Watch_Dogs™

Игра имба

Öncelikle bu oyuna, sırf karakterimizin havalı gözükmesi ve hacker olması sebebiyle küçük yaşlarda aşırı ilgi duyduğumu itiraf etmeliyim. Büyüdükçe ilgime kulak verip, henüz kendim oynamadan oyun üzerine incelemeler izlediğim içinse, daha doğru bir beklentiyle oyuna atladığımdan olsa gerek; “Oyun beklediğim gibi çıktı.” diyebilirim. Ama bazı detaylar var ki, kendisine oyun sektöründe “analist” gibi unvanları yakıştıran kişilerden duymadığımız fakat önemli olan... Ben de bu yazımda bunlara değineceğim. [b] YOLCULUĞUMUZ BAŞLIYOR [/b] Hikâyeden başlayalım. Ana karakterimiz Aiden Pearce, ortağı Damien Brenks ile bir soygun işine girişir fakat soydukları mekân; bir zengin buluşmasından, burjuvazi cinsellik patlamasından fazlasıdır. Girdikleri ağda değerli bilgiler vardır ve bu sebeple ikiliye karşı gözdağı verilir. Aiden’ın küçük yeğeni Lena tezgâhlanan bir kazada ölürken, Damien işkencelere maruz kalıp sakatlanır. Aiden bu sebeple kontrol bağımlısı olmuş, bacısı Nicky ve kalan yeğeni Jackson ile kafayı bozmuştur. Damien bir gün çıkagelir ve kendisinden yardım ister. Aiden ise başına gelenlerden ötürü bir daha Damien ile iş tutmak istemez. Bunun üzerine Damien gider ve ana karakterimizin bacısı Nicky’yi kaçırtır. Bacımızı kurtarmak için girdiğimiz bu macerada hem boşta kalan yeğenimizi korur hem de Damien ile bir süre iş tutarız. [b] YEĞENİMİZ PEACH Mİ? [/b] Şimdi buraya kadar olan kısımda klasik ama her ne olursa olsun oyuncuyu içine çeken bir hikâye kuruluyor; klasikler boşuna klasik değil sonuçta. Ancak hikâye tam olarak bu aşamadan sonra duvara kahverengi sıvalar çekerek bir bina inşası yapıyor. Mesela yeğenimiz Jackson henüz bir çocuk. Kendisini de kaçırılmaktan koruyoruz fakat bu, küçük oğlanın hayatına ne denli etki ediyoruz? Mesela Jackson kaçırılır ve biz onu korumak için bütün adamları katlederiz. Bizim katliamımız bile planlanmış olacak ki Jackson, bütün olan biteni kamera odasında tutulduğu için görmüştür. Dayısının böyle bir suç işlediğini o yaşta görmek, annesinin kaçırılması vesaire derken, bu Jackson’ın üzerinde oluşan yaralara neden değinilmemiş mesela? Aiden, iyi bir dayı olarak neden yeğeniyle birkaç sıcak ara sahne geçirmiyor; onu sırf olayları anlayabilsin diye alıp bir göl kenarına götürmüyor, değil mi? Aiden soğuk bir kişilik olabilir ama Jackson bir çocuk. Aiden da sevdiklerine saplantılı bir adam sonuçta. Peki biz ne diye Aiden’ın bu saplantısını bize daha net gösterebilecek olan yeğeni Jackson ile ilişkisini, müsait bir ortam oluşmuşken görmüyoruz? [b] HATUN TOGG YOLUNA GİTTİ [/b] Hikâyenin ileri bölümlerinde —özet geçmek istemediğimden hızlı hızlı anlatmaktayım— tanıştığımız, BadBoy17 lakaplı kadın Clara Lille ile bir ortaklığımız oluyor. Açıkçası Clara, ara sahnelerdeki yüz ifadeleri ve değişen duygu durumlarıyla, zamanında arkamızdan iş çevirmiş veya şu an çeviriyor olabilir dedirten bir kadın. Bunu da sonradan öğreniyoruz zaten fakat gerek Aiden’ın soğukkanlı kişiliği, gerekse Clara’nın bu eski ihaneti yüzünden duyduğu üzüntüyle bu olay büyük bir tartışmaya yol açmıyor. Oyunun sonlarındaysa son derece güzel gözüken bu hatun, ölen yeğenimiz Lena’nın mezarının başındayken öldürülüyor. Sonra da üzülmemiz gereken ama Aiden'ın ruhsuzluğu yüzünden üzülemediğimiz bir ara sahneye giriyoruz. Ancak güzel kardeşim, bu bölümü kim tasarladı? Clara’nın yanına giderken son sürat arabamdaydım. Mezarlığın sınırına geldiğimde Aiden arabadan inip bir daha binemedi. Oraya can telaşıyla, “Clara’nın başına bir iş gelecek.” diye gitmedik mi zaten? Nedir bu rahatlık abi? Bir anda indi eleman, üstüne ağır ağır yürüdü, sonra cutscene: hop, Clara gitti. Evet, oyunda cinsel çekim duyulacak tek karakter tamamen ruhsuz ve mekanik bir şekilde oyun tarafından öldürüldü. Lan hiç ara sahne koymasanız; ben arabayla ortama girsem, adamlarla çatışsam, kız o arada ölse daha dramatik olurdu lan! [b] SOĞUKKKKK [/b] Geri kalan yerlerdeyse dramatik açıdan pek bir şey olmadığı bariz. Bacımız Nicky’i, T-Bone’un