Iratus: Lord of the Dead

Эх, будь у платформы нейтральные отзывы, я бы поставил именно их, но так как нет, то приходится выставлять отрицательный. Игра может кому-то понравится, но для меня, кто прошел 1 и 2 даркест данжеон, эта игра слабовата. Но озвучка прям ТОП,

Think of this as Darkest Dungeon playing as the villan, except in certain ways its much more fun and fair because stress is actually for you and not agains tyou.

круто

ข้อเสียหลักๆ ของ Iratus: Lord of the Dead: ขาดความหลากหลายและการทำซ้ำซาก: ยูนิตศัตรูซ้ำซาก: แม้ว่าจะมียูนิตมอนสเตอร์ให้สร้างได้หลายแบบ แต่ยูนิตศัตรูของมนุษย์กลับมีจำนวนจำกัดและขาดความหลากหลาย ทำให้การต่อสู้รู้สึกซ้ำซากและคาดเดาได้ง่ายเมื่อเล่นไปได้สักระยะหนึ่ง การออกแบบด่านที่เป็นเส้นตรงและขาดการสำรวจ: แตกต่างจาก Darkest Dungeon ที่มีการสำรวจดันเจี้ยน Iratus มีเส้นทางที่ตายตัวและแทบไม่มีทางเลือกในการสำรวจหรือฟาร์มทรัพยากรเพิ่มเติม ทำให้เกมเพลย์รู้สึกเป็นเส้นตรงและจำกัดอิสระของผู้เล่น ความจำเจของกลยุทธ์ที่ใช้ได้ผล: แม้จะมีมอนสเตอร์ให้เลือกสร้างและมีสกิลหลากหลาย แต่ในระดับความยากที่สูงขึ้น ผู้เล่นมักจะถูกบังคับให้ใช้กลยุทธ์ "meta" หรือคอมโบที่ตายตัวเพียงไม่กี่แบบเท่านั้นเพื่อเอาชนะ ทำให้ขาดความยืดหยุ่นในการทดลองกลยุทธ์ใหม่ๆ ระบบเศรษฐกิจและการบริหารจัดการทรัพยากรที่บกพร่อง: ทรัพยากรจำกัดและไม่สมดุล: การสร้างมอนสเตอร์ใหม่ต้องใช้ชิ้นส่วนที่ดรอปจากศัตรู แต่ทรัพยากรเหล่านี้ค่อนข้างจำกัดและบางครั้งก็ไม่เพียงพอต่อการซ่อมแซมหรือสร้างมอนสเตอร์ใหม่ ทำให้ผู้เล่นอาจติดอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่มีทรัพยากรพอที่จะสร้างทีมต่อได้ ซึ่งนำไปสู่การจบเกมโดยไม่ทันได้สู้ ค่าใช้จ่ายของสกิลบางอย่าง: มอนสเตอร์บางตัวมีสกิลที่ต้องใช้ค่าพลังชีวิตของตัวเองหรือเพื่อนร่วมทีม ซึ่งในบางครั้งกลายเป็นผลเสียมากกว่าผลดี และทำให้การวางแผนซับซ้อนโดยไม่จำเป็น ความไม่คุ้มค่าของการใช้โพชั่น: ระบบการใช้โพชั่นรู้สึกเหมือนเป็นส่วนเกิน ค่าใช้จ่ายในการสร้างโพชั่นมักจะไม่คุ้มค่าเมื่อเทียบกับการใช้ทรัพยากรไปกับการสร้างมอนสเตอร์หรืออัปเกรด ปัญหาด้านสมดุลและความยาก: สปอร์ติกและ RNG ที่รุนแรง: บางครั้งเกมรู้สึกเหมือนต้องพึ่งพาดวงมากเกินไป