Swordhaven: Iron Conspiracy

Jeśli tęsknisz za klimatami pierwszej lub drugiej części Baldur's Gate, Icewind Dale czy Neverwinter Nights, Atom Team przygotował dla Ciebie prawdziwą niespodziankę. Swordhaven: Iron Conspiracy to list miłosny do ery klasycznych cRPG-ów przełomu tysiącleci, ubrany w nowoczesne szaty. Gra przenosi Nas do krainy Nowa Drakonia. Wszystko zaczyna się od klasycznego, ale wciągającego motywu – Nasza postać wchodzi w posiadanie tajemniczego, starożytnego artefaktu, co natychmiast wciąga ją w sam środek polityczno-magicznej intrygi, tytułowego "Iron Conspiracy". Świat gry jest bogaty, jego eksploatacja jest wciągająca, dająca bardzo dużo satysfakcji, pełen unikalnych zadań i tajemnic. Atom Team słynie z dawania graczom olbrzymiej swobody i tutaj również to widać. Twoja postać nie jest "wybrańcem bogów", na szacunek i pozycję w świecie gry musisz ciężko zapracować swoim potem a czasem i krwią, Twoją lub (jeżeli grasz jako Dyplomata) Twoich towarzyszy 😊. Największym plusem mechaniki jest to, że Twórcy nie zmuszają Cię do jednego stylu rozgrywki. Możesz przełączać się między dwoma trybami walki: czas rzeczywisty z aktywną pauzą (RTwP) - idealny do szybszych starć z mniej wymagającymi wrogami lub dla fanów klasycznego stylu Baldur's Gate oraz tryb turowy - doskonały do trudnych, taktycznych bitew z bossami, gdzie każdy ruch, pozycjonowanie i rzucenie mikstur alchemicznych ma kolosalne znaczenie. Tryb walki można przełączać w każdej chwili. Gra opiera się na bezklasowym systemie rozwoju, inspirowanym mechanikami z papierowych gier RPG. Oznacza to ogromną elastyczność – możesz stworzyć opancerzonego dyplomatę – alchemika albo zwinnego łotrzyka strzelającego z kuszy lub walczącego sztyletami. Dialogi są świetnie napisane, a cechy socjalne tylko naszej postaci realnie wpływają na opcje rozmowy i sposoby rozwiązywania zadań. Bardzo często da się uniknąć walki dzięki dyplomacji, blefowi lub zastraszeniu. Można uzyskać dużo lepsze nagrody, w tym artefakty dzięki użyciu umiejętności handel. Bardzo dużo zadań ma alternatywny sposób ich rozwiązania i często warto powęszyć podczas wykonywania zadania a końcowy efekt może być bardzo ciekawy i często zaskakujący. Należy pamiętać, że postacie niezależne też mogą oszukiwać, manipulować i kłamać. Największe Zalety: - Super eksploracja terenu, mapy są pełne ciekawostek i sekretów, można na mapie zamieszczać swoje adnotacje, - Niesamowity klimat retro: Prawdziwy duch złotej ery cRPG. - Dwa tryby walki: Swobodne przełączanie między turami a aktywną pauzą. - Głęboka fabuła i świetne dialogi: NPC mają swoje charaktery, a zadania poboczne rzadko są nudne. - Wysoki poziom wyzwania: Gra nie prowadzi za rączkę, zmusza do myślenia i eksploracji. - Alchemia i wytwarzanie przedmiotów, z odpowiednimi umiejętnościami Gracz może wytworzyć ekwipunek i mikstury lepsze niż te dostępne w sklepach. - Możliwość zdobycia własnego majątku ziemskiego. Co mogłoby być lepsze? - Dla młodszych graczy przyzwyczajonych do nowoczesnych, dynamicznych RPG-ów akcji, ogrom tekstu i skomplikowane statystyki mogą być na początku przytłaczające. Swordhaven: Iron Conspiracy to doskonała pozycja dla każdego fana gier fabularnych. Atom Team udowodnił, że potrafi genialnie przenieść mechaniki retro na współczesne ekrany. Jeśli lubisz czytać, kombinować z taktyką i budować swoją drużynę od zera – utoniesz w tej grze na długie godziny. Ocena końcowa: 8.8/10 Tips: 1.W grze można posiadać drużynę (można do niej włączyć do 4 osób). Warto specjalizować członków drużyny w umiejętnościach, które nie występują w dialogach, t.j. kradzież kieszonkowa, otwieranie zamków, wytwarzanie przedmiotów. Alchemia czasami występuje w dialogach ale często towarzyszy jej rzut innej umiejętności, więc też można powierzyć ją jednemu z towarzyszy. Najlepiej aby każdy towarzysz rozwijał jedną umiejętność bojową i jedną umiejętność niebojową. 2. W bardzo późnym etapie gry można zdobyć mikstury Oblivion Water (Woda Zapomnienia) które pozwalają na ponowne rozdanie punktów atrybutów i umiejętności postaci (Gracza i Towarzyszy) . Powyższe powoduje, że Gracz musi grać postaciami które nie są dostosowane do jego stylu gry, co jest (szczególnie dla młodych graczy) bardzo stresujące Na szczęści jest mod który pozwala na zdobycie tych mikstur na wczesnym etapie gry. Powyższe pozwala dostosować postacie Towarzyszy do naszych oczekiwań. Gra postaciami Towarzyszy stworzonymi przez siebie zawsze jest super ( vide Pillars of Eternity). Moim zdaniem warto skorzystać z w/w moda. Jest on dostępny w Warsztacie.

