly showcases the horrors of war, the CYCLE OF VIOLENCE, AND THE PATH OF REVENGE (*cough-cough*). All in all, it’s a genuinely good game that just needed a bit more polish to be even more amazing. For instance, there is a clunky stealth chapter reminiscent of the MJ sections in Spider-Man, a rather dull final boss, and some cutscenes that just abruptly fade to black or feel simply undercooked in terms of animation and direction. But as you play, you really appreciate how well Asobo managed, almost on their first try, to put together a complete, awesome, and original single-player experience with a great foundation to build upon and improve. I really enjoyed it. I'll jump into the sequel a bit later, as playing them back-to-back might be a bit too much. A very solid 8/10

🐀 A PLAGUE TALE: INNOCENCE Masumiyetin savaş, veba ve fareler arasında kayboluşu… 🎮 Tür: Aksiyon – Macera – Gizlilik – Bulmaca 🏢 Geliştirici: Asobo Studio 📅 Çıkış: 2019 ⏱️ Süre: ~10–12 Saat 🌍 Mekân: 1348 Fransa'sı 🌍 ATMOSFER A Plague Tale: Innocence atmosfer konusunda gerçekten çok başarılı. 1348 yılının Fransa'sındayız. Savaş, veba, açlık ve ölüm her yere yayılmış. Terk edilmiş köyler, karanlık ormanlar, kaleler ve cesetlerle dolu yollar sürekli bir tehlike hissi oluşturuyor. Ama oyunun atmosferini asıl unutulmaz yapan şey fareler. Binlerce farenin karanlıktan çıkması ve önüne gelen her şeyi yok etmesi gerçekten rahatsız edici. Buradaki en güzel fikir ise: 🔥 Işık = Güvenlik 🌑 Karanlık = Ölüm Meşalen olduğu sürece güvendesin. Ateş söndüğünde ise fareler ortaya çıkıyor. Bu basit mekanik, oyunun tamamına müthiş bir gerilim katıyor. 🧠 HİKÂYE Oyunun merkezinde savaş veya veba değil, Amicia ve Hugo var. Amicia genç bir kız, Hugo ise hastalığı nedeniyle dış dünyadan uzak büyümüş küçük bir çocuk. Bir anda hayatları tamamen değişiyor. Aileleri parçalanıyor ve Amicia, daha önce çok yakın olmadığı kardeşinin sorumluluğunu almak zorunda kalıyor. Hikâyenin en güzel tarafı, iki kardeşin zaman içerisinde birbirlerine gerçekten bağlanması. Başlangıçta yalnızca hayatta kalmaya çalışıyorlar. Sonra birbirlerine güveniyorlar. Birlikte korkuyorlar. Birlikte mücadele ediyorlar. Ve fark etmeden çocukluklarını kaybediyorlar. Oyunun “Innocence / Masumiyet” ismi de tam olarak bunu anlatıyor. Bu sadece hayatta kalma hikâyesi değil. Karanlık bir dünyanın iki çocuğun masumiyetini nasıl değiştirdiğinin hikâyesi. ❤️ KARAKTERLER 👧 Amicia Amicia'nın gelişimi oyunun en güçlü taraflarından biri. Başlangıçta savaşın gerçek yüzünü bilmeyen genç bir kızken, kısa sürede hayatta kalmak için öldürmek zorunda kalan birine dönüşüyor. Elindeki sapanın zamanla oyuncaktan gerçek bir silaha dönüşmesi, karakterindeki değişimi çok güzel yansıtıyor. Ama Amicia'nın asıl gücü, bütün bunlara rağmen insanlığını korumaya çalışması. 👦 Hugo Hugo ise oyunun kalbi. O hâlâ bir çocuk. Çiçeklerle ilgileniyor, dünyayı keşfetmek istiyor ve yaşanan korkunç olayları yetişkinler gibi anlamıyor. Çevresinde ölüm varken bile çocukluğundan tamamen kopmaması, hikâyenin en dokunaklı taraflarından biri. 