การโจมตีคริติคอลของศัตรูที่มีโอกาสสูง โดยเฉพาะในระดับความยากสูง อาจนำไปสู่การสูญเสียมอนสเตอร์สำคัญได้ง่ายๆ ทำให้รู้สึกว่าความพ่ายแพ้เกิดจากโชคมากกว่าความผิดพลาดในการวางแผน ระดับความยากที่ไม่สอดคล้อง: ผู้เล่นบางคนพบว่าระดับความยาก "Cakewalk" ง่ายเกินไปจนน่าเบื่อ ขณะที่ระดับ "Good Always Wins" หรือสูงกว่านั้นยากเกินไปอย่างไม่สมเหตุสมผล ทำให้ยากที่จะหาจุดสมดุลที่ลงตัว มอนสเตอร์บางตัวไม่ค่อยมีประโยชน์: แม้จะมีมอนสเตอร์หลากหลาย แต่สกิลของบางตัวก็ไม่ค่อยมีประสิทธิภาพหรือใช้ได้ผลจริง ทำให้ผู้เล่นมักจะเลือกใช้แต่มอนสเตอร์ที่ "meta" หรือแข็งแกร่งกว่าเท่านั้น ขาดบรรยากาศและความตึงเครียดแบบ Darkest Dungeon: อารมณ์ขันที่อาจจะ "เยอะเกินไป": ตัว Iratus เองมีบทพูดที่ตลกขบขันและเหน็บแนมอยู่เสมอ ซึ่งบางคนอาจชอบ แต่บางคนก็รู้สึกว่ามันลดทอนบรรยากาศความมืดมิดและความตึงเครียดของเกมลงไป ทำให้เกมดู "การ์ตูน" มากกว่าที่จะน่ากลัว ไม่มีระบบ "สติ" ของมอนสเตอร์: แตกต่างจาก Darkest Dungeon ที่มีระบบความเครียดของฮีโร่ Iratus ไม่มีระบบคล้ายๆ กันสำหรับมอนสเตอร์ของเรา ทำให้ความผูกพันกับยูนิตน้อยลง และไม่รู้สึกถึงความสูญเสียมากเท่าที่ควรเมื่อมอนสเตอร์ตาย เนื้อเรื่องและ Lore ที่ไม่ลึกซึ้ง: เนื้อเรื่องของ Iratus ค่อนข้างเป็นเส้นตรงและไม่ลึกซึ้งเท่าที่ควร ทำให้เกมขาดมิติในการเล่าเรื่องและไม่สามารถสร้างความผูกพันทางอารมณ์กับตัวละครได้มากนัก ปัญหาทางเทคนิคและคุณภาพชีวิต: บั๊กและปัญหาจุกจิก: ผู้เล่นบางคนยังคงรายงานปัญหาบั๊ก เช่น เกมค้าง เกมเด้ง หรือสกิลที่ไม่ทำงานตามที่ควรจะเป็น แม้ว่าจะมีการแก้ไขไปบ้างแล้ว การอัปเดตที่อาจทำให้สมดุลเปลี่ยนไปบ่อย: การปรับสมดุลของมอนสเตอร์และสกิลในแพทช์ต่างๆ บางครั้งทำให้ผู้เล่นต้องปรับกลยุทธ์บ่อยครั้ง ซึ่งอาจทำให้รู้สึกหงุดหงิดสำหรับผู้ที่สร้างทีมที่ลงตัวแล้ว โดยสรุปแล้ว Iratus: Lord of the Dead เป็นเกมที่มีแนวคิดหลักที่น่าสนใจและกราฟิกที่สวยงาม แต่ก็มีข้อบกพร่องหลายประการที่บั่นทอนประสบการณ์การเล่น ไม่ว่าจะเป็นความหลากหลายของเกมเพลย์ที่จำกัด ปัญหาระบบเศรษฐกิจที่ไม่สมดุล หรือความท้าทายที่ดูจะพึ่งพาดวงมากกว่าฝีมือ หากคุณกำลังมองหาเกมแนวเดียวกับ Darkest Dungeon ที่มีคุณภาพใกล้เคียงกัน Iratus อาจจะยังไปไม่ถึงจุดนั้น และอาจทำให้คุณรู้สึกผิดหวังได้

