CRISIS CORE –FINAL FANTASY VII– REUNION

Tu Serás mi legado.

Oynadığım açık ara en duygusal ama aynı zamanda en keyifli ve sıkmayan çook fazlasıyla güzel bir oyundu. Sırf her şeyi ayrıntısı ile anlatıp duygularımı ifade edebileyim diye creditte 15 dk boş boş düşündüm asgdhjasdh. %100 favori oyunlarım arasına rahatlıkla oturur hatta ilk 3te çok rahat tahtını kurabilir (umarım oyun bittikten 1 hafta sonra hypeım düşmez) :DD Oyunda beğenmediğim az şey olduğu için ilk onları sıralayacağım; 1) Oyundaki mission sistemi hiç bu kadar illet ettirmemişti, hani main storyi kısalım ki insanlar missionlarda zaman geçirsinler dermişçesine hem çok fazla sayıda ve bazen de gerçekten aşırı zor missionlar, hem de aynı 4-5 haritada aynı 8-9 bossla random bir şekilde missionları yapmak bazen cidden "of kasmam gerekiyo mu ya" diye düşündürtüyordu. 15 saatte rahat bitecek oyunu sırf missionların %30unu tamamlayıp az Zacki geliştireyim derken 22 saate çıkardım ve dediğim gibi daha missionların %30-35ini bitirdim, yarısını bile değil. 2) İlk yorumun devamı olarak, hikaye çoook güzeldi ancak çoook da kısaydı. 10 chaptera sanki çoğu şeyi sığdıramamışlar, bazı şeyler eksikmiş gibi hissettirdi. Mesela ben Sephiroth ve Cloud ile ilgili ciddi bilgi sahibi olmak istiyordum ama biraz fazla hayal kırıklığına uğrattı. 10 değil 15 chapter olsa ve 8-10. chapterlar arasındaki olayların daha ele alınmış şekilde olsaydı bence bu oyun baya masterpiece seviyesine çıkardı, yine de hikaye beni yeterince tatmin etti (özellikle ff7 remake'e göre) 3) Bu aslında düşünürken bile kendime şaşırdığım bir şey ama, belki de kendimi hikayeyi çok iyi anlayacağım diye kaptırdığım için olabilir, özellikle (hatta tek o) genesisin cutscenelerinde aslında çok güzel mesajlar veriliyordu ve çok iyi anlatımlar vardı ama ben hem hızlıca okuyup hem anlayacağım derken çoğu şeyi kaçırdığımı fark ettim. O yüzden bence türkçe altyazı olsaydı oyunda çook daha bazı şeyleri rahat anlayabilirdim diye düşünüyorum (totally opinion based) 4) Bu da aslında "totally opinion based" yani çoğu kişi buna katılmayabilir hatta yargılayabilir ama bence achievementlar biraz fazla "oyun en az 2-3 kere oynansın" dermişçesine yapılmış. Bu durumun aynısı ff7de de vardı ama bu oyunda çok kolay missable questler ve missionlar vardı bu yüzden oyunu bitirince extra 3 chapterı 2 kere tekrar edip 4-5 kolay ve missable başarımı alabildim Güzel kısımlarına da şimdi spoilersız madde madde değinmeye çalışıcam. 1) Benim ff serisindeki en sevdiğim karakter her zaman Zack olmuştur çünkü her açıdan gerçekten güzel yansıtılan bir karakterdi. Saf, eğlenceli, azimli, eğitmeninin öğrettiği gibi hayalleri ve onuru + sevdikleri için her zaman mücadele veren bence muazzam bir karakter. Hem eğlendirip hem düşündürüp hem hüngür hüngür ağlatan ve oyuna gerçekten bir tat bıraktırdığı için kendisi direkt mükemmel bir deneyimdi. 2) GENESİS. Bir oyunda en çok anlamak için çaba sarf ettiğim karakterlerden biriydi. Aslında üzerinde gayet yeterli durulmuş ama yine de araştırıp tam doyuma ulaştığım bence iyi bir karakterdi. Spoilersız nasıl anlatacağım pek emin değilim ama, yaşadığı bir durumdan dolayı kendisini bir tiyatro eserine (LOVELESS) saplantılı hale getirmiş ama sonunda her şeyi yerli yerine oturtmuş cidden saygı duyulası bir karakterdi, eğer bu oyuna şans verirseniz LÜTFEN bu karaktere de biraz ilgi vermeyi unutmayın ;) 3) Aerith ve Zack sahneleri gördüğüm en tatlı sahnelerdi. FF7 serisinde en büyük fandom kavgaları shipler arasından çıkıyor o yüzden çok fazla shipleri önemsemiyorum ama Zack ve Aerith kadar masum ve mükemmel hissettiren bir çift olmamıştı. Oyunda yani baya duygusal olan ve cidden ağladığım sahneler genellikle hep bunların olduğu sahnelerdi. 4) Bu genel oyun yapısı ile ilgili olacak, oyunun müzikleri bence güzeldi ama ff7 remake kadar çeşitli değildi, yine de favori oyun müzikleri listeme giren 3-4 müziği var. Cutsceneler ff7 remake kadar epic ultra hd oha şeklinde olmasa da bence çook tatlı ve yeterliydi ama çok büyük beklentiniz varsa sizi biraz hayal kırıklığına uğratabilir. Onun dışında oyunda herkesin laf ettiği ama benim hani ayıla bayıla övdüğüm şey, savaş mekaniği ve DMW özelliği. DMW açılımı Digital Mind Wave ve bu limit brake, summon, level up, healing gibi şeylerin, Zack'in fight sırasındaki anın anılarına ve duygularına göre geliştiği ya da oluştuğu tatlı bir sistem. Mesela Zack eğer Aerithi düşünüyorsa ve o sistemde size 777 gibi aynı sayılar arka arkaya gelmişse, healing wave özelliği kazanıyorsunuz ve hp, mp, ap'niz otomatik doluyor ya da extra can ekleniyor. Oynarken biraz kumarvari hissiyat verdiği için de eğlenceli hissettirdi :D Genel bir özet yapacak olursam eğer sırf Zack için bile bir şans verilir, eğer oyundan tam deneyim almak istiyorsanız ff7 remake sonrası oynayın ve öncesinde de og ff7 hakkında bilgi sahibi olun. Angeal, Sephiroth ve Cloud gibi karakterlerde tam olarak hikaye beklentilerinizi alamasanız bile (ki Cloud ve Sephiroth Rebirth ile yeni gelecek Revelationda yeteri kadar anlam kazanacak diye umuyorum), Genesis ve Zack için + Zack ve Aerith sahneleri için, kesinlikle ama kesinlikle şans verin. THANKS TO YOU, ZACK :,)