yardımıyla kurtarıyoruz. Yeğenimizle birlikte de Nicky’i bu güzelim şehir Chicago’dan postalıyoruz. T-Bone ile işler bitince, iletişimimizi anlaştığımız üzere koparıyoruz. [b] IRAK İŞGALİ [/b] Kötü elemanlarla olan durumda ise oyunun bence en ilgi çekici karakteri olan Iraq’ı, hayatımda gördüğüm en TOGG’dan bir savaşla öldürüp fişini çekiyoruz. Evet; oyunda yüz yüze konuştuğumuz, elinde silah bulunan ve kendi adamlarını bile göz kırpmadan öldüren; zenginlerin pis işlerini yapmasına rağmen onların arkasından da iş çevirip, hepsinin kirli işlerine ait verileri sunucularında depolayan, kendisini ilk sıraya koyan bu adamı, basit birkaç diyalogdan sonra savaşarak öldürüyoruz. Öldürmek de ne öldürmek ama... Bunun birkaç adamı terasta üzerimize geliyor ki teras da çok standart, gayet sade bir teras. Bunun elemanlarını indiriyoruz, sonra bu geliyor; zaten bizden direkt olarak tek yiyor. Sanki bunca işi başaran değil de sıradan bir çete lideri gibi. Peki size ufak bir soru: Bu adamı böyle basit şekilde erkenden harcamak yerine; oyunun büyük bölümünde kendisinin sunucularına sızmaya çalıştığımız için, kuzenine şantaj uygulayıp içeriye sızdığımız için, onun çete içerisindeki dinamiklerini sık sık gözlemlediğimiz için, zenginlere karşı nasıl bir kozu olduğunu bildiğimiz için... Tüm bu saydıklarım ve sayamadıklarımdan sonra, Iraq ile geçici bir iş birliğine giderek bu burjuva topluluğuna kafa tutsak ve sonrasında ya Aiden abimiz soğukkanlı bir şekilde Iraq’ı hiç beklemediği bir anda vursa ya da Iraq, bizimle işinin bittiğini düşünüp bizi öldürmeye çalışsa nasıl olurdu? [b] LUCKY DEDEM [/b] Gelelim Dermot “Lucky” Quinn’e. Kendisi, yeğenimizin öldüğü kazayı tezgâhlayan kişidir fakat bizim kim olduğumuzu bile tam olarak bilmemektedir. Zengin bir iş adamı; daha doğrusu kadın kaçakçısı ve fuhuş imparatoru. Ona baskın attığımız zaman, korkudan kendini kurşun geçirmez camdan yapılma odaya kapatan birisi. E, bir zahmet; adamın bir ayağı toprakta zaten. Fiziksel hiçbir tehdidi bulunmayan, finansal gücüyle çevresindeki elemanları ve tabii ki Iraq’ı üzerimize salan bir şahsiyettir. Tabii yanlış hatırlamıyorsam Iraq, bu Lucky denen dedenin de kirli işlerini sunucusunda tutuyordu. Dediğim gibi, Iraq’ı böyle saçma şekilde harcamamız sayesinde bu Lucky dedeye kaldık fakat dedenin bir esprisi yok. Bunun elinden kurtardığımız erkeksi zenci hatun Poppy’yi de kurtardık ama sonrası hakkında bir bilgiye sahip değiliz. Ayrıca biz mi onu kurtardık, o mu bizi, belli değil. Onun sayesinde Lucky’nin mekândan topuklamamız gerektiğini öğrendik ve sonrasında polisi arayıp ihbarda bulunduk. Tabii olay yerine polis gelmedi. (Evet, bekledim.) Bu sebepten ötürü Poppy de boşa koyulmuş bir karakter oldu. [b] BİZİM MAKS DOSTLUKLAR [/b] Eski dost, yeni düşman: meşhur Damien Brenks. Oyunun başından sonuna kadar sanki asıl düşmanımız kendisiymiş gibi lanse edildi ancak bunu telefonla yaptılar. Damien, bizi arayıp “Bacın elimde ha.” diye tehditler savurup iş isteyen birinden fazlası değildi. Fiziksel olarak tehdit sunamaz, hacker olmadığı için de bize sorun çıkaramazdı. Kendisi ctOS tarafından yetkilendirildi ve bizim kimliğimizi ifşa etti. Polisler falan peşimize düştü ve biz ondan kurtulmak için tam 3 ayrı noktayı hackledik. (Evet, ne kadar zevkli değil mi? Oyun boyunca yaptığımız şeyi 3 kere yaptık. Oley be abi, işte budur Ubisoft.) Sonrasında yanına gittik ve fişini çektik. [b] YAN SANAYİ [/b] Hakkını verelim: Çok az görmemize rağmen Jordi Chin, her anında oyuna keyif kattı. Hatta ufak bir satış hususundan ötürü de dramatik yapıyı, oyun nezdinde güçlendirdi diyebiliriz. Fakat az görünüp, hiç görünmeseydi de olurmuş dediğim bir Defalt var, beyler bayanlar. -> -> ->

Очень крутая игра, ни капли не пожалел при её покупке!

the games cool to play despite being old

Muy buen juego, a pesar de los años y que me quedo pendiente, me gusto en general la historia, algunas misiones son medio repetitivas, pero buena historia y gameplay

one of the best games i have ever played