The Evil Within 2

великолепная игра, по сравнению с 1 частьюю просто космос, до слез

After finishing The Evil Within 2, I have to say it's quite different in a lot of aspects compared to the previous. It didn't have the best start, the first few open world chapters were too open for me, requiring hours to search every corner for collectables and items. Later it started becoming more linear and enclosed, which increased the horror aspect and started feeling more like the first game. The story and especially the ending were much better. It didn't feel like you knew absolutely nothing about what was actually happening. The visuals got a massive improvement too, along with new unique enemies. The only change that never felt like an improvement was the Goo upgrade system. The upgrades were very situational and boosts to your weapon were minimal. 5 tiers of upgrades for 10% boost each time...

Matrix 'te aile içi şiddet ama her şey tatlıya bağlanıyor merak etmeyin.

привет это навальный

Pour moi, c'est un jeu grandiose avec une fin tout simplement incroyable. C'est triste de se dire qu'il n'y aura probablement jamais de The Evil Within 3 !

我忍受不了只能看着人物像个废物一样跑一节路就喘一口气，然后支线任务还相隔贼他妈远。而且作为一个恐怖游戏，制作组真的认为这个游戏恐怖吗？

One of the greatest survival horror games of all time btw (the first one is better)

Just as good as the first game

[h2]📝📢Giriş📢📝[/h2] Bethesda tarafından Resident Evil'e rakip olması için tasarlanan Evil Within serisinin ikinci ve son oyunu karşımızda. İlk oyundaki gibi aksiyon-korku türünde bir yapım olan Evil Within 2, bu sefer yenilik olarak açık dünya bir tasarım deniyor. Oyunun kendisinde Türkçe dil desteği bulunmasa da internetten Türkçe yama bulup indirmenizi öneririm. Bu incelemeyi oyunu 24 saatte bitirdikten sonra yazıyorum. Ama siz daha seri oynarsanız oyunu 17-18 saat civarında bitirebilirsiniz. [h2]📖🎭Hikâye ve Atmosfer🎭📖[/h2] İlk oyunda kayıp eşini arayan ana karakterimiz Sebastian Castellanos; Mobius adında bir örgütü ararken kötü amaçlarla yaptıkları STEM denilen tüm zihinleri birbirine bağlayan bir makineye sokulmuştu. İlk oyunda bu makineden zorla kaçan Sebastian; karısı ve kızının ölümünden pişmanlık duyup çözümü alkolde arar. Bu kötü durumdayken 3 yıldır Sebastian'ın arayıp bulamadığı Mobius'un bir ajanı olan Kidman, Sebastian'ın içtiği mekanda karşısına gelir ve ona kızının hala hayatta olduğunu söyler. Kızının kesinlikle öldüğünü düşünen Sebastian bu haberden dolayı dehşete düşer. Sebastian'ın evini yakan aslında Mobius'tur ve bu olayda Lily'i de kaçırmışlardır. Sebastian, kızı Lily'nin ikinci bir STEM makinesinin çekirdeği olarak kullanıldığını öğrenir. Mobius'a göre bu makinede bir sorun olmuştur ve Sebastian'dan Lily'i makineden çıkarmak için yardımlarını isterler. Lily gerçekten yaşıyor mudur? Sebastian, Lily'i kurtarabilecek midir? Sebastian'ın karısı Myra; ona Lily'in ölümünün gerçek olmadığını söylerken Sebastian ona neden inanmamıştır? İşte oyunumuz tüm bu süreç içerisinde iken Sebastian'ın duygusal ve kayıp kızını bulma yolundaki serüvenini anlatıyor. Gerçekten etkileyici bir hikaye. Hikaye anlatımı ilk oyundaki gibi sinematikler ve oyun içerisinde bulduğumuz notlar üzerinden ilerliyor. İlk oyunda bu notlar makinede mahsur kalan birinin notlarıyken bu oyunda "Ay STEM şöyle bir yer, ay STEM'de şu yapıldı" tarzı daha yüzeysel ve etkileyici olmayan notlara sahip. Bir tık gerileme var yani bu konuda. Oyunda seçim yapma vb. bir RPG elementi bulunmamakta. Aynı şekilde farklı sonlar ya da seçimler de yok. Bu oyun tamamiyle Sebastian'ın kendi deneyimi. İlk oyunun aksine bu yapımın çoğu bölümler şeklinde açık dünya üzerinde geçmekte. Sadece koridor temalı bölümler olsa da vaktimizin çoğu bu açık dünya haritalarda geçiyor. Bu tercih büyük bir yenilik olsa da ben bu yeniliği sevemedim. Çünkü normal korku oyunlarında gördüğümüz saklan, kaç, kork tarzı bu oyunda yerini zamanlamayı bekle, çık, stealth öldür, tekrarla düzenine geçmiş. Bu da oyunun teması olan korku ve survival yerine; "survival ama korku temalı" gibi bir yapıya evrilmiş. Oyunun bu açık dünya teması; Mobius'un bu STEM içerisine gerçek dünyadaki sorunların olmadığı ve kolay kontrol edilebilir, "Union" denilen bir yaşama alanı oluşturma istekleri gibi bir altyapıya dayandırılmış. Şahsen bana mantığı satmayı başardı. Oyunda ilk oyundan bildiğimiz karakterler bulunmakta: Sebastian, ajan Kidman, Tatiana (safe odadaki hemşire kadın) falan. Bir de ilk oyundaki gibi STEM içerisinde bulduğumuz ekip arkadaşları gibi 3-5 kişi bulunmakta. Bu kişiler, Lily'i kurtarma operasyonu için STEM'e giren Mobius üyeleri. Her biri hikaye için spesifik rollere sahip olsa da çok özel karakterler