Devil May Cry 4 Special Edition

Serinin 4. oyununun bir remasterı ve aynı zamanda genişleme paketi sürümü olan special editionu baştan sona 12,4 saatte ve 2 oturuşta bitirdim. Oyunun 2008'de çıkan orijinal versiyonunda sadece Nero/Dante modu varken special edition ile birlikte Vergil ve Lady/Trish ile oynama seçenekleri getirilmiş. Ben oyunu sadece Nero/Dante modunda ve orta zorluk ayarında oynayıp bitirdim yorumlarımı temelde buna göre yapıyorum. Ayrıca oyunu mutlaka bir gamepad ile oynamalısınız. Oyun güzel bir sinematik sekansla açılıyor ve daha ilk dakikadan ilginizi çekmeye başlıyor. Genel hikaye örgüsü dışarıdan bakınca sıradan gibi görünse de karakterler, gidişat ve dövüş sahneleri iyi kurgulanmış. Epic sahneler de bolca mevcut. Oyuna Nero karakteri ile başlıyoruz. Oynadıkça ve ilerledikçe karakterimizi geliştiriyor, yeni combolar ve skiller açıyor, açtığımız comboları ve skilleri el becerimizle mükemmel hale getirerek daha uzun süreli combolar yapıyoruz. Bir vuruş biçmini arka arkaya tekrarlayarak combo yapamıyor, en az 3 farklı hareketi arka arkaya yaparak combolarımıza devam edebiliyoruz. Tabii ki combo yapmadan da ilerlemek mümkün ama hem güçsüz kalırsınız hem de keyif almazsınız, çünkü oyunun özü burada. Oyunda npcler, mini bosslar ve bosslar olmak üzere temelde 3 güç sınıfından düşmanlar mevcut. Bazen npcler bile zorlayıcı olabiliyor, her npcnin zayıf olduğu bir taktik - silah - duruş veya combo mevcut gibi düşünebilirsiniz. Doğru strateji ve hareketleri doğru npclere uygulayarak daha keyifli ve rahat ilerleyebiliyorsunuz. Boss çeşitliliği bir noktaya kadar güzel gidiyor. Hatta ilk bosslarımızdan biri olan "Flaming Centaur from Hell" oyunun başından beri hem zorlu hem de epic bir savaş sunuyor. Oyunun kabaca ilk 2/3'ünü Nero ile son 1/3'ünü Dante ile oynuyoruz. Nero/Dante ismi de bu nedenle konulmuş. Her iki karakterin de skill seti, silahları ve comboları birbirinden oldukça farklı. Temelde şunu çok net hissedeceksiniz ki Nero ile oynarken daha az kombinasyonunuz ve daha az gücünüz varken, iş Dante ile oynamaya geldiğinde oyun bambaşka bir hale bürünüyor. Dante'nin comboları duruşlarına göre değişiyor. 4 tane duruş seçeneği var ve herbiri çok ayrı combolar yapmanıza olanak sağlıyor. Ayrıca Dante ile oynarken boss kestikçe onlardan kazandığınız özellikler ve silahlar sayesinde farklı kılıçlarınız - eldivenleriniz - silahlarınız - ateşli silahlarınız oluyor. Dante'deki demonic güç ve bir sürü farklı oynanış çeşidi size Nero'ya kıyasla daha fazla keyif veriyor. Oyundaki skill ağacını istediğiniz gibi sıfırlayarak puanlarınızı geri alıp baştan istediğiniz gibi dizebiliyorsunuz. Bu gerçekten güzel ve önemli bir özellik. Başta açmanız tavsiye edilen skilller konusunda forumlardan veya yapay zeka araçlarından tavsiye alabilirsiniz. Oyun zevkinizi gerçekten artıracaktır. Oyunun grafikleri bence dönemine göre bile eski, o nedenle günümüzde de eski hissettirdiğini düşünüyorum. Benim için oynanışı keyifli olduğundan grafikleri fazla önemsemedim. Kamera açıları konusunda ben eski DMC oyunlarından aşina olduğum için üstesinden rahatça geldim ama bazı oyuncular için can sıkıcı olabilir bilemiyorum. Oyunun bazı noktalarında platform ve bulmaca öğeleri mevcut. Bazıları çok kolay iken bazılarında nereden gideceğinizi veya ne yapacağınızı bulmak sinir bozucu olabiliyor. Bu zaten DMC oyunlarında hep olan bir durum ama bu oyunda aşırı da değil. Biraz zaman harcarsanız üstesinden gelebiliyorsunuz. Sadece bir bölüm var ki belki internetten ufak bir yardım almanızı gerektirebilir. [/spoiler] Oyunun ikinci yarısında Dante ile oynamaya başlayınca aynı mekanları sondan başa doğru gitmeye başlıyorsunuz ve Nero ile kestiğiniz her bir bossu bu sefer Dante ile kesiyorsunuz. Normalde tekrarlayan şeylerden nefret ederim ama size bir şey diyeyim arkadaşlar, ben bu duruma gerçekten bayıldım. Nero ile zorlandığım düşmanların Dante ile içinden geçince ayrı bir keyif aldım. Çünkü Dante ile hem bambaşka bir oynanışa sahip oluyorsunuz hem de çok daha güçlü olup zorlu bosslarla resmen dans edip alay ediyorsunuz. O nedenle ben burayı kesinlikle bir olumsuzluk olarak değil aşırı keyifli bir durum olarak yazıyorum. Geri dönerken bulmacalar ve gideceğiniz ara yollardaki platformlar da değişiyor tabii ki, birebir aynı şeyleri de yapmıyorsunuz. Bosslarda da ufak değişiklikler mevcut olabiliyor. [/spoiler] Sonuç olarak Devil May Cry 4 Special Edition 2026 yılında bana kendini baştan sona 2 oturuşta oynattı. Aklımda da güzel yer etti ancak bir başyapıt falan değil elbette. Oyunlara puan verirken matematik hesabı yapar gibi değil de bende bıraktığı hissiyat ve oynarken kendimce aldığım keyif açısından puan veriyorum. İndirimde uygun bir fiyata aldığım bu oyuna puanım 81/100.

This ♥♥♥♥ is easy, ♥♥♥♥ of my face cheap knockoff

Lady looks like an absolute baddie so i like this game (also i love boobies physiques)

tan bueno como le recordaba en mi niñez 10/10

gg

3MTY