Deliver Us The Moon

멀미가 너무 심하게 나서 못하겠어요...........

Deliver us to the Moon przyciągneło moją uwagę jak każda gra z serii klaustrofobicznych opowieści na jakichś opuszczonych stacjach w kosmosie. Jest to bardzo niepozorna gra, która budzi bardzo ambiwaletne odczucia. Z jednej strony pomysł na fabułę, jej wątki są świetne i poruszają bardzo poważne tematy egzystencji i moralności ludzi. Jest to pokazane ze smakiem i wyczuciem, bez zbędnego patosu. Z drugiej jednak strony wiele aspektów tej gry jest wykonana bardzo niedbale - sprawiając wrażenie gry mało poważnej. Wiele gier z serii AAA ma ten budżet, aby stworzyć dużą imersję w ramach kierunku artystycznego, wizualizacji, efektów, gry aktorskiej, ale finalnie są niepoważnymi opowieściami przepełnionymi tandetnymi scenami jak z filmów z hollywood, niepoważnych, komicznych i z upchaniem pełnych populistycznych trendów, bo ktoś w dziale biznesu stwierdził, że "to się sprzedaje". Wyjątkiem jest nadanie pozornych ludzkich emocji latającemu dronowi, co jest typowym zabiegiem z hollywood jak "baby yoda" i tym podobne tandetne zabiegi odzierające tytuł z wiarygodności. W przypadku Deliver us to the Moon jest na odwrót. Ta gra naracyjnie, fabularnie stoi na wysokom poziomie i jest naprawdę dobrą opowieścią, która ma bardzo dobrze skomponowaną ścieżke dźwiekową podkreślającą uczucie pustki. Niestety w grze zawodzi cała otoczka gameplayu, który robi z niej grę toporną, bardzo liniową i nieciekawą w prowadzeniu, niekiedy frustrującą. Z jednej strony ma to wyczucie pod względem kierunku artystycznego, a z drugiej widać jak minimalistycznie i oszczędnie została wykonana. Przez co ciężko wyczuć imersję opuszczonej stacji i dramatu jaki się tam rozegrał. Nie da się odczuć, że przemierza się tu stacje, na której ktoś mógłby faktycznie funkcjonować, a raczej serię korytarzy zaprojektowanych by robić wyzwania środowiskowe (dosyć proste i schematyczne). Nie buduje to wiarygodności miejsca. Gra stara się nadrobić to różnymi notatkami, pozostawionymi bez ładu przedmiotami, czy miejscami sugerującymi obecność ludzi, ale robi to dosyć oszczędnie. Jeżeli wziąć na porównanie takie gry jak Fort Solis, czy Observation to tworza one niesamowitą imersję pod względem narracji, fabuły, ale też całej otoczki wizualnej i samego level designu. Czuć w nich ten przytłaczający klimat. Z DUTM jest niestety ten problem, że czuć w niej dużą budżetowość, która odziera grę z imersji. Stacja jest zrobiona jak z szablonu, czuć liniowość, ogrom powtarzalnych assetów, brak profesjonalizmu w projektowaiu interfaceu. Ogólnie czuć grę zrobioną technicznie przez amatorów, ale z naprawdę dobrą wizją i pomysłem na opowieść. Zabrakło doświadczenia, czasu i budżetu. Jest to tytuł warty zagrania, ale będzie to raczej toporne doświadczenie, które pozostawi bardzo miłe wrażenie po fabule i klimacie. Ciesze się, że zagrałem - ale do gry na pewno nie powrócę, bo gameplayowo jest bardzo topornie. Jednorazowe doświadczenie na ok 6-8 godzin, które poza dobrą opowieścią i w miarę przyzwoitym klimatem, nie ma za wiele do zaoferowania. Gdyby gra miała techniczne i wizualne wykonanie jak Fort Solis, zagadki środowiskowe oraz narrację jak Observation to była by jedną z lepszych gier gatunku. Gra przypomina mi trochę film Wall-E - niepozorna ludźna otoczka pod postacią niepowaznych postaci, zawierająca duży i silny przekaz fabularny. PS: Warto zagrać w grę jeżeli planuje się poznać kolejne serie Deliver Us Mars i Deliver Us Home, bo są one ze sobą bardzo szczelnie powiązane fabularnie. Już Deliver Us Mars jest grą na o wiele wyższym poziomie i niweluje wiele problemów jakie wymieniłem w Deliver Us The Moon - i chocby dla niej warto ukończyć tą grę, bo będzie czuło znacznie więcej róznych nawiązań fabulrnych.

Deliver Us the Moon has an interesting, deep story that feels very grounded, with no magic or paranormal elements. The visual style is strong, giving off a solid sci‑fi vibe throughout. Gameplay is mostly walking, but the puzzles and varied sections keep things engaging and never boring.

지구가 자원을 다 쓰고 황폐해져서 달을 개척해서 달에서부터 오는 자원에 의존하는 세계관인데, 달에서 소식이 끊긴 원인을 찾으러 주인공 홀로 떠난다는 설정입니다. 우주인이 되어서 우주선을 직접 조종하여 발사해보고, 인터스텔라에서 보던 도킹도 직접 해보고, 무중력으로 이동하거나, 중력이 조절이 되거나 산소 게이지를 봐 가면서 게임하는 설정이 꽤 재미있습니다. 자세한 정보 없이 시작하면, '이러다가 무서운거 나오는거 아냐?' 하고 걱정할 수도 있겠지만 끝날때 까지 깜짝 놀래키거나 무서운 외계 괴물이나 잔인한 장면같은건 나오지 않으니 안심하고 이 게임에서 제공하는 스릴러와 퍼즐을 즐기며 이야기를 추적해나가면 되겠습니다. 퍼즐의 난이도도 굉장히 쉬운 편이고 맵이 복잡하지 않아서 구석구석 훑으면서 수집품과 읽을 거리를 쭉 읽으면서 해도 플레이 타임이 6시간 정도 걸리는 마일드한 게임이어서 가볍게 몇부작 영화를 본다는 느낌으로 시작하기 좋습니다. 단, 도전과제는 난이도 자체는 쉽지만 일반적인 플레이로 클리어할 수 없으니, 한번에 다 하고 싶다면 미리 파악해서 진행하는게 시간 절약에 도움이 됩니다. (엔딩 후에는 챕터 별로 시작점을 나눠서 진행이 가능해서 아예 처음부터 다시 해야하는 번거로움은 없습니다.)

Блин, какая же шикарная игра, а лучи... просто самые лучшие и честные которые я только видел, даже в новинках такого нет, с их дешевыми РТАО, очень советую игрушку, оптимизация тоже на высшем уровне, прям с удовольствием играю

Очень красивая игра с интересным сюжетом, геймплей приятный

très sympa