Mira

Mam takie poczucie mocno zmarnowanego potencjału. Tak jakby twórcy mieli pomysł na ideę gry, ale nie mieli już kolei pomysłu jak pokierować opowieścią. No bo tak, mamy tutaj przepięknie ilustrowaną wizualną nowelkę z kilkoma prostymi (i jedną irytującą) zagadkami logicznymi, opartych na układankach lub simon mówi, z bardzo klimatyczną oprawą muzyczną. I... generalnie tyle. Historii jako takiej w praktyce tutaj nie ma, jest pomysł na historię skoncentrowaną wokół głównej bohaterki, która trafia ze zdewastowanego po II Wojnie Światowej Krakowa do magicznego świata Narwii, będącego pozostałością dawnych wierzeń słowiańskich. Brzmi jak kapitalny pomysł na polską odmianę The Longest Journey, ale niestety, historia nie wychodzi poza sam koncept. Z Krakowa mamy tak naprawdę raptem kilka ujęć jednej lokacji, odizolowanej od reszty miasta, po której zresztą nie poruszamy się w żaden sposób. I szczerze, nic nie wskazuje na to, że żyjemy w tym okresie czasowym poza postacią ubeka, który miał jak rozumiem być reprezentantem aparatu ucisku w świecie rzeczywistym, a pozostał postacią bez osobowości, głębi, czegokolwiek. Równie dobrze mogły być to czasy współczesnej, zaborcze... Większość lokacji powiązanych jest z Narwią - tutaj znowu podkreślę, przepięknie zilustrowane - klasycznie obserwujemy opowieść drogi, która ma ujawnić nam i głównej bohaterce jej historię, jej pochodzenie, mamy pokaz czołowych postaci, bóstw i demonów z mitologii słowiańskiej... ale wszystko to takie bezpłciowe i bez charakteru. Sama bohaterka, której motywacja postępowania jest mocno mglista, charakter jest taki bezbarwny, interakcje z postaciami są płytkie. Bzionek jest w sumie jedyną w miarę trójwymiarową postacią, choć też jegopotencjał jest niewykorzystany. I to wszystko razem zamknięte w 80 minutach rozgrywki (pomijając irytującą zagadkę pewnie z 60 minut). O ile to być kapitalna gra, gdyby poświęcić fabule więcej miejsca na Kraków (ilustracje odwzorujące Kraków okresu międzywojennego - ło matko! ), pobawić się motywem podróży pomiędzy światami, pozwolić głównej bohaterce na pełnowymiarowość, pobawić się w zaprzeczanie tej magicznej rzeczywistości, konflikt pomiędzy światem rzeczywistym, a magicznym, próbę odnalezienia się w sytuacji powojennej, poszukiwanie własnej tożsamości... możliwości są nieograniczone. Straszny żal, że artysta nie miał możliwości do pełnego popisu... Warto zagrać, żeby zobaczyć te prace graficzne, ale poza tym nie ma tutaj wiele więcej.

