Kręcimy film!
A co z tego wyniknie? Gdzie się zagłębimy i co odkryjemy?
[b]Fabuła[/b] na początku miała opowiadać właśnie o tym. O byciu aktorem i kręceniu filmu na statku. Szybko jednak zeszła na tory poznawania samego siebie i odkrywania, kim w ogóle jest nasz bohater? Mamy w to wplątaną przeszłość postaci, wydarzenia na statku oraz reżysera, który totalnie [b]nie[/b] jest osobą moralną. A po środku tego wszystkiego jesteśmy my, próbujący przetrwać na tym okręcie i odkryć jego sekrety prowadzące nas do samopoznania.
Generalnie uważam, że fabuła jest naprawdę dobrze napisana! Bardzo mi się podobała, pomimo, że nie rozumiem wszystkich wątków do końca, to można bardzo dużo sobie dopowiedzieć i stworzyć parę ciekawych teorii.
Na przykład to, że trzeci rozdział nawiązuje do pierwszej części gry, poprzez lokację, którą zwiedzamy, [spoiler]czyli dom malarza, bo układ pomieszczeń bardzo mocno na to wskazuje[/spoiler], co może prowadzić do konkluzji, że ojciec głównego bohatera mocno nawiązuje do postaci malarza z jedynki, również w kwestii zachowania i traktowania rodziny.
Bardzo podoba mi się też fakt, że główna postać próbuje być idealnym aktorem, potrafiącym wcielić się w każdą rolę tylko po to aby odciąć się od swojej przeszłości i samego siebie, a statek, na którym się znajduje usilnie próbuje mu przypomnieć o samym sobie i przeszłości.
Do tego mamy otoczkę dzieci i ich zabaw w piratów, pięknie wplecione w fabułę gry.
Takie wnioski wyciągnąłem z fabuły i szczerze polecam prześledzić ją samemu!
[b]Zakończenia[/b] są w tej grze 3 i wcale nie są trudne do odblokowania samemu. Gdy już się pozna grę, to przestaje ona straszyć, wiadomo czego się spodziewać i przechodzi się ją bardzo szybko, kiedy się pomija znajdźki, notatki i brnie się do przodu przez lokacje. Z jednej strony jest to smutne, bo podczas kolejnego przejścia gry bardziej ona nuży, niż straszy, ale daje łatwą możliwość odblokowania wszystkiego.
[b]Klimat[/b] gry to jest to, co [i]Bloober Team[/i] potrafi robić najlepiej w swoich produkcjach. Ich gry o wiele bardziej straszą atmosferą, klimatem i fabułą, niż jump scare'ami, co jest ogromnym plusem. Zwiedzenie statku, szukanie znajdziek, rozliczanie bohatera z jego przeszłości we wspomnieniach oraz cała symbolika gry są naprawdę dobrze zaprojektowane.
Są też... [b]Manekiny[/b]... Z jakiegoś powodu ludzie się ich boją. Może dlatego, że są takie... Ludzkie? A jednak sztuczne. Ja niestety należę do ludzi, którzy też boją się manekinów. Podczas pierwszego przejścia gry straszyły mnie one dość mocno i wprowadzały w uczucie niepokoju. Niestety z biegiem czasu i oswojenia się z grą oswoiłem się również z manekinami. Aczkolwiek robią one tutaj niesamowitą robotę w budowaniu klimatu.
[b]Oprawa audiowizualna[/b], wszystkie efekty graficzne oraz dźwiękowe są naprawdę na miejscu. Parę razy zdarzyło mi się krzyknąć i podskoczyć, kiedy nie byłem przygotowany na straszną sytuację. Nawet podczas elementów pościgu przy pierwszym przejściu gry mocno czuć adrenalinę i atmosferę produkcji. Gorzej jest, kiedy przechodzimy grę drugi raz i już wiemy, czego się spodziewać.
[b]Rozgrywka[/b] to jest jednak to, po co gramy w horrory, prawda? Żeby wczuć się w klimat, w fabułę i poczuć ten strach i adrenalinę! Ta gra daje nam to wszystko!
Bardzo podoba mi się system znajdziek, gdzie zdobycie niektórych zależy od zdobycia innych, a nawet od nowej gry plus. Przyjemnie zbierało mi się wszystko, co do zebrania było w tej grze. Wszystkie notatki, elementy kolekcjonerskie były szukane przeze mnie z fascynacją i chęcią wymaksowania gry.
Można by było powiedzieć, że jest to symulator chodzenia. [u]I po części tak jest[/u], ale gra zawiera też zagadki, mniej lub bardziej skomplikowane. Sprawiają one, że gra nie wieje nudą i oprócz co rusz zmieniającego się świata w około nas [i](Typowe zagranie Bloober Team, co również uważam za plus)[/i] mamy też co nieco do roboty, oprócz poznawania historii, czy ucieczek przed potworami.
Gra oferuje [u]niestety[/u] [b]Tryb Bezpieczny[/b]. Nie będę ukrywać, gra nie jest aż taka straszna, a tryb gry, w którym nie możemy zginąć, tylko ewentualnie się wystraszyć zabija całą zabawę.
Produkcja oferuje również [b]Nową Grę +[/b] co ma bardzo fajne plusy, ale też minusy. Ogromnym plusem jest to, że aby móc zebrać wszystkie znajdźki trzeba ukończyć grę na nowej grze +, co daje dodatkowe godziny rozgrywki i ciekawość odkrywania. Minusem jest to, że za drugim razem gra zamienia się już w totalny symulator chodzenia z ewentualnymi zagadkami, gdzie pomija się wszystko, byle dobrnąć do zakończenia i wbić osiągnięcia. Wtedy właśnie widzimy, że jest to gra dosyć krótka i nudna, kiedy wiemy, czego się spodziewać.
Podoba mi się jednak to, że produkcja jest bardziej liniowa niż poprzedniczka. Chociaż trzeba się dobrze rozglądać, to nie pogubimy się tu raczej tak, jak w jedynce, której przełomową mechaniką była właśnie zmiana orientacji pomieszczeń względem bohatera i sytuacji. A taka liniowość mocno ułatwia zdobywanie osiągnięć, których jest w tej grze sporo, ale nie są skomplikowane i zachęcają do odkrywania świata i powtarzania rozgrywki.
Myślę, że druga część gry usprawniła to, co było pokazane w jedynce. Klimat wyludnionego statku pełnego manekinów bardzo mocno do mnie przemówił, tak jak tajemnicza fabuła, którą aż chciało się odkryć do końca i wyjaśnić wszystkie wątki. Najbardziej podobało mi się zwiedzanie lokacji i odkrywanie znajdziek w głównej grze, jak i na nowej grze +.
Druga część podobała mi się bardziej od jedynki, pomimo tego, jak ikoniczną grą jest poprzedniczka, nie dająca o sobie zapomnieć również w drugiej części tej gry.
Jako fan studia [b]Bloober Team[/b] żałuję jedynie, że ta odsłona nie dostała ładnej kolekcjonerki w formie fizycznej, tak jak pierwsza część. Wydanie cyfrowe kupiłem na promocji, która na akurat tę grę jest bardzo rzadko! Jeśli więc traficie na promocję tej gry, będzie to dla was dobra oferta i będziecie rozważać jej zakup, to myślę, że warto zainwestować pieniądze w tę produkcję, ponieważ nie zawiodła mnie ona pod żadnym względem i dostałem dosłownie to, czego się po niej spodziewałem.
