Little Orpheus

Смотрите прохождение на видео. Покупать и играть не советую. Тут нет геймплея совсем. Это бродилка с видом сбоку. Это ужаснее чем бродилка с видом из-за плеча или от первого лица. Так и сделано так себе. Везде повторяющиеся действия, любимые канаты как тарзан качается. Бред. Посильнее чем у товарища Ивана Ивановича из игры.

[b]Little Orpheus[/b] to bez wątpienia niezwykły, pełen humorystycznego akcentu tytuł z gatunku gier przygodowo-platformowych w którym to gracz zostaje przeniesiony do roku 1962, gdzie wciela się w radzieckiego kosmonautę Iwana Iwanowicza, którego naczelne dowództwo zamiast wysłać go w kosmos – wysyła go w głąb ziemi, gdzie odkrywa nowy, tajemniczy świat, pełen życia i niebezpieczeństw w którym to spędza trzy lata swojego życia. Lecz jak to bywa, w końcu udaje mu się z niego wydostać aby następnie zrelacjonować to wszystko swojemu generałowi na oficjalnym przesłuchaniu. Powyższa produkcja to idealna pozycja dla każdego gracza, to rodzaj growej odskoczni który pozwoli wam się maksymalnie zrelaksować przed komputerem, w tym zręcznościowo zabawić, ukazując świetnie zaprojektowany świat który wizualnym rozmachem i stylem mogłoby konkurować z grą typu Trine. Rozgrywka jak w większości gier tego typu jest typowo liniowa, gracz będzie przemierzał świat gry eksplorując jej poszczególne zróżnicowane i bujnie kolorowe lokalizacje, zręcznie pokonując przeszkody, rozwiązując gdzieniegdzie drobne zagadki oraz niebezpieczeństwa, które będą się tam czaić - …w tym was gonić. Całość jest podzielona na poszczególne „ala” telewizyjne epizody (jest ich w sumie 9), każdy z nich ukazuje inne lokalizacje/odmienne historie opowiedziane przez waszego głębinowego kosmonauty. Po ukończeniu każdego z nich odblokowujecie tryb eksportera poziomu, który możecie ponownie powtórzyć, lecz tym razem będą się w nim znajdowały przedmioty kolekcjonerskie w formie świecących kulek (orb-y) do zebrania – dające wam dostep do cyfrowego artbooka, a w nim szkice koncepcyjne, odmienne stroje dla postaci. Aby ukończyć grę w 100% i z łatwością wbić wszystkie Steam-owe osiągnięcia wystarczy grę przejść dwa razy (standardowe przejście i odnalezionymi ze wszystkimi orbami) – ukończenie jednorazowe wszystkich etapów nie zajmie wam więcej niż 3h. Przy czym same przedmioty kolekcjonerskie są zlokalizowane na waszej głównej ścieżce rozgrywki, bez zbędnego sektorowego przeszukiwania terenu i zręcznościowo-logicznych zawijasów – to w końcu gra stworzona dla czystego relaksu. Co do kwestii technicznych oprawa audiowizualna jest bardzo dobra, artystyczny styl poziomów rewelacyjny, humoru zawsze masa, sterowanie jest banalnie proste – szkoda że nie ma w niej polskiej lokalizacji (napisów), zabawa byłaby znacznie przyjemniejsza, bo to produkcja w którą naprawdę warto zagrać. Polecam! [quote]Zachęcam wszystkich do obserwacji [url=https://store.steampowered.com/curator/32785706/ ]kuratora[/url] i jego nowej sekcji recenzenckiej [url=https://store.steampowered.com/curator/45946673/]walas85+[/url], by na bieżąco otrzymywać świeże informacje o nowo zrecenzowanych tytułach.[/quote]

