Avatar: Frontiers of Pandora™

.

What a fantastic game, took me almost 60 hours to complete the main story plus some, definately not all, sidequests and activities. I cant aim at all on a controller so id recommend a mouse n keyboard, but its prolly fun if you can aim with a controller as well! :) Gonna continue with the DLCs now.

Avatar evrenini çocukluğumdan beri seviyorum. İlk filmin yıllarca resmen fanboyuydum. Bu evrende vakit geçirmek için (oyununu oynamak, kitabını okumak veya daha fazla içeriğini tüketmek gibi) can atıyordum resmen. Evet, yine Ubisoft’un geçmişte çıkardığı oyununu oynamıştım ama tam tatmin olmamıştım. Bu oyun adeta çocukluğuma yazılmış bir aşk mektubu. Ayrıca bu oyuna TPS kamerası eklemek, firma olarak Ubisoft’un verdiği en iyi kararlardan biridir, kayıtlara geçsin. :) Avatar: Frontiers of Pandora’yı bu evreni seven, ilgi duyan herkese tavsiye ediyorum. Grafiklerden başlayalım öyleyse. Oyunun grafikleri gerçekten çok başarılı. Rüzgarı, çimeni hissettirmek için çalışılmış, toz zerrecikleri, partikül efektleri hepsi muazzamdı. Bitkilerin reaktifliği, akan nehirlerde Pandora’ya özgü efektler, dağlar, bulutlar, sisler yağmurlar ve dokular… Diyecek bir şeyim yok gerçekten çok başarılı buldum. O evrenin içinde yaşatmak için ayrı bir emek verilmiş. Hikayesi sıradan bir Avatar hikayesi. İnsanlar para için Pandora’ya zarar vermeye çalışır siz ise bunu direniş ekibi ile durdurmaya çalışırsınız. Oldukça sıradan bir hikayesi var ve tahmin edilebilir. Yine de atmosfer çok başarılı olduğu için gözüme batmadı. Oyunda avcılık ve toplayıcılık mekaniği var ve ana mekaniklerden biri olmuş durumda. Dürüst olmak gerekirse beni rahatsız etmedi çünkü bu evrendeki bitki ve hayvanlara ayrı bir sevdam var ama casual oyuncu için gelişmek biraz bayabilir ve kendini tekrar ediyor gelebilir. Sonuçta gelişmek için başvurduğumuz bir mekanik. TPS kamerası olayına geçecek olursam, hiç sırıtmamış ben full + full TPS oynadım. Animasyonlar, parkur, combat hepsi sanki en başında böyle tasarlanmış gibiydi. Çok memnunum bunu yaptıklarına. Onun dışında oyunda ikran’ımız var, uçarak keşif yapabiliyoruz ve keşif hissi güzel. Oyun özünde bir Ubisoft oyunu, yani toplanabilirler, skill puanları toplama / açma, üs ele geçirme / patlatma, memory painting ve Sarentu totemleri gibi yan etkinlikler oldukça fazla. Memory painting ve Sarentu totemleri ilk başlarda etkileyici gelmişti çünkü çok güzel manzaralar eşliğinde onların güzelliği hakkında oluşturulmuş yan etkinliklerdi ama birkaç defadan sonra baydı. Son söz olarak, uzun saatler oynayıp hiç sıkılmadığım ve 100% başarım hedefi koyduğum nadir oyunlardan biri oldu. İndirimde hiç düşünmeden alınabilir, uzun saatler götürür. DLC’lerin de farklı mekanikler ve skiller eklediklerini duydum. Henüz oynamadım şimdi sırada onları oynamak var. Gerçekten öyle ise DLCler için incelemeyi tekrar editleyebilirim. Şimdilik, okuduğunuz için teşekkürler, herkese iyi oyunlar. --------------- I’ve loved the Avatar universe ever since I was a kid. I was an absolute fanboy of the first movie for years. I was practically desperate for more ways to spend time in this universe—whether that meant playing a game, reading a book, or just consuming anything Avatar-related I could get my hands on. And yes, I did play Ubisoft’s older Avatar game back in the day, but it never fully scratched that itch. This game genuinely feels like a love letter written to my childhood. Also, adding a third-person camera to this game might genuinely be one of the best decisions Ubisoft has ever made as a company. Let that go on the record. :) I can easily recommend Avatar: Frontiers of Pandora to anyone who loves or is even remotely interested in the Avatar universe. Let’s start with the graphics then. The game’s graphics are really impressive. You can tell they put effort into making you feel the wind and the grass, and the dust particles and particle effects were all amazing. The reactivity of the plants, the Pandora-specific effects in flowing rivers, the mountains, clouds, fog, rain, and textures... I really have nothing to say, I found them very successful. A lot of effort was clearly put into making you feel like you’re living inside that universe. As for the story… it’s basically your standard Avatar story. Humans are damaging Pandora for profit, and you work alongside the resistance to stop them. Nothing particularly groundbreaking happens narratively, and the story itself is fairly predictable. But because the atmosphere is so strong, it never bothered me that much. Hunting and gathering are also major mechanics in the game. Personally, they didn’t bothered me at all because I already have a weird amount of love for Pandora’s wildlife and plant life. But I can definitely see how a more casual player might find the progression system repetitive after a while, since gathering and hunting are important parts of upgrading your gear. Now, about that third-person camera... It works ridiculously well. I played pretty much the entire game in third-person, and it never felt like some awkward feature that had been bolted onto the game afterward. The animations, parkour, combat—everything looks and feels like the game could have been designed around third-person from the very beginning. I’m extremely happy they added it. You also get your own Ikran, of course, which lets you fly around Pandora and explore from the air. Flying feels great, and the overall sense of exploration is easily one of the game’s strongest aspects. At its core, though, this is still very much a Ubisoft game. There are collectibles everywhere, skill points to find and unlock, bases to capture or blow up, Memory Paintings, Sarentu Totems, and plenty of other side activities scattered around the map. Memory Paintings and Sarentu Totems were actually pretty impressive at first because they often take place in beautiful locations and are clearly designed around making you stop for a moment and appreciate Pandora’s scenery. But after doing them several times... Yeah. They started getting old. Still, by the end of it, this became one of those rare games that I could play for hours without getting bored—and one of the even rarer games where I actually decided to go for 100% achievements. If you can grab it on sale, I’d say it’s an extremely easy recommendation. There’s a lot of content here, and it can easily keep you busy for dozens of hours. I’ve also heard that the DLCs introduce some new mechanics and skills. I haven’t played them yet, so they’re next on my list. If they really do shake things up as much as I’ve heard, I might come back and update this review once I’ve finished them. For now, thanks for reading and GGs everyone.