Narin: The Orange Room

[h2]Школа и боулинг… ой, то есть буллинг[/h2] «Нарин: Оранжевая Комната» весьма добротный и атмосферный проект на пару вечеров, способный увлечь, как минимум, своей мистической подоплекой в декорациях азиатской школы. Пuздeть не буду, играется, конечно, слегка топорно, местами это доставляет проблем, особенно в моментах пряток и погонь. Например, некоторые погони проходятся тупо по наитию, потому что, порой, непонятно куда вообще надо убегать. Иногда чересчур уж темно, дизайн локаций просто не считывается, что особенно тяжко дается для зрения, когда приходится всматриваться в окружение на ходу. Поэтому такие моменты проходятся только методом проб и ошибок, путем запоминания маршрутов. Но не то чтобы тут можно было бы заблудиться, уровни довольно линейны, да и в целом всё не так плохо, просто иногда это именно что слегка «напрягает». Ну и какой же это был бы хоррор без главного элемента для жанра? В игре присутствуют небольшие головоломки, они в меру разнообразные, в меру сложные, заставляют напрячь мозг, что не может не радовать. Но на мой скромный взгляд, в последней главе слегка перемудрили с этим, две крупные комплексные головоломки подряд, ну это перебор. Стоило бы наверное их разделить еще на 2 главы, тогда бы это ощущалось не так душно. Но если не учитывать выше описанные проблемы, то можно смело сказать, что игра вполне справляется со своей задачей «развлекать», но строить высоких ожиданий на вашем месте, я бы все же не стал, бюджет все-таки дает о себе знать. Тут и сюжет подается в виде визуальной новеллы, и озвучена только главная героиня, и озвучка бывает не всегда. Вообщем, индигейм как оно есть. Сама история, конечно, медленно разгоняется, но становится только интереснее по мере прохождения. Правда, ощущается некая рваность в повествовании между 3 главой и эпилогом, слишком уж неравномерный скачок в событиях на мой взгляд, но да ладно, сильно по впечатлению это не бьет. Тема буллинга актуальна для Азии как никогда, поэтому чего уж греха таить, детская жестокость и ее последствия вызывают неподдельный интерес. И-и-и… Безусловно, кто-то захочет сравнить «NARIN» с проектом «GYLT», который, наверное, во всем будет получше. Оно и понятно, бюджеты несопоставимы. Но знаете что, «NARIN» берет своей атмосферой. Полупустая азиатская школа, мистический антураж и анимешная стилистика делают свое дело. Короче говоря, да, есть шероховатости, но я ни капельки не жалею, что решился запустить этот проект. Могу сказать так, не упускайте эту игру из виду, возможно, она вам все-таки понравится.

