Mass Effect™ Legendary Edition

EA discontinued Origin in April last year, which makes my nostalgia purchase more useless than the Mako in ME1. Can't even launch the game.

[h1]Mass Effect: Legendary Edition[/h1] [b]A near perfect 9/10 experience, but an 11/10 value.[/b] Mass Effect: Legendary Edition brings together the Mass Effect trilogy in one neat package - optimized for modern systems. The games run great, they work, and they look and play a bit better compared to what they originally did. Mass Effect 1 (ME1) sees the most improvements, namely in graphical fidelity and gameplay improvements while driving the Mako, and the ability to use weapons unrestricted across classes. The remainder of the trilogy plays much like it did initially post-DLCs and patches. I played through the entire trilogy on the "Insanity" difficulty over the past half year, clocking in at around 130 hours. I'd never finished ME3 when it came out due to all the talk and public disappointment towards the ending(s). I figured it was finally time to pilot the Normandy once more, now with the goal of seeing it through to the end. It was a marvelous experience. ME1 is a textbook example of world building. Honestly, the first 10 minutes before you even jump into combat explain everything so well in terms of what this universe is all about, who the main actors are, and what your role as Commander Shepard is. Through the story and your diverse cast of human and alien companions, the story builds further, and the world and setting just get explored perfectly. By the end of ME1, you've found out a lot, but there are still questions that need answering, teeing up the sequel perfectly. While ME1 is the perfect world-building starting point, it suffers a bit in terms of gameplay. The combat is a bit clunky, and the shooting is dated. All this is improved upon in ME2. The classes play tighter, and the gunplay/shooting immediately feels much better. Though ME2 is often heralded as the best in the series, it does devolve some aspects for an RPG fan like me. There are no longer gear upgrades or an inventory in the traditional sense. Guns are varied, but you can't actually see their stats? I know they have them, but you can't see them, which seemed an odd choice. And the character classes, while playing tighter, don't allow for much variety. You can pretty much max out all skills, leaving little choice in how you want to play your given class, whereas in ME1 you could build a single class a bit differently. Narratively, ME2 also feels a bit more like a side quest, although it manages exceptional world building again, furthering the cast of characters and factions especially. By the end of the Arrival DLC in ME2, though, the culmination was about to pop off - and I was hyped. Now long removed from the drama, I was ready to face the end. ME3 immediately popped for me, looking much better than the previous titles. The detail in the environments is much denser, and the very cinematic intro really did wonders in setting up the exciting journey ahead. The game manages to pay off a lot of the choices you made through ME1 and 2, but some fell a little flat and were immediately retconned. No biggie, since there was a plethora of choices, so some concessions had to be made. Throughout the game, you dig deeper into the threat, finally finding answers to the questions still lurking from ME1, all culminating in an epic ending. I was not disappointed, as people were 14 years ago. The added DLCs managed to expand enough of the lingering questions, and BioWare did improve the endings to be more fulfilling. It wasn't absolutely perfect, but tying up a 100+ hour story with so many variables is a damn near impossible thing to do. I was left with a bit of a void in the following days, contemplating the ending I got and wishing I had more Mass Effect to play. None of the games are perfect; they are, in my opinion, all very solid 9/10 games - but the experience they form together elevates them even further. I don't think there's anything like the Mass Effect trilogy in terms of cohesion and storytelling, not even 14 years later. The Legendary Edition goes on sale quite often; I bought this 130-hour epic experience for less than 10 EUR. An absolute steal and, like I said, an 11/10 value. GET THIS GAME.

After so many years and still has serious bugs lhe sound cutting off for periods of time. This was released recently and can’t launch the game with a gamepad with big picture. Terrible money grab by the usual terríble EA. Good thing I only buy EA games with at least 80% discount.

This is Commander Shepard, and this is my favorite set of games on the Citadel. Worth the buy no matter what the price.

replayed the entire trilogy 'cause my husband has never seen these games. i made him watch my playthrough. now he can feel the same pain i have felt since 2007. bro what the ♥♥♥♥ do i do with my life after finishing these games like WHERE do i go from here ... this ♥♥♥♥ is life changing ...

