Lovish

Been picking this up on my Steam Deck for short bursts that then become huge time sinks trying to get 3 crowns on each level. Hilarious post stage sequences and mechanically sound level design keep me coming back for more. Great game.

Mała, klasyczna i mega urocza platformówka - w nawale nowych metroidvanii brakowało mi gry z tego gatunku. [code]*** kliknij w recenzję, by zobaczyć zrzuty ekranu ***[/code] [code][b] Gatunek: [/b]retro platformówka [b] Dla kogo: [/b]dla fanów NESa [b] Poziom trudności: [/b]umiarkowana [b] Czas gry: [/b]10 godzin[/code] Od pierwszych chwil ujrzymy kolorową, pikselową oprawę graficzną i usłyszymy radosną muzykę. W pierwszym momencie skojarzyłem sobie ten klimat z Shovel Knightem i wcale nie byłem daleko, bowiem obie gry wydają się mocno inspirować stylistką NESa. Lovish składa się z kilkudziesięciu małych, zazwyczaj jedno ekranowych poziomów. Każdy z nich wypełniony jest kolcami, przeciwnikami i ukrytymi znajdźkami. Naszym celem jest dojście do wyjścia, zdobyciu przy tym jak najwięcej monet i specjalnej korony. Jak się szybko okazuje, każdy level da się również przejść bez zabijania wrogów, a także na czas. Szkoda, że te opcje nie są odblokowane od początku gry, bo tym samym do wielu poziomów trzeba się wracać i przechodzić jeszcze raz. Na minus również fakt, że przeciwnicy poruszają się dość losowo, więc czasem zrobienie czasówki bez otrzymania obrażeń lub kilku śmierci nie jest możliwe. Po ukończeniu każdej planszy wyświetli nam się losowa scenka. Zazwyczaj ma ona charakter humorystyczny, czasem otrzymamy jakiś przedmiot, a jeszcze kiedy indziej przyjdzie nam zagrać w mini-gierkę! Niestety losowość sprawia, że niektóre z nich się powtarzają, a opcję na pomijanie ich dostajemy dopiero po ujrzeniu napisów końcowych. Najwięcej zabawy sprawiało mi zbieranie monet i koron, ponieważ to za nie odblokować można najciekawsze umiejętności. Za monety kupimy przedmioty w sklepach, takie jak możliwość dashowania czy dodatkowe życie. Niektóre sekrety w grze da się odkryć tylko ze specjalnymi umiejętnościami, więc można uznać, że Lovish to standardowa platformówka z elementami metroidvanii. Za odpowiednią liczbę koron otworzymy z kolei drzwi w specjalnym pomieszczeniu. Lovish smakuje jak powrót do przeszłości. Różnica jest w zasadzie taka, że postacią steruje się zdecydowanie wygodniej, a poziom trudności nie jest aż tak wyśrubowany. Warto jednak pamiętać, że nie jest to pozycja pozbawiona wad. Powtarzalność poziomów i nie pomijalne scenki mogą zirytować. Zdecydowanie jednak polecam wszystkim tym, którzy w młodości lub dzieciństwie zagrywali się na Pegasusie i chcą sobie te czasy przypomnieć. [code]Plusy: + klimat jak z NESa + przyjemne sterowanie + satysfakcjonujące sekrety + spora liczba poziomów + klasyczna platformówka… Minusy: - … ale nie innowacyjna - niepomijalne scenki - poziomy trzeba wielokrotnie powtarzać - czasami niesprawiedliwa[/code] [h1]Ocena końcowa: 4- /6 [/h1] Galeria: https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3686015716 https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3686015858 https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3686016129

Whoever decided precision platforming also needed a ton of RNG is a psycho. Cool game, really dislike the fact that One Enemy In Particular can have such unpredictable movement that sometimes you can just straight up be unable to complete a room. Enough to mald about it and give a thumbs-down about it, anyway.

재밋네요 ㅎ

キャラクターの操作性が悪い上に、ギミックが多く一回攻撃を受けたら死亡でやり直しになるので、イライラする。金を無駄にしてしまった。アスタロンのHPの回復手段がない意地悪さを、100倍に増した感じ。ゲームとしての面白さは皆無です。こんな糞げーは久しぶり。

Pretty fun.

Pretty good pastiche of older games. Love the level-by-level gameplay, but 100% is a big chore. The only complaint I really have is how difficult [spoiler] Ash [/spoiler] is to get for the 100% achievement. I spent over 3 hours just for them. otherwise, great game.