Przy Risenie 2 chciałbym zatrzymać się trochę dłużej.
To zdecydowanie nie jest gra idealna. Ma sporo bolączek i doskonale rozumiem, dlaczego wielu fanów pierwszego Risena było nią zawiedzionych. Piranha Bytes postawiła na bardzo odważną zmianę. W jedynce mieliśmy klasyczne średniowieczne fantasy, a tutaj nagle dostajemy piratów, broń palną, statki, karaibski klimat i świat, który momentami sprawia wrażenie zupełnie innej serii.
I wiecie co? Mnie to po prostu kupiło.
Mam do tej gry ogromny sentyment. Jako nastolatek nigdy nie miałem mocnego komputera. Kiedy moi rówieśnicy ogrywali Gothica 3, ja potrafiłem walczyć o płynność nawet w Gothicu 2. Ale to były piękne czasy – człowiek odpalał gry w kilkunastu FPS-ach i... i tak świetnie się bawił.
Na osiemnaste urodziny, w 2011 roku, dostałem swój pierwszy prawdziwy komputer do grania. Jak na tamte czasy był to naprawdę świetny sprzęt. Rok później, kiedy Risen 2 miał swoją premierę, od razu w niego zagrałem. Do dziś pamiętam, jakie zrobił na mnie wrażenie.
Nie potrafię do końca wyjaśnić dlaczego. Może przez klimat pirackich wysp. Może przez kolorową, ciepłą oprawę graficzną. Może przez świetną muzykę, która doskonale budowała atmosferę. A może dlatego, że gry Piranha Bytes zawsze miały w sobie coś trudnego do opisania – pewną "duszę", której często brakuje nawet dużo większym produkcjom.
Przy pierwszym podejściu spędziłem w tej grze około 40 godzin. Kilka lat później wróciłem i ponownie dobiłem do podobnego wyniku. A teraz planuję kolejne przejście. I szczerze? Może znowu skończy się na 40 godzinach... a może tym razem jeszcze dłużej.
Czy fabuła jest wybitna? Niekoniecznie.
Czy gra jest pozbawiona wad? Absolutnie nie.
Ale mimo wszystkich swoich niedoskonałości Risen 2 ma niesamowity klimat. To jedna z tych gier, które po prostu wciągają i sprawiają, że chce się odwiedzać kolejne wyspy, wykonywać kolejne zadania i jeszcze raz wypłynąć w morze.
No i umówmy się... jest coś niezwykle satysfakcjonującego w tym, że po ciężkim dniu można wrócić na pokład, zebrać załogę i ruszyć po następną przygodę. Ten piracki klimat po prostu robi swoje.
Piranha Bytes niestety już nie istnieje, a wielka szkoda. Gothiki na zawsze pozostaną legendą gatunku RPG. Risen 1 był chyba najbardziej "gothikowym" Risenem, natomiast dwójka i trójka poszły w zupełnie innym kierunku. Wielu graczom się to nie spodobało.
Ja jednak należę do tej grupy, która ten kierunek pokochała.
Dla mnie Risen 2 to nie tylko gra. To kawał świetnych wspomnień z czasów, kiedy pierwszy porządny komputer wydawał się spełnieniem marzeń, a każda nowa wyspa była kolejną wielką przygodą.
Jeśli potrafisz przymknąć oko na archaiczne rozwiązania i zaakceptować zmianę klimatu względem pierwszej części, możesz odkryć naprawdę wyjątkową grę.
Ode mnie – z całego serca – polecam.