ก่อนอื่นเลย ผมก็อยากชื่นชมว่าเป็นเกมที่เสร็จดีครับ มีเนื้อเรื่องโอเค เสียงพากย์ดีย์ เกมเพลย์ใช้ได้เลย กราฟฟิคก็สวย ซึ่งดูเหมือนว่าผู้สร้างอยากโยงไปถึงภาคต่อไปผมก็ดีใจนะครับและจะติดตามต่อไป หากว่าผมอยากแนะนำเกมนี้กับใครเนี่ยก็ต้องบอกว่า 1.คุณเป็นคนที่เล่นเกมผีแล้วอยากได้ความระทึกไหม 2.คุณเป็นคนชอบเสพ story แบบกินใจรึเปล่า 3.คุณชอบ puzzle แนวตีความหรือไม่ 4.*****หากว่าคุณตาบอดสีนี่ มีเทียบสีครับไม่เหมาะอย่างยิ่ง******* หากคุณเป็นผู้เล่น 2 ใน 3 ผมจะแนะนำให้คุณ (หากไม่มีข้อ 4) หากมีแค่อย่างเดียวผมไม่ว่าค่อยแนะนำ เพราะ หากว่าคุณกลัวมาก แต่คุณยังสามารถสนุกไปกับเนื้อเรื่องและปริศนาได้ หรือ หากว่าคุณไม่อ่านเนื้อเรื่องเลยคุณก็ยังสนุกกับปริศนาและหนีผีได้ หรือหากว่าคุณแก้ปริศนาไม่ได้มี Guide ใน Youtube รวมถึง community นี้นะครับแนะนำ เอาเป็นว่าผมจะรีวิวตามที่ผมได้เล่นมาตลอด 6 ชั่วโมงนี้ ---ความจริงอาจจะไวกว่านี้ แต่ช้าเพราะ ติดลูปผี,ทำธุระ และการพากย์ครับ---- ******อาจมีการ spoiled เนื้อเรื่อง แต่ผมจะพยายามหลีกเลี่ยงให้มากที่สุด********* Story: 6/10 เนื่องจากว่าตัวเกมต้องการสื่อการเปรียบเปรยในโลกแดนสนทยา จากที่ผมได้วิเคราะห์เนื้อเรื่องของผีทุกบทที่ผ่านมา - การกล่าวถึงผีในเอกสารนั้นจะจบในบทของตัวเอง - บางเอกสารไม่เกี่ยวอะไรกับเนื้อเรื่องของผีก็มี ซึ่งมีทุกตัวยกเว้นตัวแรกสุดเลยที่ไม่มีเนื้อเรื่องของตัวเอง และตัวที่เหลือไม่ได้โยงอะไรเกี่ยวกับตัวละครหลัก (ซึ่งตัวสุดท้ายที่ผมอาจจะคาดหวังไปหน่อยแต่ก็เข้าใจได้ครับ) ***หากว่าให้วิจารณ์ตามความคิดคือ เนื้อเรื่องของเกมนี้อาจจะเบาบางไปหน่อยหากเป็นภาคแรก ซึ่งหากอยากโยงภาคต่อไปผมก็โอเค หากว่าอยากให้เปรียบเทียบกับเกมอื่นไหม ก็ยกตัวอย่างเกม RPG Maker ยุคเก่าหลาย ๆ เกมเช่น The Crooked Man , Mad Father ที่เนื้อเรื่องผีหรือ NPC มีความเกี่ยวเนื่องและโยงหาตัวละครเอกอย่างลื่นไหลเปรียบเปรยได้ดีทีเดียวครับ == หากว่าผมให้คะแนนอะไรก็ต้องบอกว่าจุดมุ่งหมายของเกมครับตรงเป้ากับการนำเสนอผีแต่ละตัว (ที่ไม่ใช่ผีตัวแรกสุด) ที่โยงกับบทของตัวเอง == Gameplay: 4/10 อันนี้ผมก็ต้องบอกว่าขัดใจ อย่างเช่น - ระบบตรวจจับผีที่แบบว่าจะไล่ล่าสุดขอบโลกหากว่าไม่ซ่อนตู้ (เราวิ่งช้ากว่าผีอยู่แล้ว หากเราโดนเห็นในโซนที่ไม่มีตู้นี่เกิดดวนไปสถานเดียว) - ตะเกียงที่ส่องตาเปิดทางอย่างเดียว (ความจริงให้ความสว่างแต่เจอผีทุกรอบไม่ได้เปิดเท่าไหร่) - การที่ผีจะวนจุดนั้นจนกว่าเราจะทำอะไรเสร็จหรือผีจะไม่ไปไหนหากเราไม่เดินต่อ (หากคุณเป็นคนที่ชอบรอผีไปที่อื่นก่อนค่อยไปนี่ รอเป็นชาติครับ หรือไม่ก็ปิดเกมไปทำอย่างอื่นเลย) ** ดังนั้นสิ่งเดียวที่ผมจะทำได้คือเล่นกับระบบครับ นั่นก็คือทำภารกิจให้เสร็จก่อนที่ผีจะจ้วงเรา เท่านี้เป้าหมายก็เสร็จและไปต่อได้โดยที่ไม่ต้องวนกับผีหลายรอบ == ผมจึงให้คะแนนด้านการใช้ทักษะขั้นสูงและการอดทนของผู้เล่นซะมากกว่า == Puzzle: 6/10 หักคะแนนด้านการที่จะต้องวนหาของร่วมกับผี ที่เหลือก็ถือว่าดีแล้วครับ (ซึ่งผมเป็นสายที่ชอบเลือก Hardmode Puzzle กับทุกเกมที่มีตัวเลือกนี้อยู่แล้ว) อาจจะไม่เหมาะกับผู้เล่นโดยเฉลี่ย ซึ่งจะต้องใช้เวลาตีความนานกว่าอยู่แล้ว อีกอย่างหนึ่งผมอยากให้เล่นกับตะเกียงได้มากกว่านี้ ที่ไม่ใช่แค่การเปิดทางอย่างเดียว (ผมอาจจะแนะนำแค่ได้ว่าการใช้ให้เหมือนหมึกล่องหน ต้องวางตะเกียงจุดนั้นจุดนี้ เป็นต้น) == ถือว่าเป็นการให้คะแนนจาก Hardmode Puzzle Player นะครับ (หากว่าเป็น Expert หรือ Nightmare Player มาให้ความเห็นก็จะให้ความเคารพนะครับ) == Graphic: 8/10 ไม่ต้องมากความครับ Model ตรงปกใกล้เคียง Sprite ตัวละคร องค์ประกอบ รายละเอียดสิ่งของคล้ายกับของใช้ในชีวิตประจำวัน รอยขีดข่วนบนหนังสือ อยากได้ต้นแบบคนของผีแต่ละตัวด้วย (อันนี้อยากได้ส่วนตัว) ตัวผีทำให้ผมนึกถึง Identity V เลย == ที่หักคะแนน เพราะมีบางตัวละครมันกล่าวถึงในเอกสารเนื้อเรื่อง แต่ไม่เห็นหน้านี่แหล่ะครับ (อาจจะเอาแต่ใจไปหน่อยแต่หากคะแนนสูงเดี๋ยวหาว่าผมอวยเกินไป) == Sound: 1000/10 - ผมเล่นให้เพื่อนดูและผมใช้เสียงพากย์ไทย เนื่องจากมีแค่ตัวละครเอกที่มีเสียงพากย์ เพื่อนผมก็กลัวว่านักพากย์จะเหนื่อยคนเดียวเลยผสมโรงพากย์ไปด้วย (ต้องขออภัยที่ไม่มีหลักฐานจริง ๆ) จะได้เหนื่อยไปกับนักพากย์ - ส่วนเพลงเพราะดีครับผมจำได้แต่เพลงตอนสุดท้าย == ไม่ต้องพูดอะไรเยอะครับงานดีย์ไปหมด == (โดยรวม คำนวณไม่ได้ครับคะแนน Sound มันสูงไป แห่ะ ๆ) ========================================================== ปล. ผมเล่นจบช่วง 11-12 เมษายน 2569 ซึ่งนี่อาจจะเป็นความเห็นที่เก่าไปหน่อย แต่ถือว่าเป็น First Impression ในการเล่นก็แล้วกันครับ ==== อีกอย่างหนึ่งผมจะถือว่าคนที่อยากจะเล่นแล้วอยากอ่านคอมมเม้นท์ก่อนซื้อผมจะให้ แนะนำ เนื่องจากมีความสนใจที่จะซื้ออยู่แล้ว====

