Cyberpunk 2077

,

officiellement dans mon top 5 je recommande fortement

jogo nunca deixou der ser bom e engraçado com os bugs

guys when ur at cloud, do angel

Fun Fun

впринципе запустилась

chitin...

yu can run pepol over dis is da best

I would say the best comeback in recent years. 😉

[h1]Cyberpunk 2077 - Przerażająca przyszłość? [/h1] [i]„Największe dusze zdolne są do największych występków, zarówno jak i do największych cnót.” [/i] [h2]Wstęp - myliłem się... [/h2] Nie będę kłamał - kiedy myślę o CD Projekt RED, pierwsze, co przychodzi mi do głowy, to Wiedźmin. Przyznaję, że bardzo długo odwlekałem ogranie tego tytułu, przekonany, że po wspomnianej serii nic lepszego nie jest już w stanie mnie spotkać. Cóż... dawno nie byłem tak bardzo w błędzie. Spodziewałem się powierzchownego akcyjniaka osadzonego w realiach cyberpunku, a otrzymałem prawdziwe arcydzieło. Gra ma ogromną głębię i porusza tak wiele wymagających tematów, że na pierwszy rzut oka trudno byłoby uwierzyć, iż wszystkie można zawrzeć w jednej produkcji. Co więcej, podejmuje problemy, z którymi już dziś musimy się mierzyć i nad którymi coraz bardziej powinniśmy się zastanawiać. [h2]Night City - Czyli trochę o przyszłośći, która już się zaczęła [/h2] W kontekście tej produkcji warto przede wszystkim skupić się na świecie przedstawionym. Jest on zdominowany przez megakorporacje, a na ulicach widoczne są ogromne nierówności społeczne. Masowa inwigilacja wszystkiego i wszystkich, sprawia że prywatność została całkowicie utracona. Większość ludzi, których spotykamy na ulicach, przypomina bardziej hybrydy człowieka i maszyny. Implanty i wszczepy usprawniają działanie ludzkiego organizmu. Sztuczna inteligencja obecna jest praktycznie w każdym aspekcie życia. Syntetyczne emocje można wszczepiać żywym ludziom tylko po to, by ktoś inny mógł je wykorzystać. Nowoczesne technologie pozwalają stymulować użytkownika i zapewniać mu syntetyczne doświadczenia. To wszystko wydaje się plastikowe, syntetyczne i sztuczne. Świat, który przedstawia nam gra, jest przerażający. Jednak najbardziej niepokojące jest to, że staje się on coraz bardziej realny. Problemy przedstawione w grze pokazują perspektywę, z którą być może będziemy musieli mierzyć się w bliższej lub dalszej przyszłości. I to jest właśnie najbardziej przerażające. Bo czy możliwe jest zachowanie człowieczeństwa w świecie, który tak bardzo usiłuje nam je odebrać? Doskonale ujmuje to główny bohater V w jednym z dialogów: [i]„Dla nich jesteśmy wyłącznie zasobami.” [/i] Ta okrutna wizja przedstawiona w grze przeraża nie dlatego, że wydaje się odległa i nierealna, ale dlatego, że pewne jej elementy już dziś zaczynają się urzeczywistniać - często kiedy nawet nie jesteśmy tego świadomi. Dzięki tym zabiegom, które w tak znaczący sposób budują świat przedstawiony, Cyberpunk 2077 skłania do refleksji i porusza tematy niemal filozoficzne. To sprawia że to nie tylko opowieść o przyszłości, a wręcz otwarte pytanie o to, dokąd zmierzamy. [h2]Gameplay – czyli to co Redzi potrafią robić [/h2] Jeśli chodzi o gameplay, jest tu - jak przystało na Redów naprawdę dobrze. System walki jest niezwykle wielowymiarowy i z pewnością każdy gracz znajdzie coś odpowiadającego indywidualnemu stylowi gry. Pozornie wszystko wydaje się proste. Mamy sześć głównych statystyk które z każdym poziomem postaci możemy podnosić, jednak prawdziwa magia zaczyna się dopiero wtedy, gdy zagłębimy się w dostępne do odblokowania atuty. I tutaj jest już multum możliwości. Możemy rozwijać praktycznie wszystko: szybsze skradanie, niewidzialność, dashe, zdolności usprawniające hacking, walkę wręcz czy ataki dystansowe. To jednak nie wszystko. Mamy również wszczepy, które nie tylko usprawniają nasze statystyki i skalują się z rozwojem postaci, ale oferują także własne, unikalne możliwości. Przykładowo, po osiągnięciu odpowiedniego poziomu możemy odblokować możliwość wykonywania dashów w powietrzu, a następnie