StarCrossed

Bullet-hell dla ludzi z ADHD (sterujesz dwoma postaciami na raz, a przeciwnicy mogą otrzymywać obrażenia tylko od gwiazdki odbijanej między owymi postaciami). Przegadane cutscenki rodem z gierek VN. Nie dla mnie.

not really good, timing the starboost feels off

Not my cup of tea. It looks beautiful and responsive - but is not something I enjoy playing.

I mean the controls are weird, its not that bad tho. Me and my gf had trouble.

遊戲玩法挺新奇，不過實際遊玩體感不是很好...... 遊戲是藉由操作兩位角色，以其在中間相互彈跳的星星作為攻擊手段（如同遊戲預覽視屏展示一樣），但超想吐槽...為何怪物會生成在角落，這代表完完全全無法無傷打死他；另其角色是有技能，但技能的施放需要提前0.5~1秒施放，不然攻擊效果無法成功！這幾項蠻影響遊玩體感。 P.S：這遊戲務必要找朋友一起遊玩，單人操控雙角色，直接煉獄開局XD

Powiem w ten sposób: o ile zupełnie nie przeszkadza mi mądrze zrealizowana, przejaskrawiona kolorystyka, o tyle bywają takie koncepty, które już na starcie wywołują u nas pewien niepokój co do swojej jakości. W tym przypadku eksplozja kolorów opartych o róż, syntezatorowe brzmienie oraz komiksową, przywodzącą na myśl fanfiki grafikę to główne wektory sprawiające, iż od samego początku zastanawiam się do kogo mogłaby tego rodzaju produkcja być właściwie skierowana. Oczywiście finalnym decydentem zawsze jest sam gameplay, który niejednokrotnie zadawał zupełny kłam temu, co jawiło się przed nami na ekranie, jednak umówmy się, żaden ze znaków na niebie czy ziemi niczego podobnego nie wskazywał. Ale pozwólmy się zaskoczyć, kto wie, może absolutnie pozytywnie? I chociaż bardzo chciałbym się tu jakoś bardziej rozwlec, to moim zdaniem gra została błędnie oraz nieuczciwie skategoryzowana na platformie Steam, co w moim odczuciu nie może być tolerowane u żadnego wydawcy i przekreśla realizowanie klasycznej recenzji. Choć rozgrywka jest całkiem pomysłową mieszanką fabularyzowanego ponga pomieszanego z bullet hellem, to jednak pisanie o trybie dla pojedynczego gracza w tym konkretnym kontekście jest bardzo niesprawiedliwe, a tak właśnie postąpili twórcy. Gra bowiem od samego początku daje nam dwie możliwości: dzielenie się jednym kontrolerem lub w przypadku posiadania padów zwyczajnego podziału dla dwóch graczy. I niby do tego miejsca wygląda to uczciwie - masz z kim grać, to każdy leci na swoim, a w przypadku solo preferencji po prostu szalejesz we własnym zakresie. Sęk w tym, że to tylko ułuda możliwości, a tryb solowy to nic innego jak dokładnie ten sam schemat co w przypadku dwójki chętnych, z tą różnicą, że przy takim układzie po prostu mija się z celem. Niewiele jest bowiem przyjemności czy też satysfakcji z operowania dwoma bohaterami jednocześnie, a brak jakichkolwiek ułatwień czy automatyzacji, w połączeniu z niesprzyjającym układem na klawiaturze właściwie wykluczają sens takiego multitaskingu. Aby jeszcze dobitniej zobrazować tę kwestię, nawet w podstawowym menu poruszamy się z oznaczeniami dla gracza numer jeden oraz dwa, a podczas realizowania wątku fabularnego produkcja dosłownie każe nam wybrać postać oddzielnie dla każdego z uczestników sesji, co jasno pokazuje z jakim planem było to wszystko układane. Gdyby to od początku było nazywane opcją skierowaną wyłącznie pod kooperację, to po prostu odpuściłbym sobie kreowanie opinii oraz zwyczajnie odłożył tytuł na jakąś właściwszą okazję lub po prostu uznał siebie za niewłaściwy target. W momencie gdy jednak sprawa postawiona jest w taki sposób, że nie pozostaje mi nic innego jak poczuć się niewłaściwie potraktowanym, co niejako budzi we mnie potrzebę ostrzeżenia innych potencjalnych nabywców przed popełnieniem nierozważnego kroku. Może dla jakiejś parki czy zgrai znajomych będzie to przyjemna propozycja, ale niech nikt nie próbuje innym wmówić, że białe jest czarne, a multiplayer singlem.

Как понять что твоя игра повесточная: персонажи. Выглядят как звезды калифорнии, но чем им делать в космосе, непонятно. Да и кому в коопе игра нужна тем более непонятно.