Отличная стратегия с уникальным антуражем. Мне очень нехватало именно такой игры, именно с таким крутым главным героем.

I got this game on sale for under five bucks and it's quickly become on of my new favorites. Comparisons to The Darkest Dungeon have to be made. I actually find myself liking this more than I did TDD, even though I liked that game a lot as well. The strategy involved in succeeding in Iratus is kind of subtle, at first ... until it isn't .... Level One: in the tutorial (a.k.a. 'CakeWalk' difficulty) I played the entire game through with a comedy of learning errors and bad early skill-tree picks and still got through the whole game without a death. Level Two, entitled 'More Pain' :Upped the game to this difficulty on the playback (and yes, I wanted to come back and play it!) and I found it to be noticeably tougher, but I didn't start losing any characters until some of the bosses midway through the game. Didn't really need to adjust my strategy or minion preferences at all. To Level 3 Difficulty I ventured back, to 'Good Always Wins' ... with a minion dying almost every battle .... sometimes two minions in the same battle .... and on some of the later bosses, full-on group wipes! What was I doing wrong? Why was I out of resources? WTH happened?! I found myself asking, sort of laughing and cursing at the same time. Gave the minion bestiary a Very Good Hard Look, finally. Started making some better group synergies. Scrapped my game and started a new one with a whole new attack strategy for the Graveyard build and Iratus's Skill Tree. That paid off greatly, with a run that felt very rewardingly good and an end battle that truly felt hard-earned. Savvy Veteran that I deemed myself now, I ventured down the Rabbit Hole to the Fourth and Final Difficulty, Eternal Harvest. Would you believe there are FIVE ( YES, FIVE !!!) difficulty settings to THIS? Eternal Harvest 1-5. No joke! Well, I decided to just give Eternal Harvest 1 a go .... and I'm dead. Back, and dead again .... survived one battle with ... somebody? Then dead again. Lol .... there is ... nothing to work with here ... the Graveyard is ... um ... a graveyard, lol ... And yet .... somehow .... with a level of masochism I didn't know I had in me, I returned, again and again, new minion combos, new skill tree plan ... new graveyard build targets (when I could rub two souls together to get something built). For the whole first two levels, the entire likelihood of winning felt like it could be extinguished at the drop of a hat or a dusty old bat fart. Whichever came first. But at some point, I got a foothold in there and a party that refused to wipe, or rarely even relinquished a single minion. Then hit the end level and this group that worked so well through the first 4 levels was ripped to absolute shreds by the 5th level denizens, but by then I had resources and enough brains (no, I mean literally, brains) to put together yet another group with a synergy better suited to that final level. I sent two complete groups into the final battle on Eternal Harvest difficulty and they both got their arses handed back to them. I dished out as good as I got back, but that was not enough. I took a break to come write this review ... and then I'm likely going to jump right back into it and try yet a different minion combo. It's just that darn addictive! [EDIT] I did indeed get right back at it ... 8 days later and I'm finally back for one last bit of commentary here .... ... So here I am, returning to Eternal Harvest, Setting 1 .... I'm quite amazed I got to the end game on this level earlier, as a repeat has been quite the challenge. A whole lot of dying went on, with a great deal of that being my poor minions, but eventually, I fleshed out the Mortuary and the Arena (along with everything else) and got close to 3 full groups on rotation between Advance Party, Arena Party and The Walking Wounded Party. Being able to finally stop having to zap away resources for group spot heals helped tremendously, and set me on the path to knocking on the Arch Magister's door ... Finally, there I was, back again to take the smug son-of-a-gun on .... got one brief glimpse of possible success before the entire thing fell in like a house of cards and the group wiped ... Ugh! Not again!!! ... But that was merely the first wave of units I had brought with me (though, decidedly, the group I thought had the best shot ..... gulp!). Taking a critical look at who was left, and knowing the enemy would be refreshed and ready to receive us again, I had everyone decided but my back slot minion ... wouldn't you know, that choice came down to me finally winning the game! The unit I inevitably picked was the Banshee, and this unit almost single-handedly was the reason why I won. She even got the killing blow in when it all came down to it. But the two things she could do, repeatedly, was break the boss' stances and refill Iratus' mana bar. That first ability kept the boss from completely wiping the floor with us. That 2nd ability allowed us to finally overcome the onslaught and turn the tables. I'm fairly convinced if I had picked any of the other back end minions I had been considering, I would have been looking at yet another group wipe. Wowza .... going to need to unplug for a bit now! Hope you found this review interesting and/or helpful. Happy Dungeon Delving!

The models look great but the gameplay is poorly explained. Quite often I found myself with no idea what was going on...

Игра супер, прошёл на одном дыхании! Лабиринты коридоров указывают на выбор, выбрал одну остальные закроются. Сложность постоянно растёт, теряешь миньонов. Финал поразил, некромант не сам по себе. а типа слуга высших сил!!!