W moim nudnym życiu gracza jest sporo rzeczy, których nie lubię. Grzyby, śliwki, atencyjce osoby, flaczki, koszykówka, gry stworzone na gotowych assetach, twórcy niepotrafiący znieść konstruktywnej krytyki, a to dopiero początek, wszak lista jest długa. Znajduje się jednak na nich wręcz znienawidzona przeze mnie czynność — składanie mebli. Nieczytelne instrukcje, niepasujące lub brakujące elementy czy nieprzygotowane otwory. Wydaje mi się, że raczej każdy wie, o jakim poziome złości i frustracji tutaj mówię. Z pewnością nie rozumiało tego kilku kumpli, którzy w 2015 roku ruszyli na Global Game Jam z pomysłem stworzenia symulatora składania mebli, który — co najgorsze — wygrali...
[h1] FABUŁA [/h1]
[i]Śpijcie spokojnie, zestawienie bez większych spoilerów![/i]
[b]Home Improvisation: Furniture Sandbox[/b] to typowo zręcznościowa, kreatywna i sandboxowa gierka, która nie posiada żadnej oprawy fabularnej, bo i nie ma takiej potrzeby.
https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=2275499141
[h1] MECHANIKA/ROZGRYWKA [/h1]
Duży dom jednorodzinny z pięcioma pomieszczeniami i garażem — to nasz plac zabaw. Każdy pokój ma swój własny styl, reprezentujący dane pomieszczenie, czyli kuchnia wygląda jak kuchnia, salon jak salon, a sypialnia tak jak sypialnia. Urządzanie tego przepięknego przybytku zaczynamy właśnie od salonu i od zwyczajnego stolika, który jest naszym pierwszym dziełem idealnym… i ostatnim. Z każdym kolejnym meblem poziom trudności diametralnie się zwiększa, a to przez brak instrukcji. Przychodzi do nas paczka z obrazkiem przedstawiającym dany mebel i to jest jedyna okazja, aby dowiedzieć się, jak on ostatecznie ma wyglądać. Zaraz po otworzeniu kartonu, wyrzucamy go i zostajemy sam na sam z mnóstwem z pozoru niepasujących do siebie elementów.
Samo składnie nie jest skomplikowane, bo zabawa polega na włożeniu kółka elementu A do dziurki w elemencie B, ale pod odpowiednim kątem, aby wszystko oczywiście wyglądało… normalnie. Tutaj przytłacza ilość elementów i mus brania pod uwagę kątów łączenia elementów. Do naszej dyspozycji oddano kilka narzędzi, jak młotek (pozwalający odczepić złączone elementy), klej (pozwalający na przyczepienie elementów w miejscach nieokreślonych przez twórców) oraz wiertarkę, szlifierkę i nitownicę (do manipulacji otworami i kołkami). W każdym pomieszczeniu mamy do złożenia kilka mebli, po czym kolejny pokój zostanie odblokowany i tak do momentu ogarnięcia całego domu. Kiedy przygotowana przez twórców zabawa się skończy (po „kampanii” mamy dostęp do kilku nudnych wyzwań), w dalszej rozgrywce pomaga treść przygotowywana przez graczy, a to za sprawą połączenia gry z warsztatem Steam.
https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=2275500370
Jednak całą magią i kwintesencją zabawy w tej produkcji jest wcześniej wspomniane sterowanie. W [b]Home Improvisation: Furniture Sandbox[/b] możemy grać tradycyjnie za pomocą myszki i wtedy też rozgrywkę obserwujemy z rzutu izometrycznego. Składanie mebli nie jest wtedy takie proste, wszak prawy przycisk myszy odpowiada za ustawienie elementu w osi X, a lewy przycisk w osi Y. Chociaż to tylko dwa przyciski, poziom trudności dorównuje mistrzowi w tej dziedzinie, „Octodad: Dadliest Catch”. Więcej radości płynie z rozgrywki za pomocą zestawu do wirtualnej rzeczywistości, który pozwala nam „przenieść się” do wirtualnego domku. Za pomocą kontrolerów w przyjemny sposób chwytamy każdy element i prawie jak w prawdziwym świecie, łączymy go z innym, również zwracając uwagę na kąt łączenia. Immersja przy tym sposobie jest dość spora, a dzięki temu przyjemność z samej rozgrywki jest większa. Zastosowano jedynie przedziwne rozwiązanie w kwestii przemieszczania się, które polega na poruszaniu głową niczym… gołąb.
Poskładane meble mogą nam posłużyć później do umeblowania mieszkania, bo czemu nie? W tym celu w wersji VRowej udostępniono graczom możliwość uruchomienia domku dla lalki, który sprawia, że budynek widzimy z rzutu izometrycznego i jest on zdecydowanie mniejszy, niż my rzecz jasna.
[h1] OPRAWA GRAFICZNA [/h1]
[b]Home Improvisation: Furniture Sandbox[/b] sili się na częściowy realizm pod względem oprawy graficznej, ale posiada zdecydowanie mało szczegółów, a wszystkie obiekty są takie jakby kanciaste. Nie zmienia to jednak faktu, że gra wygląda dobrze, chociaż kolorystyka wcale nie zachwyca. Przyczepić się można też kolizji niektórych obiektów, ale nie jest to jakoś wielce problematyczne, jakby się mogło wydawać.
https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=2275498307
[h1] UDŹWIĘKOWIENIE/MUZYKA [/h1]
Niektóre obiekty wydają efekty dźwiękowe, ale jakieś puste, może wytłumione. Muzyka za to sprawdzałaby się idealnie — wszak przy rytmicznych, relaksacyjnych kawałkach mamy utwory samego Jana Sebastiana Bacha — ale ten element jest nadzwyczaj niedopracowany. Przejścia między utworami są „twarde”, niewygodne, natomiast samą muzykę możemy na całą rozgrywkę wyłączyć przez jedną zwyczajną rzecz — naciśnięcie dowolnego klawisza na pianinie na strychu. Dopiero reset gry przywraca muzykę, co jest dość słabym rozwiązaniem.
[h1] PODSUMOWANIE [/h1]
Prawda jest taka, że mimo wszystko przez [b]Home Improvisation: Furniture Sandbox[/b] składania mebli dalej nie pokochacie. Możliwe wręcz, że znienawidzicie jeszcze bardziej. Ale czy to coś zmienia? Jest to produkcja przyjemna w przypadku rozgrywki na VR, wymagająca i jednocześnie mało skomplikowana. Tytuł z pewnością nie nadaje się do imprezowych rozgrywek, bo chociaż oferuje tryb lokalnej i sieciowej zabawy, to szybko przynudza swoim poziomem trudności, który będzie jeszcze większy po odpowiedniej ilości kanapowych procentów. Niemniej jednak pomysł ciekawy i warty uwagi, jeśli ktoś nie ma pojęcia, co ze sobą zrobić.
[quote=Szynka013]Jeżeli moja recenzja pomogła Ci przy podjęciu decyzji nad zakupem, będę wdzięczny, jeśli zaobserwujesz moją [url=https://store.steampowered.com/curator/33046115-Fridge-Friends/]stronę kuratora Steam[/url], co na pewno zmotywuje mnie do dalszej pracy.[/quote]