[h1][b] Reseña de Little Orpheus[/b][/h1] [h2]Resumen del Juego[/h2] Little Orpheus es la clase de aventura casual e indie que te mira a los ojos y te dice: “tranqui, tú solo camina… yo pongo la historia”. Y sí, cumple: es un desplazamiento lateral en 2D con plataformas ligeras, narración constante y una vibra de ciencia ficción retro con dinosaurios porque, claro, nada dice “misión seria” como correr por cuevas prehistóricas mientras alguien te cuenta un cuento. La propuesta es básicamente un “simulador de caminar” con saltitos: avanzas, miras escenarios estilizados, te dejas llevar por la trama y resuelves obstáculos sencillos. La primera impresión es agradable y atmosférica, pero también deja claro que aquí vienes a escuchar y ver, más que a dominar un sistema de combate o a sudar por una IA maldita. [h2]Lo Épico y Lo “Sí, Ya Te Vi”[/h2] Lo Bueno: Narración y “buena trama” que sostienen el viaje sin que te duermas (mucho). Compatibilidad total con mando: ideal para jugar recostado como el explorador que “trabaja” desde el sofá. Sci‑fi retro con dinosaurios y estética estilizada: raro, pero funciona. Ambientación atmosférica y de aventura en 2D con buen ritmo de paseo. Lo No Tan Bueno: “Simulador de caminar” en serio: si buscas reto, aquí el reto es no irte a hacer un sándwich a media sección. Plataformas y obstáculos más bien casuales: se siente más paseo guiado que videojuego exigente. Rejugabilidad limitada: es de esos que terminas y dices “bonito”, y ya. Un jugador: perfecto si odias a la humanidad; menos perfecto si querías compartir el caos. [h2]Tabla de Evaluación[/h2] [table] [tr][th]Aspecto[/th][th]Puntuación (0-10)[/th][th]Comentario[/th][/tr] [tr][td]Jugabilidad[/td][td]6[/td][td]Funciona y es cómoda, pero es más “avanza y mira” que mecánicas profundas.[/td][/tr] [tr][td]Dificultad / IA[/td][td]5[/td][td]Muy amable: la IA no molesta porque el juego tampoco quiere pelear contigo.[/td][/tr] [tr][td]Contenido[/td][td]6[/td][td]Aventura enfocada en historia; cumple, pero no desborda variedad.[/td][/tr] [tr][td]Gráficos / Video[/td][td]7[/td][td]Estilizado y atractivo; se luce en escenarios y dirección artística.[/td][/tr] [tr][td]Historia[/td][td]7[/td][td]El gancho principal: narración y tono de historia alternativa bien llevados.[/td][/tr] [tr][td]Ambientación[/td][td]7[/td][td]Atmosférico y con identidad; te mete en su mundo sin gritar.[/td][/tr] [tr][td]Efectos (VFX)[/td][td]6[/td][td]Cumplidores; acompañan sin robarse el show.[/td][/tr] [tr][td]Música[/td][td]6[/td][td]Acompaña bien, sin convertirse en algo inolvidable.[/td][/tr] [tr][td]Voces[/td][td]7[/td][td]La narración se siente importante y ayuda a que el paseo tenga sabor.[/td][/tr] [tr][td]Diversidad[/td][td]5[/td][td]Propuesta bastante lineal y clásica: una sola ruta, un solo enfoque.[/td][/tr] [tr][td]Rendimiento[/td][td]7[/td][td]Experiencia estable para un juego de este tipo y escala.[/td][/tr] [tr][td]Rejugabilidad[/td][td]5[/td][td]Cuando el encanto es la historia, la segunda vuelta pierde magia.[/td][/tr] [tr][td][b]Total Puntuaciones (Bueno)[/b][/td][td][b]6.2[/b][/td][td]Bonito, narrado y atmosférico: más cuento interactivo que desafío.[/td][/tr] [/table] [h2]Conclusión (Bueno)[/h2] Little Orpheus es un viaje indie de aventura casual que sabe exactamente lo que es: una experiencia narrativa en 2D, de desplazamiento lateral, con plataformas ligeras y una presentación estilizada. Si entras esperando adrenalina, vas a salir con una siesta. Si entras esperando un relato simpático con buena ambientación, vas a salir contento. Con 1 jugador actual y 360 recomendaciones totales, se nota que encontró su público: gente que quiere una historia guiada, sin estrés, con mando en mano y cerebro en “modo paseo”. No es el juego que te convierte en leyenda… es el que te cuenta una leyenda mientras tú brincas dos piedras. [h3]Recomendación de Compra (Recomendado con reservas)[/h3] Puntuación Total: 6.2/10 Número de jugadores activos al momento de hacer esta review: 1 Descuento máximo registrado: -80% Veredicto: [i]Recomendado con reservas[/i] Si te gustan las aventuras narrativas, los mundos atmosféricos y el “avance lateral con plataformas suaves”, dale. Si lo tuyo es el reto, la complejidad o sentir que el juego te exige algo más que caminar con estilo… mejor busca otra expedición.