oldukları söylenemez. Oyunun antagonistleri de oldukça etkileyici. İnsanı bir psikopatla savaşma ruhuna iyi sokuyorlar. [h2]🎮⚔️Oynanış Mekanikleri⚔️🎮[/h2] Genel kontroller ilk oyundakine oldukça benzer. Karakterimiz bir tık daha hızlı ve keskin. Daha combat odaklı bir karakter. Alışması bir tık sorunlu ama alışınca aktığı söylenebilir. İlkine göre çok daha aksiyon dolu bir oyun olduğu kesin. Mermiler daha sık bulunuyor. Daha detaylı bir craft sistemi gelmiş ve mermi yapma gibi sistemler eklenmiş. Craft sisteminden dolayı keşif oldukça önemli hale gelmiş ve aynı zamanda ödüllendirici. Yani aşırı savurgan kullanmadığın sürece oldukça yeterli mermiye sahibiz. Silah kullanmak kolaylaşmış. Oyuna stealth için farklı mekanik ve sistemler eklenmiş. Mesela artık içerisinde iken görünmediğimiz çalılar falan eklenmiş. Ve bunlar sayesinde siperden öldürme yeteneğin varsa bir düşmanı kendine çektikten sonra çalıya saklanıp sessizce öldürme gibi farklı tarzda öldürmeler yapabiliyorsun. Farklı silah çeşitleri de bulunmakta. İlk oyundaki silahların aynıları var ama aynı şekilde aynı silahların farklı tarzları da bulunmakta. Mesela düz tabanca, revolver ve susturuculu tabanca var. Revolver normale göre daha fazla hasar vururken isabet oranı düşük, susturuculu ise bildiğiniz gibi işte sessiz ama hasarı az. Pompalıda da aynı sistem var. Yetenek ağacı geliştirilmiş. Hala "Can %125 olur" gibi basit geliştirmeler olsa da yeteneklerin eklendiği ya da pasif özelliklerin eklendiği farklı geliştirmeler de eklemiş. Mesela "Düşman seni tutarsa ve envanterinde bir şişe varsa düşmanın seni tutmasından kaçabilirsin" gibi pasif yetenekler ya da "Arkası dönük düşmana bir tuşa basarak hızlıca yaklaşabilirsin" gibi aktif yetenekler. Aynı zamanda farklı oyun tarzlarına yönelik geliştirme bölmeleri de eklenmiş: "Stealth, combat, survival" gibi. İlk oyunda yeşil sıvı kullanarak geliştirdiğimiz şarjörler bu sefer keşif sonucu bulabileceğimiz geliştirmeler olarak eklenmiş. Evil Within 2'nin bence güzel boss'ları var. Hatta bazı boss'ların çok güzel animasyonları, saldırıları falan da var. Kamyon falan kesiyorlar baya havalı. Ama aynı şekilde aşırı basit ve kolay tasarlanan boss'lara da sahip. Bazı boss'lar da kesildikten sonra haritada karşına çıkıyorlar ve bu üzücü değil diyemeyeceğim. İlk oyundan tanıdık bazı boss'larla da karşılaştığımız yerler de var. Güzel bir nostalji olmuş. Yapay zeka mükemmel denilemez ama kötü değil. Sadece belirli alan ve rotaları var. Bu da oyunu oldukça basit bir hale getiriyor. Mesela zombiler seni baştaki alanlarından belirli uzaklığa kadar takip ediyorlar ve sonrasında yavaşça geri dönüyorlar. O arada rahatça stealth kill yapabiliyorsun. Oyunun kırılabilmesi kolay yani. Minik bulmacalar var ama aşırı basitler. Yan görevlerin çoğu boş olan haritayı doldurmak ve sonunda geliştirme ya da oyun hakkında bilgi veren anı parçası bulmaktan ibaret. Ama hiç yoktan iyidir. Seni keşife yönlendiriyorlar. [h2]🖼️🎨Grafik ve Sanat Tasarımı 🎨🖼️[/h2] Sanat tasarımı kısıtlı alanlarda oldukça ilgi çekici. İlk oyunun mimarları belli ediyor kendini yani. Ama açık dünya oldukça sade ve normal. Yeterince gerilim hissettiremiyorlar. Karakter modellemeleri oldukça iyi. Aynı tür zombiden bile çok farklı tipte var diyebilirim. Bir şehir felaketi havasını iyi veriyor yani. Animasyonlar oldukça başarılı. Zombilerin koşmaları, tırmanmaları falan oldukça iyi. Düşman saldırılarının animasyonları da iyi. Bazı hitbox problemleri olsa da başarılı diyebiliriz. [h2]🔊🎶Ses ve Müzik🎶🔊[/h2] Sesler oldukça iyi yapılmış. Özellikle zombilerin bağırma sesleri ya da pasif haldeyken sesleri falan oldukça güzel ve tüyler ürpertici. Herkesin bildiği klasik Evil Within müziği "Save Room Theme" ise kulaklarımızın paslarını silmeye devam ediyor. Başarılı. [h2]⚙️🖥️Teknik Durum ve Performans🖥️⚙️[/h2] Herhangi bir sıkıntı yaşamadım teknik açıdan. Bir iki kere sıkıştım garip yerlerde ama çıkmayı becerdim, oyunu kırmadı yani. [h2]🏆📊Sonuç ve Değerlendirme📊🏆[/h2] ✅ İyi hikaye ✅ Güzel aksiyon ✅ Güzel ses ve müzikler ✅ Güzel antagonistler ✅ Bazı iyi boss'lar ✅ Güzel keşif ❌ Bazı kötü boss'lar ❌ Kırılabilir yapay zeka ❌ Açık dünya ❌ Korku elementinin azlığı ❌ Erişebilirlik için oyunun kolaylaşması Evil Within 2, daha geniş bir kitleye açılmaya çalışırken kendisini özel yapan şeylerden uzaklaşan bir yapım olmuş. Korku ögelerini azaltmış, açık dünyaya geçmiş, daha çok aksiyona kaymış. Kötü bir oyun değil hatta oldukça sağlam olduğu söylenebilir. Ama herkesin aradığı Evil Within bu mu emin değilim. Ve tabii ki de hikaye, anlatım ve atmosfer oldukça iyi. Aksiyon-korku türünden hoşlananlara öneriyorum. [h2]🥉🅑🅡🅞🅝🅩🥉[/h2]

