Mira

Es más una aventura narrativa que un juego. La historia en sí está bien, de vez en cuando te da dos opciones de diálogo para elegir y supongo que habrá al menos dos finales distintos. No es muy largo, yo lo he acabado en una hora. No he querido empezarlo de nuevo para elegir un camino distinto ya que me ha aburrido un poco. Tiene algunos puzzles demasiado fáciles para mi gusto y sin originalidad, si eres asiduo a los juego de puzzles ya los habrás visto en otros juegos del género. Si te aburre leer no te lo aconsejo y si no sabes inglés ni te lo plantees ya que no tiene ni subtítulos al español. No lo recomiendo por haberme aburrido y no presentar ningún reto.

Its a pretty decent short game, I think the story is alright, the art style is pretty good and the soundtrack is amazing. The puzzles were alright I guess but the staircase puzzle can go f**k itself. As a Slav myself I think the game is pretty interesting and I love me some of that Slavic pagan (Rodnover) stuff. Overall I do reccomend this game despite that one puzzle I still think its an awsome game.

Bardzo krótka gra z banalnymi zagadkami. Podobała mi się przepiękna szata graficzna, wątki słowiańskie, natomiast poprowadzenie fabuły dość liche jak na 6lat pracy. Brakowało klimatycznej muzyki. Mechanika- niby point&click, ale przejścia między lokacjami ładują się z czarnym ekranem- to już nie te latka na takie zagrywki. Nie mam sumienia nie polecić, jednak kupcie to w duuuużej promocji :)

This is a tough one. To make a game is no small feat, especially when it's a passion project. [h1]No budget dream[/h1] This is a game, built on a shoe-string budget of five zlotys and a box of pierogis. I admire the effort, but it hurts the storytelling too much. This is a visual novel (with some adventure game elements thrown in, but it really is more or less a linearly told short story). It wants to tell a story, but you jump around without any transitions. Your character puts a baby boy to sleep, mentiones medicine, and the next click just throws you at a door, with other children, greeting an ominous stranger - no knocking, no sound, no nothing. You just go screen to screen, and it is painfully evident that there just wasn't enough time and money. It is unfortunate, because just a bit more polish would make the game a lot more palatable. [h1]More visual, less novel[/h1] One thing that will draw people in are the beautiful visuals. Along that, you get some nice background sounds/atmosphere, which is sadly a bit butchered by audio engineering, which is anything but nice. The game is almost entirely void of any sounds, other than the background noises. It's tone deaf, because the story very much needed sounds, instead of watching a silent theater - you don't need to have voice acting, but even simple grunts and sounds can go a long way. However, visuals alone cannot carry a visual novel. Sadly, the story telling, dialogue and characters are barely worth mentioning. Yes, there is some slavic lore, but again, it's interesting in more of an encyclopedic matter, that you are curious about the creatures, but they barely contribute anything to the story. I am not asking for some masterpiece of literature. I was simply missing any sense of journey. I felt like a tourist, with no connection to the protagonist, or anything the game made me go through. The story is poorly concieved, and even though it tries to provide couple of powerful moments, they fall short of the intended impact, because the narrative is just so cheap. Also, you get two choices towards the end. Both disappointing. One of them is to let one of your "companions" live, but you never see them again afterwards, so it's a pointless choice, there is barely any sendoff. And at the very end, you get to decide... something. The result are like 4 sentences and a single ending screen. Tone deaf. The game just ends. Game's somber tone stays from the beginning to the end. This game is dark, and even depressing at times, but it's achieved only through audio and video, not through storytelling, which remains uninspired to the end. It's a very short game, you can finish it under two hours easily, which wouldn't necessarily be a problem, if everything was really impactful, or it created a desire to play it again. Well, it hasn't created that desire for me. [h1]The show must chug on[/h1] Visual novels usually run on "who knows what", but you would think there isn't much to solve, due the simplistic nature of the game. Well, have you ever seen a visual novel, where simple dialogue options get locked in, the UI breaks, and the only way to continue the dialogue is to press ESC to bring the main "menu"? It feels like a one-person project, and that the artist, who is no doubt very talented, also had to do the programming. The game runs at 22 FPS, everything feels clunky and a bit unresponsive. Not a big deal, since this game doesn't require any fast reactions from you, but it's noticeable. What's also noticeable are some "puzzles", which are scattered through the game and become more common towards the end, are with the exception of one completely primitive, and I can't imagine anyone struggling with them. However, there is one, single puzzle that can be considered a puzzle, and it feels random and broken - one of those "activate the entire board" types, where you guess the proper order of a sequence. But have you ever seen one, where parts of the sequence can get different results, depending on the order you choose? It just threw me off. There are just some things you shouldn't do. Thank god for that one guide that exists on youtube, because otherwise, I would've given up on the game right before it ends. [h1]Ultimately, a cautious recommendation. I really wish I could just blindly support the devs, even for a low price, but they just don't make it easy. It's something different. But that doesn't make it great. If you're intrigued, go ahead. [/h1] PS. If you ever mispell a word in your game, make sure it's not cook => co*ck. It really couldn't happen with a worse word.