Очень приятная адвенчурка. Красиво нарисованная и анимированная и с колоритной озвучкой. Хотя именно озвучка может некоторым всё испортить. Они говорят с "советским, клюквенным акцентом", и это было-бы прикольно, если бы они говорили с иностранцами, но они ведь говорят между собой. Точно такая же нелепица была в новой "Мафия Олд Кантри", в английской озвучке, когда итальянцы в Италии говорят между собой, как стереотипный Нико Белик, приехавший в США, чуствете рпзницу? Он приехал и поэтому говорит с акцентом, они у себя в стране говорят с акцентом, не в "маленькой Италии" в США, а в родной Сицилии, дурь та ещё, но судя по всему американцам это как раз нравится, кажется колоритным и вовлекающим.... Русская локализация Мафии такого не делала, и было бы прикольно услышать локализацию и тут, с нормальными голосами, а если хочется акцента для колорита, то ок, сделайте генерала грузином, типа Сталина, а учёного эстонцем и этим объясните их акцент в русской речи) Просто понимаете это игра бродилка, где всё завязанно на визуале и звуке рассказа, подающими эту короткую историю, и вот такая мелочь может всё СИЛЬНО подпортить, как бы клоритно она не звучала)

Little Orpheus can be summed up in three words: boring, boring, boring. I genuinely have no idea who the target audience is. Kids will probably find the story too weird, while adults will spend most of the game waiting for something, anything, to happen. The platforming is so easy that I’m not convinced it can legally be classified as gameplay. You jump, you run, you occasionally avoid an obstacle, and before you know it you've completed another section while your brain was busy thinking about what to have for dinner. The game feels less like a platformer and more like an audiobook that occasionally asks you to press the right arrow key. The story is a silly adventure clearly inspired by Gulliver's Travels, taking you through a series of increasingly bizarre locations. Unfortunately, the narrative never became interesting enough to make me forget I was essentially escorting a narrator from one monologue to the next. Visually, the game desperately wants you to believe it's a cinematic 3D adventure. The camera twists, turns, zooms, and changes perspective at every opportunity. It's a bit like putting racing stripes on a bicycle and calling it a Formula 1 car. Underneath all the visual gymnastics, you're still moving along a single 2D path. The soundtrack is probably the best thing here. It matches the ridiculous tone of the story perfectly and gave me something enjoyable to listen to while waiting for the game to start. Unfortunately, after several hours, I came to the conclusion that waiting for the game to start was the game. To top it all off, the game expects you to play through it twice if you want all the achievements, with new achievements unlocking after completing each story path. Normally I'd be up for a second run. But when a game offers zero challenge the first time around, replaying it immediately feels less like achievement hunting and more like a scientifically controlled experiment in masochism. Really can't recomend, as I dont find this to be a good game.

Унылая, однообразаная ходилка (платформером это назвать язык не поворачивается) с невероятно вязким и тягучим управлением. Нескипаемые катсцены невероятно вымораживают, учитывая, что для платины разрабы насильно заставляют пройти игру дважды, хотя абсолютно ничто не мешало засунуть коллектблсы в первое же прохождение. Мусор

Круто!

It was a fun experience. It was not difficult or any challenge whatsoever. But the story was good. What I didn't like was having to replay every episode again just to collect those orbs to hear more clips to the story. Also episode 8 is glitched like crazy. When you get into this glitch of constant dieing loop, quit out of the game and when you go back in click episode select and continue episode 8. Do not start over. So as you can see my playtime, it's about 8.5 hours for 100% achievements. I may have had some downtime in there in a pause screen tho, so it might be faster.

The game nicely surprised me with graphic and audio. It is walking simulator with little easy puzzles. When you finish an episode you can replay it for some collectibles which I have skipped. They should have made it in first run.

vale cada centavos, recomendo.