В первой части я спал с синенькой, во второй части она кинула меня во френдзону и я пошел к жопастенькой, а она меня задинамила и я пошел к противозачаточной, но она пока свой скафандер сняла, я уже сходил к татуированной, а та то мозги ♥♥♥♥♥ не стала, сразу к делу перешла, но серьезного сказала ниче не будет. В третьей части уже я кинул синенькую, так как другая наконец-то сняла скафандр. Ниже про концовку, осторожно! [spoiler]Где-то между этими делами еще был сюжет про ток как ИИ уничтожает всех раз в 50к лет, потому что практика показывает, что рано или поздно органическая жизнь создает свой ИИ, который приведет к концу галактики и по этому ИИ убивает всех, чтобы ИИ не убил всех (кстати забавно как он в конце говорит, что просто выполняет поставленную задачу всех спасти), актуалочка...[/spoiler]

[h1] Жатва грядёт! Зловещий шепот словно витает в воздухе. Судьба галактики висит на волоске. [/h1] Mass Effect - огромный, по настоящему живой и многогранный мир, в котором вам повстречаются десятки различных рас, каждая со своими особенностями, культурой и историей. От дипломатических азари до воинственных кроганов - все они оживают, благодаря глубокой проработке мира. Их мировоззрение, традиции и конфликты заставляют задуматься, а что делает цивилизацию "прогрессивной" или "отсталой". Кто вправе выносить такой приговор? В центре истории - капитан Шепард. Миссия, которая ждёт нашего капитана - это объединить совершенно разные народы перед лицом надвигающейся угрозы. Каждое принятое решение, даже самое незначительное на первый взгляд отзывается эхом в финале, меняя судьбы целых рас и миров. Концовка трилогии до сих пор вызывает бурные споры, и, возможно, именно в этом ее сила. Она не стремится дать однозначный "идеальный" ответ - и тем самым отражает саму суть сложных этических дилем: не бывает решений, которые устроят всех. Да, финал не идеален и не способен в полной мере отразить всю тяжесть принятых тобой решений, но именно поэтому он остаётся предметом обсуждений и размышлений. Невозможно найти безупречное решение, когда на кону стоят миллионы жизней. Особую глубину игры придают не столько масштабные события, сколько личные истории спутников. Это не просто напарники с набором боевых навыков - это друзья, у каждого из которых есть свои страхи, идеалы и внутренние конфликты. Они спорят друг с другом и с тобой, бросают вызов твоим убеждением и заставляют взглянуть на ситуацию под другим углом. Именно поэтому их потери ощущаются по-настоящему болезненно. Одна из главных идей Mass Effect - относительность зла. Здесь нет однозначно "плохих" или "хороших" сторон: каждый действует исходя из своей правды и своих целей. Кто-то оправдывает жестокость необходимостью, кто-то верит, что ради спасения большинства можно пожертвовать меньшинством. Игра не навязывает моральных оценок, а предлагает самому разобраться, где проходит граница между прагматизмом и бесчеловечностью. И в этом ее главная ценность: побуждение к размышлению о природе власти, ответственности и того, какой ценой достигается "спасение" галактики.

Легендарная трилогия!!! Галактика, выборы и команда. https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=2992608910

