Disco Elysium - The Final Cut

"Subdue the regret. Dust yourself off, proceed. You'll get it in the next life, where you don't make mistakes. Do what you can with this one, while you're still alive." - Volition

目前打到了第四天，但是已经回档了3次，最无语的第一次是在我没有拿手电筒进入书店黄色帘子背后的房间里面时，因为缺少手电筒无法探索房间，同时又无法退出房间且时间永远停滞在22：00。主角的动作僵硬路走的跟乌龟一样慢，一旦接触到自己的过去回忆就会掉士气，导致直接结局放弃侦探任务。想玩这游戏得忍受极慢的走路推进速度+面对一不小心就进入死档或者直接结局的危机，各种加点装备道具掷骰子玩法很有趣，但是瑜不掩瑕。我会努力通关并且全力白金，但你如果问我是否推荐新人入手，我的答案是否定。

Єдина гра за проходженням якої маю ностальгію.

首先，这是一个很好的角色扮演游戏，玩家在游戏里扮演的是一个失忆的警察。因为这个角色是一张白纸的缘故，我在扮演他的时候可以产生很强的代入感。也因为这种很强的代入，我的三观无时无刻不指导着我在游戏中行动：我宁可SL三十次也势必要看到锁住的门后是什么样子（后来搜到这个检定是百分百失败）；我觉得哪怕我吸毒了，小孩子也不该吸毒，于是我没收了坤诺的毒品；当金钱诱惑摆在我面前时，我也经常会动摇，因此当阳极音乐那帮人承诺给我分成时，我选择了放任他们制毒，但为此我一直感觉良心不安；我也是个胆小和怕麻烦的人，埃弗拉特让我找人签字以便强拆渔村的时候，游戏明明提示可以伪造签名，但埃弗拉特先前无所不知的表现，还有我对于长线回档的厌恶让我选择了真的签名，我出卖了免费给我房子住的老婆婆，也出卖了借给我渔船的寡妇，因此我很长一段时间都在受到良心的拷问。可以说，我，连带着我控制的警探就是一个普通人，在善的自我满足和恶的道德谴责中跌跌撞撞走向了结局。 游戏中的许多配角和支线也都令人印象深刻。神奇动物学家莉娜起初对伊苏林迪竹节虫深信不疑，但遇到挫折后逐渐转为后来的自我怀疑，我在莉娜坦白谎言以后一度感到失望，以为伊苏林迪竹节虫不存在了，但它后来却在小岛上突然出现，这样的反转令人惊喜。书店老板的迷信，还有程序员苏娜对2mm灰域空洞的研究则为游戏增加了一丝丝神秘学色彩。审判日后库诺对我从满嘴“♥♥♥♥”和“pig”到“cool”的转变，也让我感到暖心。。 这个游戏对历史、人文、地理的描述非常之详细，绝大多数人物都有着清晰但各不相同的世界观和对应的立场，可惜有时对各种社会科学术语的描述太过于晦涩难懂，我基本上都选择性地跳过了。 金 曷城是一个很好的警察，他绝大多数时候都理性而克制，但也有自己的原则和底线，在遇到种族主义者时会忍不住出言反驳。我的各种沙雕和弱智言论经常会让金警督非常无语，我因此一度以为我在他眼里是一个不着调的同事，直到他说他觉得我只是“办案方式特别”，直到系统弹出了模范好警察的成就，直到审判日那天有一项检定的+2来自“金信任你”，直到尾声中金为了我和我的同事们大声争辩，我才意识到原来我早已得到金的认可。

[h1] SOMETHING BEAUTIFUL IS GOING TO HAPPEN [/h1] amazing, brilliant game that I cannot recommend you spend money on due to the creatives who made this game what it is being forced out of the company by shareholders. please play this if you can get it for free, just do not spend money on it because that money isn't going to the people who deserve it. thankfully I was gifted this game.

найкраща наративна гра в яку я колись грав, абсолют сінема

Disco elysium это буквально игровая адаптация фильма "грязь"