Mam takie poczucie mocno zmarnowanego potencjału. Tak jakby twórcy mieli pomysł na ideę gry, ale nie mieli już kolei pomysłu jak pokierować opowieścią. No bo tak, mamy tutaj przepięknie ilustrowaną wizualną nowelkę z kilkoma prostymi (i jedną irytującą) zagadkami logicznymi, opartych na układankach lub simon mówi, z bardzo klimatyczną oprawą muzyczną. I... generalnie tyle. Historii jako takiej w praktyce tutaj nie ma, jest pomysł na historię skoncentrowaną wokół głównej bohaterki, która trafia ze zdewastowanego po II Wojnie Światowej Krakowa do magicznego świata Narwii, będącego pozostałością dawnych wierzeń słowiańskich. Brzmi jak kapitalny pomysł na polską odmianę The Longest Journey, ale niestety, historia nie wychodzi poza sam koncept. Z Krakowa mamy tak naprawdę raptem kilka ujęć jednej lokacji, odizolowanej od reszty miasta, po której zresztą nie poruszamy się w żaden sposób. I szczerze, nic nie wskazuje na to, że żyjemy w tym okresie czasowym poza postacią ubeka, który miał jak rozumiem być reprezentantem aparatu ucisku w świecie rzeczywistym, a pozostał postacią bez osobowości, głębi, czegokolwiek. Równie dobrze mogły być to czasy współczesnej, zaborcze... Większość lokacji powiązanych jest z Narwią - tutaj znowu podkreślę, przepięknie zilustrowane - klasycznie obserwujemy opowieść drogi, która ma ujawnić nam i głównej bohaterce jej historię, jej pochodzenie, mamy pokaz czołowych postaci, bóstw i demonów z mitologii słowiańskiej... ale wszystko to takie bezpłciowe i bez charakteru. Sama bohaterka, której motywacja postępowania jest mocno mglista, charakter jest taki bezbarwny, interakcje z postaciami są płytkie. Bzionek jest w sumie jedyną w miarę trójwymiarową postacią, choć też jegopotencjał jest niewykorzystany. I to wszystko razem zamknięte w 80 minutach rozgrywki (pomijając irytującą zagadkę pewnie z 60 minut). O ile to być kapitalna gra, gdyby poświęcić fabule więcej miejsca na Kraków (ilustracje odwzorujące Kraków okresu międzywojennego - ło matko! ), pobawić się motywem podróży pomiędzy światami, pozwolić głównej bohaterce na pełnowymiarowość, pobawić się w zaprzeczanie tej magicznej rzeczywistości, konflikt pomiędzy światem rzeczywistym, a magicznym, próbę odnalezienia się w sytuacji powojennej, poszukiwanie własnej tożsamości... możliwości są nieograniczone. Straszny żal, że artysta nie miał możliwości do pełnego popisu... Warto zagrać, żeby zobaczyć te prace graficzne, ale poza tym nie ma tutaj wiele więcej.