Bu oyuna yargısız infaz yapıp "kötü oyun" diyen net AKP'lidir. NEYSE. Kısaca???. oyundan bahsedeyim: oynanış olarak eski olabilir, ilk oyun için bayat gelebilir. 2. ve 3. oyunlarda oynanış biraz toparlıyor (BİRAZ). RPG seviyorsanız şans verebilirsiniz. 3 oyunluk güzel, özgün ve ilginç bir evreni ve hikayesi var, derin karakterleri var (beni bu çekti içine). Bilim kurgu ve RPG seviyorsanız kesinlikle oynayın. 1. oyunda yapmadığınız bir yan görev 3. oyunda karşınıza değişik sonuçlar çıkartabiliyor. Oyunda beyaz ve siyah ayrımı fazla yok, daha çok gri bir alan var. Sürekli bir ikilemde kalıyorsunuz; önemli görevlerde bazen iki taraf arasında kalıyorsunuz, ikisi de kendince mantıklı konuşuyor, ortayı bulmak zor oluyor. Bunun için oyunun geneline yayılan en ufak şeye bile dikkat etmeniz gerekiyor. Karakterler ile sürekli konuşup Paragon/Renegade puanı kasmanız gerekli. Bunlar iyi veya kötü ek diyalog açıp kritik zamanda görevi kurtarmanıza ya da yeni senaryo açmanıza yardımcı oluyor. Spoiler vermeden örnek vermek çok zor ama aceleci oynayışım yüzünden bir karakter benim yüzümden öldü ve o sahne o kadar iç karartıcıydı ki duygulanmamak elde değil. Sırf o sahneyi hiç yaşamaması için 7 saatlik kayıt dosyasından geri başlamak zorunda kaldım ve buna %100 değdi. Bir oyun serisinde ilk defa yan görev yapmadığım için pişman oldum. Oyundaki çeşitli karakterlerle derin bağlar kuruyorsunuz ister istemez, bunlardan bazıları romantik oluyor. Benim 3 üçleme boyunca tek kız arkadaşım Tali’Zorah Nar Rayya idi. (Normalde yürünebilen bütün kadın karakterlere yürürüm, burada öyle yapmadım; oynayınca beni anlarsınız.) Tali oyunda insana en çok benzeyen uzaylı ırklardan birine ait. Ama bu ırkın tüm bireyleri bir sebepten dolayı zırh giymek zorunda. Kültürleri de biraz değişik ama ilgi çekici. Tasarımları falan çok iyi. Oyun mizahı yerinde kullanıyor genelde; takımla görevlerdeyken aradaki ufak diyaloglar insanı güldürüyor. Ben en çok Krogan sahnelerinde güldüm. Bu Kroganlar nasıl desem… öyle bir ırk ki; ayı gibi, kaslı, dayanıklı ama bir o kadar agresif ve düşük zekalılar (AMA ortalama bir AKP’li’den üç buçuk kat daha zekiler öyle söyleyeyim). Kendi gezegenlerini nükleer ile yok etmişler. Bir pandemi yüzünden doğurganlık sayıları düşmüş, nesilleri tükenmekte. En değişik yanı bu ırkın 1000 yıl kadar yaşayabilmesi. En kötü yanı ise araap mülteciler gibi çok hızlı ürüyor olmaları. Vücut yapıları da aşırı dayanıklı; 2-3 kalp, dalak, böbrek vs. var, kolay kolay öldürülmüyorlar. Evrimleri sayesinde çok dayanıklı bir ırk olmuşlar ama diğer uzaylı türlerin gözünde pek sevilmiyorlar. Hikayelerini ve kültürlerini öğrendikçe empati kuruyorsunuz. Mesela benim biricik Tali’nin ırkından da teknik ve politik sebeplerden dolayı soğudum ama bu karakteri sevmeme engel değil :3 Her görev sonrası takım üyeleri kendi yorumlarını yapar, konuşmalarını yapar, fikirlerini söylerler. Konuşmak keyifli. Bazen fazla diyalog var ama sıkmıyor. Bunlar iyi bir hikaye deneyimi yaşatıyor. Eğer iyi bir hikaye deneyimi yaşamak istiyorsanız tavsiye ederim, pişman olmazsınız. Çok kitap okuyan biri değilim