Oblicze przepiękne, niestety nieco wybrakowane w treści. Lubię motyw eksploracji mitologii, tak generalnie, to wydaje się być studnia bez dna, tym bardziej się micha cieszy, gdy mam okazję zobaczyć coś, co bierze na tapet mitologię słowiańską. Raz - bo po prostu fajnie zobaczyć, jak wzrasta popularność, a co za tym idzie - ciekawość tego, co się kryje dalej, dwa natomiast - bo to temat nieraz tak niejednoznaczny i pozbawiony tak mocnej podpory jak np. mitologia grecka, że jest większe pole do popisu w pracy kreatywnej. Mira z jednej strony wyciąga dłoń w ciekawym kierunku, łącząc baśniowy lor z settingiem świeżo po II WŚ, sprawiając, że oba się wzajemnie uzupełniają...ale z drugiej, wyciąga tę dłoń nieco nieśmiało. Nie mam zbyt wiele powieści wizualnych za sobą, natomiast spodziewałbym się, że poza naprawdę, NAPRAWDĘ przepięknymi ilustracjami i soundtrackiem, pełnym niepokojących, drone-owych wręcz ambientów, powieść będzie stała treścią. I nie zrozumcie mnie źle, treść tutaj istnieje, co więcej - historia Miry błąkającej się po Nawii to bardzo dobry punkt wyjścia, co więcej - bohaterka dostaje bardzo dobrą motywację, by przeć dalej, rolę tej zresztą spełnia sierociniec na skraju kompletnego upadku. Do tego jeszcze dostajemy podstawę pod świetnego antagonistę - Ubeka, o którym później również dowiadujemy się nieco więcej, a wszystko to współgra z zapełnianiem pojęć w leksykonie. Ale właśnie - podstawa to słowo klucz, antagonista ma dobre podstawy, Mira ma dobre podstawy, fabuła ma dobre podstawy. Wszystko sprowadza się do podstaw i trochę biednego ich rozwinięcia, co dość mocno rozczarowuje, bo mówimy właśnie o powieści wizualnej. Jasne, zbieranie wzmianek do leksykonu to świetna zabawa, szczególnie, że opisy są przygotowane w przyjemny do czytania sposób, a i dialogi są nieźle napisane...ale tych mogłoby być zdecydowanie więcej, bo na przestrzeni około 1,5-2h ostatecznie nie dostajemy tych wymian zdań zbyt wiele. Są jeszcze co prawda wybory, które mają wpływ na zakończenie, ale tak naprawdę to tyle - potencjał na rozwinięcie konceptów był, najlepsze momenty Miry to te, gdy uczestniczymy w wymianach zdań między postaciami, gdy możemy wczuć się bardziej w sytuację, w jakiej się znaleźliśmy albo po prostu popodziwiać przyjemną do czytania rozmowę. I szczerze polecam Mirę - to powieść, którą można skończyć na jednym posiedzeniu w wolny dzień, do pochłaniania atmosfery, ale która ostatecznie zostawia po sobie sporo niedosytu. Mam nadzieję, że twórcy wrócą kiedyś do tej formuły gameplayu, bo to naprawdę talerz nieźle przygotowanych ziemniaczków, ale brakuje tylko przypraw i może odrobiny dodatków. Wciąż warto zjeść, ale no - mogłoby być pełniejsze w smaku

https://youtu.be/B1f1lL75Wxc Slavic-themed is an understatement as this visual novel is soaking in style of lesser seen fairy tales. Gameplay is a bit simplistic but overall smooth experience to go through.

Jeśli za friko to tak

To interaktywna opowieść z kilkoma zagadkami i trudnymi wyborami. Całość osadzona w świecie słowiańskiej mitologii. 7/10 P.S. Oczko wyżej za oprawę graficzną.

Es más una aventura narrativa que un juego. La historia en sí está bien, de vez en cuando te da dos opciones de diálogo para elegir y supongo que habrá al menos dos finales distintos. No es muy largo, yo lo he acabado en una hora. No he querido empezarlo de nuevo para elegir un camino distinto ya que me ha aburrido un poco. Tiene algunos puzzles demasiado fáciles para mi gusto y sin originalidad, si eres asiduo a los juego de puzzles ya los habrás visto en otros juegos del género. Si te aburre leer no te lo aconsejo y si no sabes inglés ni te lo plantees ya que no tiene ni subtítulos al español. No lo recomiendo por haberme aburrido y no presentar ningún reto.

Si te gustan los cuentos de fantasía relacionados con seres mitológicos, seguramente disfrutarás mucho de Mira. Es como sumergirte dentro de un relato corto. Escenarios dibujados suavemente animados, acompañados de una melodía ambiental muy adecuadas a la par que siniestra en algunas partes. Se avanza simplemente presionando el ratón y alguna que otra vez, se encuentran sencillos puzzles. No hay mucho por hacer en general, pero sí hay mucho por disfrutar. El trabajo artístico y los diseños son fabulosos.

so i did this thing where i finished one round and immediately turned around to play it again to make different choices to see if it changed anything. it’s an incredibly immersive and interesting game from beginning to end; the art is absolutely gorgeous, the storyline is a little confusing at first but makes more sense as you go (especially if you’re like me and play it twice) and it’s actually incredibly fun, and i LOVED the exploration and inspiration pulled from Slavic mythology. the only thing i’ll say (and this might teeter into spoiler territory so proceed at your own discretion) is that there’s a suicide scene more or less. it’s not graphic, but it’s not exactly vague either; it’s a pretty unmistakable thing and no matter the choice you make in the beginning of the game, it happens because it’s basically why everything else happens. this can be extremely triggering for some and there’s no warning so please proceed with caution when going into it. other than that, i truly enjoyed this game through and through.

Beautifully illustrated story game