DashBored

DashBored's music and pixel art is really charming and the overall gameplay is pretty easy to understand. The characters and overall design of many things were really cool, the dialogue was also really ♥♥♥♥♥♥♥ funny. It does take a good couple of playthroughs to get the full story and endings, but even so that just adds to the replayability. I really loved this game a lot and was glad I was able to finally take the time and sit down to enjoy it. Thank you Karbonic for these amazing games and I hope to enjoy more soon.

This might be my personal favorite indie RPG to date. (Subject to change if NashBored is even better for me) It has some problems, it's easy, sometimes a little cryptic, the art can look a bit weird at times. But at the end of the day I found this way more fun and entertaining than any other rpg game I've played, a lot due to the characters. I wouldn't expect everyone to think it as good as I do, I've played Undertale, Deltarune, Omori, Octopath, even Earthbound. But even with those games under my belt I still enjoy this one more, even if it has more glaring flaws then those popular ones. There is great value to have in this game in both the story and the gameplay, and it sure is worth your time. It took me about 7.5 hours to finish my first playthrough so the game is well worth the cost. I am going on an insane rant, but I adore this game. Nash my beloved.

Just an overall enjoyable time, definitely some RPGmaker jank here and there but any issues are lessened by the great cast of characters here. A lot of things to find and see in the world of the Garden, it's the guy who made Psychopomp, and you can easily see the roots of the ideas and visuals from Psychopomp start to form in Dashbored. The game's sense of dry and sometimes sarcastic humor is quite fun at times, and I found myself getting attached to these characters before I even knew it. The World of "The Garden" is a nasty but homely place full of freaks and losers like the main character, Nic. But throughout his adventure he gets to open up to unlikely friends and foes. And this'll be expanded even more in the sequel that's being worked on! Karbonic has a vision and that vision rules, give DashBored a shot.

dashbored é um ótimo jogo, a gameplay é divertida, os personagens são bastante carismáticos e a história é bem bacana.

The game has kind of a slow start or at least to me it took a while to get warmed up to it I originally dropped it and went on to do other things. But I came back and I am glad I did, this game is fantastic. There's a lot of funny dialog hidden around the world and the characters are all interesting. it's also got a pretty good soundtrack and the dev came back after the game being out for roughly 9 years to release updates to the game.

Kilka lat swojego młodego życia spędziłem dłubiąc przy własnych projektach w RPG Makerze, marząc, że pewnego dnia staną się pełnoprawnymi grami, które zwojują świat. Tak się nie stało, natomiast gdzieś po drugiej stronie oceanu Karbonic miał więcej cierpliwości, wytrwałości i determinacji, dzięki którym taki cel osiągnął. Efektem jego prac i talentu jest DashBored- względnie prosty i konwencjonalny RPG, który kryje w sobie zaskakująco dużo głębi oraz, co uważam za niesamowicie interesujące, ilustruje artystyczną ewolucję autora. Gra przez lata była przez niego aktualizowana i poszerzana – zarówno o nowe misje i lokacje, ale nade wszystko o nowe wersje już istniejących assetów. Pewnego dnia Karbonic skomponował samodzielnie utwór, który stał się tłem odgrywanym, gdy zwiedzamy jedno z miast. Innego dnia Karbonic zmienił niezadowalające go sprite’y niektórych postaci oraz portrety pojawiające się przy ich wypowiedziach. To rzadko spotykana dedykacja swojemu projektowi – zazwyczaj bowiem wypuszczony na rynek produkt doczekuje się łatki, może jakiegoś dodatku, i tyle. DashBored natomiast żyje, choć ostatni większy update nastąpił pół dekady temu (a to dlatego, że autor zajął się innymi projektami). Dokumentują to aktualizacje społecznościowe tutaj, na Steamie, które gorąco polecam przejrzeć i zobaczyć jak pewne grafiki wyglądały oryginalnie i jak rozwinął się Karbonic! Okej, ale co z tym, co jako tako w grze pozostaje mniej więcej niezmienione? Czyli fabułą i postaciami? Te są… specyficzne i naprawdę nie jestem w stanie ubrać w słowa mieszanki surrealizmu, komedii i popkulturowych nawiązań w DashBored. Nie każdemu muszą przypaść do gustu i nie mógłbym kogokolwiek winić, gdyby fabuła i jej ogólny ton mu się nie spodobały. Mnie natomiast pasuje – akceptuję go takim, jakim jest, i dałem się tych kilka razy przechodząc grę porwać jej historii, bez kwestionowania jej. Czy polecam zakup DashBored? Tak – warto wspierać utalentowanych niezależnych twórców. Szczególnie tych, którzy po premierze spędzają lata rozwijając swoje binarne dziecko i upiękniają je pro bono, dla niczego więcej niż własnej satysfakcji.