游

เสียงในหัวร้องลั่น พูดกันด้วยไม่ประสา "โลกใบนี้สิ้นสุดแล้ว ตัวเราสิ้นสุดแล้ว ความสิ้นหวังวาดวางมั่นอยู่ตำตา" หัวส่งเสียงวิ้ง ร่างกายหนืดเหนียว ดวงตาคล้อยหย่อนหนักอึ้ง คุณตื่นขึ้นมาในห้องที่ตัวคุณเองไม่รู้จัก ไม่รู้ทั้งสถานที่ สถานการณ์ สถานภาพ เสื้อผ้ากระจัดกระจาย ละเลงเรียงรายตามพื้น ผู้ชายคนนี้ใคร คุณถาม เมื่อภาพส่องกระจกฉายให้เห็นตัวเอง ที่แดงบวมจากสุรา ที่แดงก่ำจากยา ที่แดงระเรื่อจากความเจ็บปวด และรอยยิ้มที่คุณไม่รู้ว่ามาจากเหตุใด ทำไมคนถึงเรียนคุณว่านักสืบ? คุณคิด ด้วยหัวสมองจะไม่มีอะไรหลงเหลือ ยินดีต้อนรับสู่มาร์ติเนส เมืองท่าเล็กๆในเรวาชอล แหล่งรวมมนุษย์ผู้ร้าวรานจากสถานการณ์ต่างๆ จากรัฐผู้ถือครองน้ำมัน จากสงคราม จากแรงงานสัมพันธ์ จากชีวิต จากคนรัก จากความทรงจำ คุณคือนักสืบ ผู้สืบหา ผู้ตรวจตรา ผู้บังคับใช้กฎหมาย ศพขึ้นอืดห้อยลงมาจากต้นไม้ ใคร คือ คน ฆ่า ดิสโก้อีลีเซียม สวรรค์วิมารสุดโศกสรรค์ จะให้คุณรับบทเป็นนักสืบติดเหล้าเมายาความจำเสื่อม ที่ต้องไขคดีฆาตรกรรมของชายคนหนึ่งที่อยู่ท่ามกลางสถานการณ์ความตึงเครียดทางการเมืองอย่างเข้มข้น โดยที่มีหลากหลายฝ่าย หลากหลายคน หลายหลายตัวตนเข้ามาเกี่ยวข้อง ไม่ว่าจะเป็นตำรวจ รัฐบาล สหภาพแรงงาน ผู้คนชาวบ้าน เด็กเกรียนที่ตกชั้นการศึกษา ทหารหนีทัพ เป็นตัวตนที่เกิดจากความควบแน่นทางการเมือง ทางใดทางหนึ่งอย่างชัดเจน ตัวคุณที่ความจำเสื่อม ต้องเริ่มปะติปะต่อเหตุการณ์หลังจากคืนที่ดูแล้วจะรวดร้าวแสนสาหัส แล้วไขคดีให้ได้ก่อนการปะทะกันของหลายฝ่ายจะเกิดขึ้น เกมเพลย์ ผมไม่เคยเล่นเกม CRPG อะไรมากนัก ก่อนหน้านั้นตัวเองได้เล่นบาวเดอร์เกทภาคสามก็มีความรู้สึกว่ามันคล้ายกัน นั่นคือคุณจะได้ควบคุมตัวเอกจากมุมมองด้านบน เดินในเมืองพูดคุยปฎิสัมพันธ์กับตัวละครต่างๆเพื่อทำภารกิจ โดยในการกระทำต่างๆหากไม่ใช่การพูดคุยธรรมดาจะเป็นการทอยเต๋าเพื่อติดสินว่าเราจะทำการกระทำนั้นได้หรือไม่ โดยมีตัวเลขสัดส่วนบอกความเป็นไปได้ คำนวนด้วยสเตตัสของเรา มันพื้นฐาน แต่คำว่าตัวละครต่างๆ ไม่ได้หมายถึงตัวละครตามฉากที่เราเจอเท่านั้น เสียงในหัวที่ดังและพูดคุยกันนั้นเองก็เป็นสิ่งที่ช่วยเหลือเรา ในขณะเดียวกันก็เป็นสิ่งที่เราต้องเผชิญอยู่ตลอดเวลา สเตตัส หรือเสียงในหัว จะถูกแบ่งเป็นหมวดหมู่สี่หมวด ยี่สิบสี่ประเภทให้เราได้เลือกพัฒนา และต้องพูดว่าแต่ละประเภทนั้นสร้างตัวตนให้กับตัวละครได้ดีมากๆ Intellect(ความฉลาดของสมอง) Logic(ตรรกะ) Encyclopedia(สรรพะความรู้) Rhetoric(วาทะศิลป์) Drama(การแสดง) Conceptualization(ความเข้าใจแนวคิด) VisualCalculus(แต่งจิตสร้างภาพ) Psyche(ความเฉลียวของจิตใจ) Volition(เจตจำนงตั้งมั่น) InlandEmpire(วิมานความคิดในจิตใจ) Empathy(ความเห็นใจ) Authority(การทรงอำนาจ) EspritDeCorps(จิตวิญญาณของหมู่มวล) Suggestion(การแนะนำสั่งสอน) Physique(สรรพพันธ์ร่างกาย) Endurance(ความอดทน) PainThreshold(ความอดกลั้น) PhysicalInstrument(ความแข็งแกร่ง) Electrochemistry(ปฎิสัมพันธ์เคมี) Shivers(ความสั่นกลัว) HalfLight(ความไม่มั่นคง) Motorics(การขับเคลื่อน) Hand/EyeCoordination(มือตาสัมพัทธ์) Perception(สัมผัสสังเกต) ReactionSpeed(ความเร็วของปฎิกิริยาตอบโต้) SavorFaire(ความมั่นใจ) Interfacing(ความคล่องมือ) Composure(การคงตน) แน่นอนว่าแปลเอาอรรถรส เพราะสำหรับตัวผมแล้วนี่คือตัวตนของพวกเขา ความสามารถของเราสะท้อนกับสเตตัสที่พัฒนา ในขณะเดียวกันความดังของเสียงของพวกเขาก็จะขึ้นอยู่กับความสูงต่ำของสเตตัสเหล่านี้เช่นกัน "เห้ยดูดหรี่ซักมวนดิ" "เห้ย ชกกำแพงเข้าไปเลย" "ทำงั้นไม่อายชาวบ้านเขารึไง" "เห้ย กรึ้บเหล้าซักช็อต" "ดูดอะไรซักปึ้ดไหมเพื่อน" อะ มันจะดูไหลไปในทางยาเสพติดเสียหน่อย แต่ด้วยประสบการส่วนตัวแล้วพี่"ปฎิสัมพันธ์เคมี"นี่แหละที่จะออกมาบ่อยที่สุด ยั่วให้เราดูด เสพ ดื่มสิ่งเสพติด แต่นอกจากอะไรห่ามๆแล้วก็ยังมีอะไรหลายอย่างที่คอยช่วยเหลือเรา ปลอบประโลมเราเช่นกัน "ระวังหน่อยนะ ข้างหน้าสัมผัสแปลกๆ" "คุณจะไม่เป็นไร มันไม่ใช่อะไรที่แย่ขนาดนั้น ผมมั่นใจ" "คุณทนได้ คุณผ่านไปได้" "ลองทำแบบนั้นสิ อาจจะดีก็ได้นะ" หรือไม่ก็พี่สรรพะความรู้ ที่คอยบอกเล่าเรื่องราวต่างๆของโลกให้เราฟัง มันคือตัวตนของเรา คือเสียงของเรา ไม่ใช่แค่สถานการณ์ภายนอกเท่านั้นที่สร้างนาเรทีฟ พวกเขาเหล่านี้นอกจากจะสร้างแรงกระทบให้กับโลกภายใน พวกเขาก็คุยกับเราอยู่ตลอดเวลา สะท้อนความเป็นเรา ช่วยติดสินใจการกระทำ ทำให้ตัวเอกรู้สึกถึงตัวตนของเขาอีกครั้ง ตัวตนที่เราต้องหานั้นไม่ใช่แค่ชื่อ แต่สิ่งที่เขาเป็น สิ่งที่เขาเชื่อ สิ่งที่เขาแสดงออก เลือกพัฒนาส่วนไหน ส่วนไหนจะงอกเงยจนเติมเต็มตัวละครที่ว่างเปล่า ผู้คน อย่างที่บอกว่าตัวตนของตัวละครคือผลของความควบแน่นทางการเมืองที่ออกมาเป็นอะไรก็ตามที่อยู่ในมาร์ติเนส พวกเขาอาศัยอยู่ในพื้นที่ที่สถานการณ์เต็มไปด้วยความตึงเครียด มีการกระทบกระทั่งกันของแรงงาน สหภาพแรงงาน คนของสหภาพแรงงาน คนจากรัฐบาล รอยัลลิส ทหารเก่า ผู้ลี้ภัยทางการเมือง คนติดเหล้า เด็กมีปัญหา ผู้งมงายในคำสาป ผู้งมงายในทฤษฎีสมคบคิด ผู้คลั่งชาติ นอกจากนั้นแล้วยังมาจากหลาหลายพื้นเพ หลายภาษา แม้นจะใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลักในการดำเนินเกม แต่ด้วยสำเนียงและคำหยิบยืมทำให้รู้ว่าพวกเขาส่วนใหญ่เป็นผู้คนย้ายถื่นฐานมาจากหลากหลายประเทศ มันสะท้อนกลับมายังโลกของเรา ไม่ว่าสุดท้ายจะเป็นใคร ตัวตนของเราคือสิ่งที่เกิดจากการควบแน่นทางการเมือง ตั้งแต่สาเหตุในการมีอยู่ของตัวเราแล้วด้วยซ้ำ และมาร์ติเนสกำลังตึงเครียด