połączyć ją z wszczepem pozwalającym na podwójny skok - I nagle możemy przemierzać Night City w sposób, który jeszcze chwilę wcześniej wydawał się niemożliwy. Zarówno walka wręcz, jak i strzelanie wypadają bardzo dobrze. Każda broń posiada własną charakterystykę i może być w pewnym stopniu modyfikowana. Są również bronie oznaczone jako „ikoniczne”, które posiadają unikalne efekty i możliwości. Częstym zarzutem wobec gameplayu jest duża powtarzalność misji. Osobiście nie odczułem tego problemu, choć być może wynika to z niezwykle interesującej i dobrze poprowadzonej fabuły, która skutecznie zachęcała mnie do dalszej gry. Jedynym faktycznym minusem jest moim zdaniem prowadzenie pojazdów. Samochody w tej grze potrafią być giga drętwe. Kiedy tylko zaczniesz skręcać, lepiej od razu kontrować w drugą stronę, bo inaczej wykonasz osiem bączków bokiem, a na koniec wrypiesz się bokiem w ścianę. Nie jest to jednak problem na tyle poważny, żeby rujnował rozgrywkę. Istnieją samochody, które prowadzi się znacznie lepiej i które zdecydowanie lepiej trzymają się drogi. Sam system jazdy wymaga po prostu trochę czasu na opanowanie. [h2]Postacie - Ludzie w świecie maszyn [/h2] Jednym z największych atutów gry są postacie. Zaczynając od protagonisty - długo uważałem, że Redzi najlepiej radzą sobie z prowadzeniem historii osadzonych wokół już istniejących postaci. Okazało się jednak, że totalnie się myliłem. V jest postacią znakomicie napisaną i poprowadzoną. Wraz z upływem gry obserwujemy jego wewnętrzną przemianę oraz to, jak stopniowo zmieniają się jego priorytety. Bogactwo opcji dialogowych pozwala nam dostosować charakter bohatera/ki i jego przeszłość do własnych preferencji, jednak trzon tej postaci pozostaje niezmienny. Wydaje mi się, że V jest bohaterem/ką wybitnie niedocenionym. W całym natłoku wydarzeń i tych wręcz filozoficznych rozterek, idealnie balansuje na granicy powagi i ulicznego humoru charakterystycznego dla Night City. --------------------------------------------------- Johnny Silverhand, grany przez Keanu Reevesa, chyba już na zawsze zostanie wpisany do księgi najbardziej ikonicznych postaci w historii gier. Co ciekawe, na przestrzeni gry, obok przemiany głównego bohatera, jeszcze wyraźniej obserwujemy właśnie przemianę Johnny'ego. Postać, która początkowo wydaje się czystym złem i uosobieniem terrorysty, z czasem zaczyna być przez nas rozumiana zupełnie inaczej. Odkrywamy niezwykle złożoną historię walki o ideały, niezrozumienia przez innych i ogromnej wewnętrznej pustki. Nie chcę tu jednak spoilować... Powiem tylko tyle - Johnny Silverhand jest postacią, którą z czasem zaczynamy rozumieć, nawet jeśli nie jesteśmy w stanie zaakceptować wszystkich jego czynów. --------------------------------------------------- Poza tą dwójką głównych bohaterów mamy również całe grono doskonale poprowadzonych postaci drugoplanowych. Wiernego przyjaciela V - Jackiego. Kontrastującą z codziennością Night City nomadkę - Panam. Genialną edytorkę braindance'ów - Judy. Znajomego i przyjaciela, ripperdoca - Viktora. I wiele, wiele innych. W kontekście postaci, z których każda posiada własną historię, problemy i charakter, gra stoi na najwyższym poziomie. To właśnie dzięki nim Night City nie jest tylko ogromną metropolią pełną neonów. To miejsce zamieszkałe przez ludzi. [h2]Konkluzja – czy Cyberpunk 2077 jest warty czasu [/h2] Podsumowując - Cyberpunk 2077 to absolutny must play. Fenomenalna historia, genialny świat, doskonałe postacie, świetny gameplay i - co najważniejsze - przesłanie. To gra, która pozostawia po sobie ogromny ślad i zostaje z graczem na długo po zakończeniu rozgrywki. Do tego stopnia, że czasami nadal kręcę się bez celu po Night City, tylko po to, żeby jeszcze przez chwilę pobyć w tym hipnotyzującym świecie. Bo być może właśnie o to chodzi w Cyberpunku 2077. Nie o to, by wygrać. Nie o to, by przeżyć. Ale o to, by w tym wyścigu o życie nie zapomnieć, po co właściwie żyjemy.