To bardzo wczesny tytuł z (najwyraźniej) aktywnym deweloperem, więc miej to na uwadze, czytając tę recenzję.
Świetna przez 15 minut... nigdy więcej w nią nie zagrasz.
5 godzin rozgrywki
To średnia ilość czasu, jaką gracze w nią włożą. I 5 godzin rozgrywki to właśnie tyle, ile powinieneś się spodziewać, zanim się znudzisz. Możesz ją kupić, ale pamiętaj, że tyle może trwać granie.
Jest 90% szans, że rozważasz zakup tej gry, ponieważ Twój ulubiony YouTuber/streamer/znajomy ją zaprezentował i wyglądała naprawdę fajnie. Mogę Ci powiedzieć jedno: JEST naprawdę fajna.
A jaka jest jej wada? Problem polega na tym, że fajnie się ją ogląda, ale już nie tak fajnie się gra. Toczysz kilka bitew między postaciami niezależnymi, ale wkrótce jedyne, co robisz, to szukasz tych filmowych ujęć i próbujesz uczestniczyć w wojnie – co często nie wychodzi tak, jakbyś chciał.
Co warto rozważyć przed zakupem
To pytanie, którego sobie nie zadałem, ale chcę, żebyś zadał je sobie przed zakupem – czy chcesz je mieć, żeby je mieć, czy żeby móc w nie grać? Rozgrywka jest uboga, a filmy na YouTube często wydają się wystarczająco satysfakcjonujące – niewiele więcej można z nich wycisnąć.
Podsumowanie
Zalety:
Można grać ze znajomymi i obstawiać zakłady;
Fajnie, że można brać udział w walkach;
Kto nie chciałby zobaczyć T-Rexa walczącego z Chuckiem Norrisem przeciwko tysiącom kurczaków?
Gra jest bardzo dobrze wykonana i wygląda bardzo realistycznie.
Wady:
Przeciętny użytkownik będzie musiał ustawić ustawienia na naprawdę niskie;
16 dolarów to dużo pieniędzy;
W tę grę przyjemniej się gra niż ogląda – uwierz mi;
Oprogramowanie nie spełnia twoich oczekiwań.
ZALET: Ta gra jest niezwykle wciągająca...
WADY: ...przez około 10 minut.
To, co zaczyna się jako zabawna gra typu sandbox, w której można testować różne scenariusze jednostek i formacji na masową skalę, szybko przeradza się w konfigurowalny test obciążeniowy karty graficznej, gdy uświadomisz sobie, że nie ma sztucznej inteligencji, nie ma taktyk, a jedyną różnicą między dostępnymi jednostkami jest ich HP, wartość ataku i rozmiar pola trafienia.
Spartańscy hoplici nie walczą jak Spartanie. Rzymscy centurionowie nie walczą jak Rzymianie. Średniowieczni rycerze nie walczą jak rycerze. W rzeczywistości jedyną jednostką, która zachowuje się choć trochę tak, jak w „prawdziwym życiu”, są zombie, ale to dlatego, że KAŻDA jednostka walczy jak zombie; jednostki walczące wręcz posuwają się w linii prostej, chyba że zostaną przerwane przez nieprzekraczalną przeszkodę (np. inną jednostkę), i bezmyślnie atakują w kierunku wrogiej grupy, aż zginą. Jednostki dystansowe stoją w miejscu i strzelają w kierunku wroga, aż do wygrania bitwy lub zabicia ich.
Nie ma flankowania. Nie ma odwrotu. Nie ma tu szarż kawaleryjskich na czas ani żadnych inteligentnych manewrów na polu bitwy. Wystarczy umieścić grupy jednostek na polu i nacisnąć „Graj”. Oznacza to, że możesz przewidzieć wynik każdej bitwy ze 100% dokładnością, zanim się rozpocznie, używając jedynie kalkulatora w telefonie. Jeśli jednostka X ma wystarczająco dużo PW, aby odeprzeć ataki 5 jednostek Y, aż zabije je wszystkie, ale nie 6, to oddział 1000 X-ów zawsze wygra z oddziałem z liczbą mniejszą niż 5001 Y. Matematyka dla jednostek dystansowych i walczących wręcz jest bardzo podobna, gdy uwzględnimy obrażenia odniesione w pokonanym dystansie.
Oznacza to, że po rozmieszczeniu różnych formacji jednostek na mapie, obserwowanie walki jest mniej więcej tak samo ekscytujące i zaskakujące, jak obserwowanie przesypującego się piasku w klepsydrze. Nawet jeśli nie zadałeś sobie trudu, aby to zrobić (i po co?), wynik staje się natychmiast oczywisty, gdy tylko zobaczysz, jak kształtuje się współczynnik zabójstw w ciągu pierwszych 10 sekund bitwy. To się nie zmienia.
Tytuł nosi tytuł „Ultimate Epic Battle Simulator”, ale nie ma tu żadnej symulacji, jest „epicki” jedynie pod względem skali, a efekt końcowy ledwo przypomina prawdziwą bitwę. Nie mogę polecić gry w jej obecnym stanie, nawet za 14 dolarów. Gra w kamień, papier, nożyce ma głębszą mechanikę niż UEBS.