Oblicze przepiękne, niestety nieco wybrakowane w treści. Lubię motyw eksploracji mitologii, tak generalnie, to wydaje się być studnia bez dna, tym bardziej się micha cieszy, gdy mam okazję zobaczyć coś, co bierze na tapet mitologię słowiańską. Raz - bo po prostu fajnie zobaczyć, jak wzrasta popularność, a co za tym idzie - ciekawość tego, co się kryje dalej, dwa natomiast - bo to temat nieraz tak niejednoznaczny i pozbawiony tak mocnej podpory jak np. mitologia grecka, że jest większe pole do popisu w pracy kreatywnej. Mira z jednej strony wyciąga dłoń w ciekawym kierunku, łącząc baśniowy lor z settingiem świeżo po II WŚ, sprawiając, że oba się wzajemnie uzupełniają...ale z drugiej, wyciąga tę dłoń nieco nieśmiało. Nie mam zbyt wiele powieści wizualnych za sobą, natomiast spodziewałbym się, że poza naprawdę, NAPRAWDĘ przepięknymi ilustracjami i soundtrackiem, pełnym niepokojących, drone-owych wręcz ambientów, powieść będzie stała treścią. I nie zrozumcie mnie źle, treść tutaj istnieje, co więcej - historia Miry błąkającej się po Nawii to bardzo dobry punkt wyjścia, co więcej - bohaterka dostaje bardzo dobrą motywację, by przeć dalej, rolę tej zresztą spełnia sierociniec na skraju kompletnego upadku. Do tego jeszcze dostajemy podstawę pod świetnego antagonistę - Ubeka, o którym później również dowiadujemy się nieco więcej, a wszystko to współgra z zapełnianiem pojęć w leksykonie. Ale właśnie - podstawa to słowo klucz, antagonista ma dobre podstawy, Mira ma dobre podstawy, fabuła ma dobre podstawy. Wszystko sprowadza się do podstaw i trochę biednego ich rozwinięcia, co dość mocno rozczarowuje, bo mówimy właśnie o powieści wizualnej. Jasne, zbieranie wzmianek do leksykonu to świetna zabawa, szczególnie, że opisy są przygotowane w przyjemny do czytania sposób, a i dialogi są nieźle napisane...ale tych mogłoby być zdecydowanie więcej, bo na przestrzeni około 1,5-2h ostatecznie nie dostajemy tych wymian zdań zbyt wiele. Są jeszcze co prawda wybory, które mają wpływ na zakończenie, ale tak naprawdę to tyle - potencjał na rozwinięcie konceptów był, najlepsze momenty Miry to te, gdy uczestniczymy w wymianach zdań między postaciami, gdy możemy wczuć się bardziej w sytuację, w jakiej się znaleźliśmy albo po prostu popodziwiać przyjemną do czytania rozmowę. I szczerze polecam Mirę - to powieść, którą można skończyć na jednym posiedzeniu w wolny dzień, do pochłaniania atmosfery, ale która ostatecznie zostawia po sobie sporo niedosytu. Mam nadzieję, że twórcy wrócą kiedyś do tej formuły gameplayu, bo to naprawdę talerz nieźle przygotowanych ziemniaczków, ale brakuje tylko przypraw i może odrobiny dodatków. Wciąż warto zjeść, ale no - mogłoby być pełniejsze w smaku

https://youtu.be/B1f1lL75Wxc Slavic-themed is an understatement as this visual novel is soaking in style of lesser seen fairy tales. Gameplay is a bit simplistic but overall smooth experience to go through.

Si te gustan los cuentos de fantasía relacionados con seres mitológicos, seguramente disfrutarás mucho de Mira. Es como sumergirte dentro de un relato corto. Escenarios dibujados suavemente animados, acompañados de una melodía ambiental muy adecuadas a la par que siniestra en algunas partes. Se avanza simplemente presionando el ratón y alguna que otra vez, se encuentran sencillos puzzles. No hay mucho por hacer en general, pero sí hay mucho por disfrutar. El trabajo artístico y los diseños son fabulosos.

The art is pretty, and I like the premise of the story—especially learning the folklore aspect of the game. It was the core of why I got the game. I like the concepts, but I think the execution needs work. The art by itself is worth the official price of the game (I got it on sale for $3, original is $10), but I wouldn't want to replay it because most of the puzzles (only one has some pattern you could recognize) could only be done through trial and error and it takes a long time to do. For this reason, I could only speak of the ending I got for the story aspect—if there are multiple endings. If anything, it might've helped if the player has context of the folklore (in context of the puzzles, they actually have a menu that gives information of the folklore), or what the runes mean. If the developers wanted a general audience to play through, which if the lore menu is anything to go by, that they are, one way they could've gone about it is to have the player learn the runes meanings somewhere in the game. I liked the story of the game. But the ending was disappointing. It was abrupt, and I couldn't tell if it was a good or bad end. I guess it's one of those that's meant to leave you wondering about what everything meant, but again, execution. I set this as a game I recommend, but mostly because I got what I wanted from it, and I think the game is good for the price. If the main purpose you're getting the game are the puzzles, then I wouldn't recommend this game.

Jeśli za friko to tak