ทุกฝักฝ่ายกำลังตึงเครียด เมื่อเมืองเกิดการฆาตกรรม แล้วผู้ตายเป็นคนของฝ่ายหนึ่ง อะไรก็ตามที่กำลังตึงเครียดนั้นจะปะทุ เรามีหน้าที่หาสาเหตุ ตามหาฆาตกรกับแรงจูงใจ และในขณะเดียวกันในฐานะผู้บังคับใช้กฎหมาย การควบคุมดูแลความสงบสุขก็เป็นหน้าที่ของเราเช่นเดียวกัน บทสนทนา ผมคิดว่ามันคือจุดสุดยอดของเกมนี้ สำหรับผมแล้วมันสมบูรณ์แบบ ความจิกกัดตลบแตลงประชดประชัน น้ำเสียงถ้อยคำถูกประดิษฐ์ขึ้นอย่างละเมียดที่สุด ผูกเข้ากับตัวละคร สถานที่ สถานการณ์อย่างดี ยามคับขัน ยามผ่อนอารมณ์ ด้วยเซ็ตติ้งที่ค่อนข้างคล้ายกับปัจจุบันทำผู้พัฒนาใส่ความหมาย สอดความนัยน์ได้อย่างดี แม้จะมีตัวละครมากมาย แต่ด้วยบทสนทนาทำให้อัตลักษณ์ของพวกเขาชัดเจนขึ้นมากๆ การดำเนินเรื่อง ผมไม่รู้ว่าอย่างนีเรียกว่าช้าหรือไม่ เพราะตัวเองก็ใช้เวลากับเกมนี้นานสำหรับหนึ่งรอบรัน โดยส่วนตัวแล้วคิดทุกอย่างในเกมนี้ทุกสร้างขึ้นมาอย่างปราณีต ทุกอย่างที่ผู้เล่นเห็นและสัมผัส รูป เสียง การเคลื่อนตัวของสถานการณ์ มันส่งภาพให้เห็นอย่างแจ่มชัด ทุกสายศาสตร์สามารถไปถึงจุดใดจุดหนึ่งของเรื่องได้โดยได้รับประสบการณ์ต่างกันตามแต่ตัวละคร ด้วยเวลาที่เดินเมื่อบทสนทนาเกิดขึ้น ทำให้เราต้องหาอะไรปฎิสัมพันธ์ตลอดเวลาเพื่อให้การสืบสวนดำเนินไป และคุณจะได้เดินในแบบของคุณ ได้พูดในแบบของคุณ โดยเฉพาะกับผมที่ใช้การติดต่อสื่อสารในการทำงานในชีวิตประจำวันแล้ว ผมสามารถเลือกอะไรที่ต้องการพูด สื่อสาร แสดงออกได้อย่างเป็นตัวเองสุดๆ พูดเกลี่ยกล่อมแสดงความเห็นใจ ใช้อำนาจบังคับขู่เข็น ปลดปล่อยกำลังเพื่อไปยังจุดหมาย คุณสามารถทำได้ โดยกระทำมันใส่ตัวละคร(และวัตถุ)โดยรอบ แน่นอน พวกเขาจะคิดกับคุณตามแต่พฤติกรรมที่ตัวคุณแสดงออกไป ฉะนั้นระวังให้ดี การเมือง เกมนี้ขาดส่วนนี้ไม่ได้เลย เพื่อองค์กร เพื่อประชากร เพื่อสหพันธ์ เพื่อตัวเอง เพื่อกฎหมาย ทุกขั้วฝ่ายการกระทำมีให้เลือกใช้ในตัวเกมที่แสดงชัดว่าฝักฝ่ายไหนเป็นอย่างไร สร้างผลกระทบอย่างไรให้อีกฝ่าย ตัวเอกของเรานั้นไม่มีความทรงจำ ก่อนหน้านี้ตัวเองจะยืดถือแบบใดมันไม่ใช่เรื่องสำคัญ ในเมืองที่ไม่มีใครรู้จักคุณ และในสถานการณ์ที่คุณเองก็ยังไม่รู้จักตัวเอง แนวทางไหนที่เชื่อ แนวคิดไหนที่อยากแสดงออกไป หรือไม่แสดงออกไป คุณค่าใดที่จะเสริมตัวตนหลังความทรงจำเลือนหาย คุณจะแก้ไขวิกฤตการณ์การดำรงตนอย่างไร ผูกกับผู้คนกลุ่มไหน เชื่อในอะไร มันขึ้นอยู่กับคุณ มีตัวอย่างแสดงชัดให้เห็นในตัวเกมอยู่แล้ว ความในใจผู้เขียน ดิสโก้อิลีเสียมเป็นเกมตำนานที่ไม่ว่าใครก็พูดถึง ผมได้สัมผัสตำนานนั้น และสะท้อนคุณค่านั้นลงบนตัวเองอย่างชัดเจน มันสร้างความมั่นคงในใจและความเชื่อ ในอุดมการณ์ของผมให้หนักแน่นขึ้นอย่างไม่มีอะไรทำให้ได้ หากมีเวลาลองดูครับ ปล.คิมคัตสึรากิจะเป็นชายที่ผมเคารพรักตลอดชีวิต