An Old-School RPG Gem That Nails the Classics If you miss the golden era of isometric RPGs, this is a must-play. It captures that classic Baldur's Gate spirit perfectly while delivering excellent modern execution. The standout feature here is the world-building, driven by highly engaging side quests and a map packed with genuine secrets that reward thorough exploration. It doesn't hold your hand, which makes finding those hidden areas feel incredibly satisfying. Mechanically, the inclusion of a toggle between real-time with pause (RTwP) and turn-based combat is a massive win. Both modes feel viable and well-implemented, letting you play exactly how you prefer depending on the stakes of the encounter. If you enjoyed the ATOM RPG series or classic cRPGs in general, you will feel right at home here. Highly recommended. Rating: 10/10

Ощущения, конечно, двоякие. Видимо, студии ещё нескоро удастся отойти от планки, которую они сами себе подняли своей первой игрой Atom RPG. Почему я так говорю? Потому что, конечно же, весь мой дальнейший отзыв будет проходить под эгидой сравнения между первыми двумя играми и Swordhaven. Почему? С одной стороны, можно сказать: это же разные игры, зачем их сравнивать? Я считаю, что можно, потому что эти игры, хоть и отличаются с точки зрения сеттинга, практически во всех остальных моментах, начиная с механик и заканчивая какими-то, собственно, базовыми элементами, они друг друга повторяют. (Единственное, безусловно, за это время студия с точки зрения боёвки проделала большую работу, и здесь нельзя умалять их труд. Прогресс однозначно есть). Но игра выглядит незаконченной. То есть та вариативность, которая была в первой игре, да и в Трудограде, здесь, к сожалению, не представлена или представлена в очень малом объёме. То есть это была фишка, что ты как будто бы играешь в настольную ролевую игру (D&D, Маскарад, Киберпанк - подчеркнуть нужное) причём у уникального мастера, со своими особенным видением, чего стоит та же сцена в Трудограде с видением создателя со стороны (до сих пор мурашки когда вспоминаю). Да и множество-множество других отсылок в предыдущих играх. Здесь же были референсы и пасхалки на предыдущие части и не только, но, несмотря на это, не хватило вот этой вот многолинейности и глубины. Сюжет достаточно необычный. То есть я не ожидал такого конца. Но вот линейность квестов, конечно, разочаровала. Как будто бы можно было из этого выжать какие-то чуть ли не две отдельные игры, а получилось всё как-будто свалено в одну кучу. Да, с одной стороны, это фишка мира, с другой стороны, для меня шарм был в большей степени утерян. [spoiler] Понравилось добавление магии - это было супер. И речь не про тотемы. [/spoiler] Также, да, я, конечно, всё понимаю. То есть проблемы, с которыми, скорее всего, столкнулась студия на этапе разработки, в первую очередь это война. Также я понимаю отношение к студии к русскому языку, не могу за это осуждать и полностью понимаю. В общем, я желаю удачи авторам, создателям. То есть это их творение, они так видят и мы не совсем в праве их как-то строго критиковать, ведь мы-то ничего не создаём и не знаем каково это. Надеюсь, создатели продолжат нас радовать такими же прекрасными RPG в будущем. P.S. Я-то, на самом деле, больше любитель фэнтези, и эта вселенная для меня и была чем-то таким интригующим. Но, несмотря на это, Atom меня зацепил именно своей вот этой вот "нашей" фоллаутостью. То есть слишком много отсылок на бытовуху. Хотя здесь тоже достаточно много отсылок на бытовуху, потому что смесь местного колорита она не совсем именно западная, я имею в виду западно-фэнтезийная. Она имеет в себе некоторые смешения, в том числе и славянского средневековья. Вот. Но да, желаю авторам удачи и творческих успехов. Всегда готов поддержать монетой, выразить поддержку и всему что в моих силах. Спасибо вам за то, что вы делаете.

번역 퀄리티가 너무 낮아서 진행하는데 짜증만 났어요.

Not a bad game but also not a very good one. Good: Great Writing & Setting. Immersive world ( looks at first very large, later revealed as very small) Bad: Uninspired Combat Talents, boring companions without much of their own personality or story Ugly: Story feels very rushed and unsatisfying. First Impressions are grand. Intrigue, Rumours, Conspiracy, multiple factions.. but very quickly it all gets rendered meaningless and the main plot resolves staggeringly fast. I enjoyed my time for what it was, which is why I gave a positive review, but my final feelings are dominated by disappointment. Waste of potential.

Pretty neat game. Npc recruiting is bit un-intuitive, you might want to look up guides for that. Besides decent rpg.

sobrali dengi za ranniy dostup i polojili hui

这个工作室的游戏都很精品，可以看出制作组很用心在做，喜欢核爆系列的一定不能错过

An Atom rpg but with sword and arrows. There are better CRPGs out there, but I still had a lot of fun with it. The devs have tried to move away from their Atom games, and it was clearly not an easy thing for them to do, so it was an interesting play.