ama şu ana kadar bana kitap okutmayı başaran iki oyun var: Witcher serisi Mass Effect serisi (7 romanı, 1 animasyonu var) Son birkaç yıldır bir söylenti var: Mass Effect’in dizisi gelecekmiş. Normal şartlarda bu dizinin gelmesini isterim ama son yıllarda iğrenç “woke” kültürü yüzünden çoğu yapımdan soğudum, özellikle politik doğruculuk ve LGBT konularında. Linçlenmeden söyleyeyim: benim bu arkadaşlarla bir derdim yok. Herkesin kendi seçimi; kimin neyden hoşlandığı, kimin kimi s!ktiği beni hiç ilgilendirmez (BANA ZARAR GELMEDİĞİ SÜRECE). Saygı duymak dışında bir şey yapamam. Ama gel gör ki Witcher dizisinde zoraki siyahi elf mi dersin, The Last of Us dizisinde mi dersin… onu geçtim, önemsiz yan karakterleri zenci veya Çinli yapmak umrumda değil. Ama 45 dakikalık bölümde iki erkeğin sevişmesini ben niye izlemek zorundayım? Bunun senaryoya hiçbir katkısı yok, hikayede önemli bir olay örgüsü değil. Bu yüzden Mass Effect dizisinin gelmesine karşıyım. Ama dizi Amazon Prime tarafından yapılacakmış ve evrenin haklarını elinde bulunduruyorlar, yapım üzerinde aktif çalışıyorlarmış. Amazon yaparsa “yapılsın derim”. Netflix’in elinde olsaydı kahrımdan ölürdüm herhalde. Şimdi “insan hakları/hümanistler” yazmadan şunu da yazayım: oyunda LGBT içerikler var ve buna karşı değilim çünkü oyun sana zorla bir şey dayatmıyor. Hatta bu iyi bir şey, çeşitlilik açısından. Ana karakteri kadın veya erkek olarak oynayabiliyorsun, iki türlü de romantik ilişkiler yaşayabiliyorsun. Bu oyuncunun kendi seçimi. Ara ara farklı çiftler de görüyoruz, türler ve cinsiyetler açısından. Bu olay günümüz oyunlarında olsa nefret ederim çünkü göze sokuluyor. Burada ise Mass Effect bunu zorla dayatmıyor, bu iyi bir şey. Hem nefret oluşturmuyor hem de oyuncuyu soğutmuyor. Gelelim benim hikayeme: Bir gün Steam kütüphanemi karıştırıyordum. Nedense canım çok ağır bir bilim kurgu çekmişti. Steam dolar kuruna geçmeden önce bir çiğ köfte parasına aldığım bir oyun vardı: Mass Effect Legendary Edition. Zamanında almıştım ama yüzüne bile bakmamıştım. 4-5 yıl boyunca kütüphanede tozlanmıştı. Son 1-2 aydır bilim kurgu açlığım tuttu. Geçenlerde Dead Space 2 ve 3’ü arka arkaya oynayıp bitirdim ama yine de doymadım. “EA’in başka bilim kurgu oyunu var mı?” diye bakarken Mass Effect çıktı karşıma. Seri eski ama Legendary Edition ilk üç oyunun görsel olarak iyileştirilmiş haliymiş. Çıkış tarihlerine baktım; EA’in gerçekten iyi oyunlar yaptığı dönemlere denk geliyor. Bir risk alıp indirdim. Oynanış günümüze göre biraz eski, grafikler idare eder. İlk 1 saat açıkçası sıktı, hatta baymaya başlamıştı. Ama hikaye ve karakterler beni içine çekti. Yanımıza aldığımız karakterler o kadar derin ve özgün işlenmiş ki oyundan kopamıyorsun. Hatta daha önce oynamadığım için kendime küfür ettim. Şu an üçlemenin tam ortasındayım ve son iki haftada neredeyse 90 saat oynadım. İlk oyunda yaptığın seçimlerin ikinci ve üçüncü oyunu etkilemesi çok güzel bir detay. RPG tarafı da ayrı güzel; çeşitlilik konusunda gerçekten iyiler. Oynanış olarak her oyun bir sonrakinde üzerine koyarak ilerliyor (tartışılır), ama genel olarak sıkmıyor.