🎮 OYNANIŞ Oyunun temelinde gizlilik, ışık ve çevre kullanımı bulunuyor. Amicia güçlü bir savaşçı değil. Bu nedenle askerlerle doğrudan savaşmak yerine saklanmak, dikkat dağıtmak ve çevreden faydalanmak gerekiyor. Sapanını kullanarak düşmanların dikkatini başka yöne çekebiliyor ve farklı mühimmatlarla çeşitli yöntemler kullanabiliyorsun. En başarılı mekaniklerden biri ise farelerle olan ilişkin. Başlarda onlardan kaçıyorsun. İlerledikçe davranışlarını öğreniyorsun. Sonra onları düşmanlarına karşı kullanabiliyorsun. Bu güzel bir oynanış gelişimi sağlıyor. 🧩 BULMACALAR Bulmacalar çoğunlukla ışık ve fare mekanikleri üzerine kurulmuş. Meşaleleri hareket ettirmek, ateşleri yakıp söndürmek ve farelerin yönünü değiştirmek gerekiyor. Çok zor değiller ama atmosferle güzel şekilde bütünleşiyorlar. Amaç seni saatlerce bulmacada tutmak değil, hikâyeyi kesmeden oynanışa çeşitlilik katmak. GİZLİLİK Gizlilik sistemi basit ama eğlenceli. Çalılara saklanıyor, düşmanların görüş alanını takip ediyor ve dikkatlerini başka yerlere çekiyorsun. Bazı bölümlerde askerlerle farelerin aynı anda tehdit oluşturması gerilimi ciddi şekilde artırıyor. Bir tarafta askerler, diğer tarafta fareler ve ortada sen. Bu bölümler oyunun en stresli anlarından bazılarını oluşturuyor. 🐀 FARELER Fareler kesinlikle oyunun kimliği. Karanlıkta hareket eden binlerce fareyi görmek bile yeterince rahatsız edici. Ses tasarımı bunu daha da güçlendiriyor. Tırmalama sesleri, sürünün hareketi ve karanlıktan gelen uğultular kulaklıkla oynarken atmosferi inanılmaz artırıyor. En güzel tarafı ise zamanla farelerden kaçmak yerine onların davranışlarını öğrenmen. Başta korkuyorsun, sonra onları anlamaya başlıyorsun. 🎒 KEŞİF & GELİŞTİRME Oyun oldukça lineer olsa da çevreyi araştırmak için çeşitli sebepler sunuyor. Toplanabilir eşyalar ve küçük detaylar dünyayı ve karakterleri daha iyi anlamamızı sağlıyor. Özellikle Hugo'nun çiçeklere olan ilgisini seviyorum. Etrafında savaş ve ölüm varken onun hâlâ çiçeklerle ilgilenmesi bize sürekli şunu hatırlatıyor: O hâlâ bir çocuk. Geliştirme sistemi basit ama yeterli. Daha derin olabilirdi fakat oyunun yapısına uyuyor. 🧠 YAPAY ZEKÂ Oyunun en zayıf taraflarından biri. Askerlerin yapay zekâsı genel olarak işini yapıyor fakat zaman zaman oldukça tahmin edilebilir davranıyor. Bazı bölümlerde düşmanların hareketlerini kolayca ezberleyebiliyorsun. Neyse ki bölüm tasarımı ve atmosfer bu eksikliği büyük ölçüde kapatıyor. 🎨 GRAFİKLER 2019 yapımı olmasına rağmen oyun hâlâ çok güzel görünüyor. Ormanlar, köyler, kaleler, yağmur, sis, ateş ve ışıklandırma başarılı. Özellikle karanlık ve güzel manzaraların arka arkaya kullanılması çok etkileyici. Bir dakika cesetlerin arasındayken birkaç dakika sonra güneş ışığının altında huzurlu bir manzaraya çıkabiliyorsun. Bu kontrast oyunun atmosferini güçlendiriyor. 🎵 MÜZİK & SES Müzikler doğru zamanda devreye giriyor ve duygusal sahnelerin etkisini artırıyor. Çevresel sesler ise oyunun atmosferinin önemli bir parçası. Askerlerin konuşmaları, Amicia'nın nefesi, Hugo'nun korkusu ve özellikle farelerin sesleri dünyayı çok daha canlı hissettiriyor. Kulaklıkla oynamanızı kesinlikle tavsiye ederim. 