Opinia pisana bez ukończenia gry
Pomimo tylko 5 godzin w grze jestem całkowicie przekonany, że nigdy jej nie skończę. Zbyt wiele nie interesującej mnie gadaniny, etap w szkole (mam w dupie jakieś szkolne perypetie japońskich licealistów czy tam gimnazjalistów), do bólu liniowy parkour, który jest niepotrzebny i sztucznie wydłuża rozgrywkę. Oba Judgmenty może i mają świetne fabuły (przynajmniej w teorii, z jej prowadzeniem bywa gorzej), ale pod kątem rozgrywki dla mnie leżą. Postanowiły pójść w dodatkowe udziwnienia względem oryginalnej serii i wszystkie są w zasadzie niepotrzebne. Tutaj mniej istotna uwaga, ale Yagami jako bohater też mi przeszkadza, o czym w przypadku Judgmenta nie pisałem - jego projekt przypomina 40-latka, który próbuje być "cool" przychodząc odebrać swoje dzieci ze szkoły (trochę przypadek "How do you do, fellow kids?"), a także brak mu czegoś, co sprawiałoby, że czułbym do niego respekt czy nawet jakąś obawę - zamiast szerokiego w barach mięśniaka albo zwyczajnie faceta wzbudzającego szacunek jest rozczochrany typ w obcisłych jeansach. Kompletnie znaczenia dla mnie nie ma fakt, że Yagamiego gra znany aktor, bo nie jestem japoniofilem. Jego barwa głosu mi nie odpowiada i nie słucha mi się go przyjemnie, czego nie należy zbytnio brać pod uwagę, bo to mocne czepianie się z mojej strony i element czysto subiektywny. Za to walka wydaje się być dużym plusem, choć na tym etapie ciężko mi ją oceniać, bo nawet nie chce mi się grać w tę grę, co powinno być ostrzeżeniem samym w sobie. Zwyczajnie nie mam motywacji, by poświęcać czas na coś, co zmusza mnie do odłożenia pada częściej niż którakolwiek Yakuza. I tak, wiem, Judgmenty mają własną tożsamość i stanowią coś odmiennego, ale porównywania nie da się uniknąć. Yakuza 3 przyniosła mi finalnie więcej frajdy niż jeden i drugi Judgment, a moment w Morning Glory na początku gry również przyprawiał mnie o ból głowy. Mój końcowy wniosek jest taki, że Judgment jako podseria Yakuzy nie jest dla mnie i osobiście bardziej wolę klasyczne gangsterskie mordobicie i intrygi, a nie liniowe i niewymagające użycia mózgu "śledztwa" - w Ace Attorney przynajmniej trzeba dojść do wszystkiego samemu. Dziękuję i pozdrawiam
Edit po 23 godzinach gry, gdyż chwilowo wróciłem: Lost Judgment nie wydaje się grą tak złą jak poprzednia część - ma o wiele więcej zawartości pobocznej (w tym ogrom w szkole, która niestety jest zróżnicowana pod względem jakości i często ją pomijałem, bo zwyczajnie było tego za dużo), walka jest bardzo dobra, a szczególnie dwa nowe style błyszczą, lecz jest w LJ sporo drobnych rzeczy, które mi przeszkadzają i jakoś nie mam chęci go kończyć. Nie jest tragiczny. Nie jest równie nudny, co Judgment. Brakuje mi jednak tego czegoś, co trzymałoby mnie przy nim i nie chciało puścić. Yakuzy mimo wszystko bardziej do mnie trafiają i nie chodzi chyba nawet o luźniejszy ton serii. Po prostu wydają mi się całościowo lepszymi produkcjami, w których można spędzić tonę czasu, niż Judgment i Lost Judgment, które dla mnie do przejścia są wyłącznie na siłę
