Painkiller: Recurring Evil

Pros +You get to kill a lot of monsters + Controls are somewhat smooth + Pretty enough Cons - Made with zero budget? It feels like one of those zero budget PS2 shovelware titles. Enemies spawn almost random and with zero consideration to what the map is like. -One of the few games where killing things gets tedious. -Levels seem random and very half-finished.

Painkiller serisinin olayı hiçbir zaman derin hikâyeler olmadı. Silahı ver, kapıyı aç, iblisleri sal. Recurring Evil da tam olarak bunu yapıyor. Ne eksik, ne fazla. Hatta bazen biraz fazla. Hikâye yine bahane. Daniel Garner cehennemde mesaisine devam ediyor, iblisler de belli ki toplu sözleşme imzalamış gibi dalga dalga üzerine geliyor. Sen de "Tamam arkadaşlar, yine ben temizliyorum." diyerek tetiğe sarılıyorsun. Oynanış seriyi bilenler için sürpriz sunmuyor. Sürekli hareket edeceksin. Bir saniye durursan canın eriyor. İki saniye durursan oyun seni yükleme ekranıyla tanıştırıyor. Painkiller'ın altın kuralı hâlâ geçerli: Hareket et. Ateş et. Tekrar et. Silahlar yine eğlenceli. Döner bıçaklı Painkiller silahı hâlâ serinin yıldızı. Pompalı tüfek her zamanki gibi güvenilir. Roketatar ise kalabalık görünce "İzin verirseniz toplantıyı dağıtacağım." moduna giriyor. Düşman çeşitliliği fena değil ama bir süre sonra aynı yaratıkları farklı odalarda kesmeye başladığını fark ediyorsun. Oyun bazen zorluk yaratmak yerine sadece daha fazla düşman ekliyor. Geliştiricilerin denge anlayışı muhtemelen şu olmuş: "Az mı geldi?" "Bir elli tane daha koy." Haritalar ise karışık duygular yaratıyor. Bazı bölümler atmosferik ve eski Painkiller havasını yakalıyor, bazıları ise mod haritası hissi veriyor. Tasarım açısından büyük sürprizler beklememek lazım. Boss savaşları gösterişli ama unutulmaz değil. Çoğu savaşın taktiği değişmiyor: Durmadan koş, ateş et ve ölmemeye çalış. Eski okul FPS mantığını sevenler için bu sorun olmayabilir ama yenilik arayanlar biraz hayal kırıklığı yaşayabilir. Teknik tarafta da oyunun yaşı ve düşük bütçesi kendini hissettiriyor. Animasyonlar sert, yapay zekâ ise zaman zaman "Ben bugün düşünmeyeceğim." diyerek üzerine doğru dümdüz koşuyor. En büyük sorunu ise kendini gereğinden fazla tekrar etmesi. Adı Recurring Evil ama tekrar eden tek şey kötülük değil; aynı çatışmalar, aynı düşman dalgaları ve aynı oynanış döngüsü de sürekli karşına çıkıyor. Yine de eski okul FPS bağımlıları için durum farklı. Eğer senin eğlence anlayışın "Ekrana yüz yaratık koyun, gerisini ben hallederim." ise bu oyun birkaç saat boyunca seni mutlu edebilir. Puanım: 6/10 Recurring Evil, serinin en zayıf halkalarından biri. Ama eline pompalıyı alıp ekranı iblislerden temizlerken bir anlığına bile olsa "Eski günler..." diye gülümseyebiliyorsan, görevini az çok yerine getiriyor.

Easily the best add-on or spinoff to come out since Overdose. Unlike some other ones, it actually runs properly. Had a decent time going through this short entry in the Painkiller franchise. (6/10)

przyjemna gierka

5/10

Oyunda Pek bug göremedim ama genede buglar mevcut bu oyun diğer o buglu painkiller oyunlarına göre daha düzgün ve bugsuz lag yok en azından oynana bilecek derecede