🎭 DUYGUSAL ANLATIM Oyunun benim için en güçlü tarafı burası. Çünkü sana sadece hikâye anlatmıyor. Seni Amicia ve Hugo'nun yanına koyuyor. Onların korkusunu, çaresizliğini ve birbirlerine olan bağlılığını hissediyorsun. Oyunun sonunda aklında kalan şey kaç asker öldürdüğün değil. Amicia ve Hugo oluyor. Ve bence iyi hikâye anlatımı tam olarak budur. ✅ ARTILARI ✔️ Muhteşem atmosfer ve Orta Çağ dünyası ✔️ Çok başarılı Amicia & Hugo hikâyesi ✔️ Güçlü karakter gelişimi ✔️ Fare mekanikleri ve ışık sistemi ✔️ Etkileyici müzik ve ses tasarımı ✔️ Görsel olarak hâlâ çok başarılı ✔️ Gerilim hissini sürekli koruması ✔️ Güzel çevre tasarımı ve detaylar ✔️ Basit ama eğlenceli gizlilik mekanikleri ✔️ Duygusal ve akılda kalıcı anlatım ⚠️ EKSİLERİ ❌ Oynanış zaman zaman kendini tekrar ediyor. ❌ Yapay zekâ zayıf kalabiliyor. ❌ Geliştirme sistemi daha derin olabilirdi. ❌ Oyun oldukça lineer. ❌ Çatışmalar çok gelişmiş değil. Ama bunlar genel deneyimi bozacak seviyede değil. 🌍 Atmosfer 9.8/10 🧠 Hikâye 9.5/10 ❤️ Karakterler 9.4/10 👧 Amicia'nın Karakter Gelişimi 9.6/10 👦 Hugo'nun Karakter Gelişimi 9.5/10 🎮 Oynanış 8.5/10 🧩 Bulmaca Tasarımı 8.8/10 Gizlilik Mekanikleri &8.6/10 🐀 Fare Mekanikleri &10/10 🔥 Işık & Karanlık Mekaniği 9.7/10 ⚔️ Çatışmalar8.2/10 🎒 Keşif 8.5/10 🛠️ Geliştirme Sistemi 8.3/10 🧠 Yapay Zekâ 7.8/10 🎨 Grafikler 9.2/10 🌳 Çevre Tasarımı 9.3/10 🎬 Bölüm Tasarımı 9.0/10 🎵 Müzikler 9.4/10 🔊 Ses Tasarımı 9.6/10 🎭 Duygusal Anlatım 9.7/10 🩸 Gerilim 9.3/10 😨 Korku / Tedirginlik 9.0/10 📖 Hikâye Anlatımı 9.6/10 🌎 Dünya Tasarımı 9.1/10 🎭 Atmosferik Anlatım 9.7/10 ⏱️ Tempo 8.8/10 🔄 Oynanış Çeşitliliği 8.2/10 🎯 Genel Eğlence 9.0/10 💔 Duygusal Etki 9.7/10 🏆 SONUÇ A Plague Tale: Innocence kusursuz bir oyun değil. Ama çok özel bir oyun. Devasa bir açık dünya veya yüzlerce saatlik içerik sunmuyor. Bunun yerine yaklaşık 10–12 saat boyunca tek bir hikâyeye odaklanıyor: Amicia ve Hugo'nun hikâyesine. Oyunun sonunda geriye savaş veya fareler kalmıyor. İki kardeş kalıyor. Bir ablanın kardeşini korumak için çocukluğunu geride bırakması... Bir çocuğun korkunç bir dünyanın içerisinde büyümek zorunda kalması... Ve masumiyetin yavaş yavaş kaybolması... İşte A Plague Tale: Innocence benim için tam olarak bu. ⭐PUANIM: 9.0/10 Hikâye için oynanır. Atmosfer için oynanır. Amicia ve Hugo için oynanır. Farelerden nefret etmek için oynanır. 🐀😂 ❤️ Bittikten sonra “İyi ki oynamışım.” dedirten oyunlardan biri. “Bu oyunu bitirdiğimde aklımda fareler değil, Amicia'nın Hugo'ya bakışı kaldı.”

[h2]——主后一三四八年，如此巨大的死，几乎同样发生在全世界各地。这种事以前从未听闻。[/h2] 公元1348年，中世纪晚期。 故事的开始，你看到阿米西亚和雨果——两个贵族的孩子，在法兰西乡间奔跑。画面很美，阳光很好，一切都像童话的开篇。 [h3]但历史不会放过任何人。 [/h3] 中世纪留给我们的记忆，往往是骑士、城堡、彩绘手稿。可那些东西属于那1%的人。剩下99%的人活着、死去，被老鼠啃食，被教会审判，被战争碾碎。瘟疫不分贵贱，但人分。 西元1347年，一艘商船从克里米亚半岛上的商业城市卡法启航，渡过黑海，在君士坦丁堡靠岸。从那一刻开始，灾难便在全欧洲降临了。 游戏里的鼠群，就是那艘船。它们从地底涌出，遮天蔽日，吞没一切。你第一次见到鼠群的时候就会明白：这游戏的核心机制不是潜行，不是你手上的投石索，而是“跑”。在被瘟疫追赶的欧洲，活着本身就是一种逃亡。 而真正让这场逃亡变得沉重的，是那些比鼠群更可怕的东西。 [h3]瘟疫不仅是老鼠，也可以是冠冕堂皇的人。 [/h3] 英法百年战争的帷幕已经拉开，金雀花与卡佩家族的纷争让这片土地血流成河。游戏里的宗教裁判所、士兵、审问官，没有一个会在乎两个孩子的死活。 死亡在那时是一种常态。教会告诉人们，瘟疫是上帝降下的惩罚，但谁该为惩罚负责？异端、犹太人、女巫——总得有人承担。而这个“总得有人”的逻辑，在游戏里则演变成了对雨果血脉的追逐。裁判官们不是疯子，相反他们无比清醒，清醒地知道如何利用死亡来维持信仰的秩序。 在这个世界里，信仰的规则是你必须相信瘟疫是神罚。可你无法爱一个降下瘟疫的神。黑死病最大的撼动，是让人们开始怀疑——神到底在不在场？如果他在，为什么不阻止？ 这种怀疑在中世纪是致命的。比鼠群更致命。鼠群只会带来死亡，而怀疑会让你在信仰崩塌之后，独自面对死亡，得不到任何救赎。 阿米西亚保护雨果的行为，本身就成了对这个体系的回答——当宗教无法解释苦难时，血脉间的联系便成了唯一的纽带，母亲的一句保护好雨果，推着阿米西亚走完这一路——拯救从来都不来自教义 从头到尾，游戏要表达的都只有三个字， [b]活下去[/b] 而“活下去”放在1348年，本身就意味着一切。