เกมเพลินๆเปื่อยๆ เเต่เจอบัคด่าน2 ทำให้ต้องเล่นตั้งเเต่part 1 น่าเศร้าใจอยู่

100/10 เกมดีมากกกกกกกกก ทำเนื้อเรื่องมาดีใครที่อยากหาเกมเนื้อเรื่องเล่นแนะนำเลย เป็นเกมของคนไทยด้วย งานภาพถือว่าสวยเลยอยากให้สนับสนุนกันเยอะๆนะครับกับเกมนี้ ส่วนเรื่องบัคยังพอมีอยู่แต่ผมไม่ติดมาก ติดแค่เรื่องเสียงพากย์กับซับ ที่ซับไปก่อนเสียงพากย์แล้วเสียงพากย์ตัด แต่เป็นเกมที่ดีมาก

何故かカメラのY軸反転はあるのに、X軸反転がない謎の仕様。 XY軸反転派の自分からすると中途半端にも程があり、やりづらい事この上ない……というかカメラが想定通りに動かない（何度も直感とは逆に動いてしまう）事で3D酔いしかけたので、残念ながら途中でプレイを諦めました。 ※3Dゲームのカメラというのは、キャラに近すぎたり、自分の想定している動きと違う動きが多発する程酔いやすいので。 この「おすすめしない」は自分と同じように、カメラの動きはリバース（反転）にするタイプの方への「おすすめしない」となります。

Good Thai horror! Reminds me of Little Nightmares in places.

ได้อยู่

I wanted to like this more than I did. Visually, the game has a nice style, and there is clearly an interesting idea here, but I bounced off it after almost two hours. The controls felt clunky, and once enemies were introduced, that clunkiness became much harder to ignore. The stealth sections were the main issue for me. They felt more frustrating than tense, especially any puzzle involving throwing bottles. The voice acting could also be stronger, though that was not a deal breaker for me. The bigger problem was that playing started to feel annoying instead of engaging.

优点：全程有3处跳脸吓到我了，泰配比英配好，中文非机翻，人物建模和场景不错，音乐好听，成就全是主线，播放365里路很有代入感