Con la segunda parte la cosa cambia por completo, y para bien. El juego ya no intenta volverte loco con escenarios pasilleros, y liminales, sino que te suelta en una ciudad que puedes explorar a tu aire. Eso me agrada bastante, porque te da la libertad de decidir si vas a saco con la historia o si te metes en las casas abandonadas a buscar materiales para fabricar tus propias balas. De descubrir entresijos de la historia, documentos y nuevos personajes. Lo mejor es que la historia ya no es un lío incomprensible, ni te deja la sensación de haberte perdido algo; ahora entiendes perfectamente por qué lucha Sebastián: quiere salvar a su hija, y eso hace que empaticemos con él desde el minuto uno. Además, los villanos como el fotógrafo psicópata están bien estructurados y se entiende su agonía y odio por Moebius. El final es, sencillamente, una maravilla. Después de todo lo que ha sufrido Sebastián en los dos juegos, ver que por fin consigue salvar a su hija gracias al sacrificio de su mujer y que la corporación revienta por completo es supersatisfactorio. Te da un subidón tremendo verlos escapar en el coche bajo la luz del sol, cerrando el juego de una manera preciosa que te deja un gran sabor de boca. Es el cierre perfecto para la historia de Sebastián. Es una conclusión brillante que demuestra que, incluso dentro de las peores pesadillas de la tecnología y la mente humana, el amor y el deseo de redención pueden prevalecer, cerrando la saga de manera magistral. Reseña completa en mi blog [url=https://lamazmorritacasioscura.wordpress.com/2026/07/10/the-evil-within-parte-2-las-pesadillas-de-sebastian-castellanos-continuan-como-siempre-en-la-deck/][b]La Mazmorrita Casi Oscura[/b][/url]