Little Nightmares III

реанимал лучше

It's a good game I guess, but it has a lot of glitches, the characters become invisible after you go through the first mirror to chapter 2, your bot partner is dumb and gets stuck in the vents or doesn't grab the boards that requires both characters to pull, and in the final chapter, before the final boss fight, the characters freeze in the mirror animation, you can jump in the frozen animation but you can't move out of it, then the boss shows up, destroys the mirror and then freezes in animation as well, it's a fun game sure but it's also broken

nightmare 3

El juego me dejó sin palabras, sin duda es bellísimo, la historia y el final casi me hace llorar 💔 Desde antes de jugarlo vi muchos comentarios muy malos sobre este juego, y mi opinión siempre fué "lo jugaré y después opino" pero sin duda nunca debes de opinar sin antes jugarlo, y jugarlo completo no dejarlo a "medias" como muchos de los comentarios negativos, sin dudas denle una oportunidad y jueguenlo, la verdad vale muchísimo la pena, Little Nigthmares nunca decepciona. En ningún momento tuve ningún bug o error, ya que muchos dicen que Reanimal es mejor, en ese juego si tuve muchos bugs y el final es muy malo, la verdad nada comparable.

yes

güzel ama six nerde

Would recommend, as good as the other LN games.

Joguei pra poder falar mal com propriedade. Jogo ruim, tinha potencial porém é repetitivo e com final ruim,

Aporta lo mismo que lo que has jugado en los anteriores, lo mismo. Es como añadir otro DLC. Si te gusta la saga, la continuarás con esta parte, pero aporta más bien poco.

Amaç neydi gerçekten? Little Nightmares 3'ü bitirdikten sonra aklımda dönen tek bir sorum var Amaç neydi? Gerçekten soruyorum. Elinizde oyun tarihinin en özgün atmosferlerinden birine sahip, milyonlarca oyuncunun yıllardır sevdiği bir seri vardı. İnsanlar bu seriyi sadece korku oyunu olduğu için değil, başka hiçbir oyunun veremediği o rahatsız edici hissi verdiği için seviyordu. Buna rağmen seriyi devralır devralmaz sanki kimse dönüp ilk iki oyunun neden bu kadar sevildiğini analiz etmemiş gibi davranmışsınız. Ortaya çıkan sonuç ise Little Nightmares ismini taşıyan ama Little Nightmares ruhunu taşımayan bir oyun olmuş. Beni en çok sinirlendiren şey oyunun kötü olması bile değil. Beni sinirlendiren şey, serinin neden sevildiğini anlayamamış olmanız. Çünkü Little Nightmares'ın özünü oluşturan neredeyse her şeyi ya geri plana atmışsınız ya da tamamen kaybetmişsiniz. Bunun yerine görsel olarak etkileyici mekanlar yapıp insanların bunlarla yetineceğini düşünmüşsünüz. Kusura bakmayın ama Little Nightmares hiçbir zaman sadece güzel görünen arka planlardan ibaret olmadı. İlk iki oyunu oynayan herkes şunu çok iyi bilir Oyun daha ilk dakikalardan itibaren sizi rahatsız etmeye başlardı. Daha hiçbir şey olmadan huzursuz hissederdiniz. Bir koridorda yürürken bile arkanızı kontrol etme isteği duyardınız. Çünkü oyun size güven vermezdi. Sürekli "Bir şey olacak." hissini yaşatırdı. Müzikler, ortam sesleri, kamera açıları, yaratıkların hareketleri. Hepsi tek bir amaç için vardı. Oyuncuyu psikolojik olarak baskı altında tutmak. Little Nightmares 3'te ise bu baskının yerini boşluk almış. Sürekli ilerliyorsunuz ama oyun sizi neredeyse hiçbir zaman psikolojik olarak sıkıştırmıyor. Gerilim yükselmeye başlayacakmış gibi oluyor, tam o noktada sönüyor. Korku yaratacak sahneler kısa tutuluyor. Kovalamacalar var ama ilk iki oyundaki kadar akılda kalmıyor. Atmosfer ise çoğu zaman sadece sanat tasarımının sırtına yüklenmiş durumda. Oysa atmosfer sadece güzel görünen mekanlar yapmak değildir. Atmosfer oyuncuya hissettirdiğiniz duygudur. Siz ise duyguyu oluşturamamış, sadece dekor hazırlamışsınız da bize içi dolu dekor lazım. En büyük hayal kırıklıklarından biri de oynanış. Bana gerçekten şunu açıklayın. Allah aşkına kim bu serinin bulmacalarını bu kadar basitleştirme kararı aldı? Little Nightmares hiçbir zaman zor bir oyun değildi ama oyuncusuna saygı duyan bir oyundu. Çevreyi dikkatli incelemenizi isterdi, düşündürürdü ve çözdüğünüzde tatmin ederdi. Little Nightmares 3 ise çoğu zaman sizi düşündürmek yerine elinizden tutup bir sonraki kapıya götürüyor bazıları ise aşırı basit olmasına rağmen öyle bir saklamışlarki zor gibi gözüküyor ama bir tane zor yok. Low'un yayı ve Alone'un anahtarı ilk tanıtıldığında çok yaratıcı fikirler gibi görünüyordu. Fakat oyun ilerledikçe bu mekaniklerin ne kadar yüzeysel kaldığını fark ediyorsunuz. Aynı fikirleri ısıtıp ısıtıp önünüze koyuyor. Yeni bir şey öğrenmiyorsunuz, aynı şeyi farklı odalarda yapıyorsunuz, evet. Karnaval bölümü ise bunun en büyük örneği. Bu kadar güçlü bir konsepti bu kadar boşa harcamayı gerçekten nasıl başardınız anlamıyorum. İlk kez girdiğinizde "İşte şimdi Little Nightmares başlıyor." dedim. Dev ve garip eğlence parkı, dev oyuncaklar, bozulmuş gösteriler. Her şey harika görünüyor dimi? Sonra oynuyorsunuz ve fark ediyorsunuz ki bölümün büyük kısmı potansiyelini kullanamıyor. Bu konseptten unutulmaz kovalamacalar, yaratıcı bulmacalar ve oyuncuyu diken üstünde tutacak sekanslar çıkarmak yerine yine güvenli tasarımlara dönülmüş. O kadar güçlü bir atmosfer kurabilecek bir bölüm, sonunda sadece güzel görünen bir dekor olarak akılda kalıyor. İşte buna sinirleniyorum. Çünkü ortada yeteneksizlik değil, boşa harcanmış bir potansiyel var. REANİMAL... İşte bütün bahanelerinizin bittiği an da tam olarak burası Little Nightmares 3'ü yapan malumlar. Benim için net olsa bile bazıları "Acaba Little Nightmares'ı büyük yapan şey marka mıydı, yoksa Tarsier Studios mu?" diye tartıştı. REANIMAL bu tartışmayı tek bir oyunla bitirdi. Çünkü adamlar Little Nightmares ismini bile kullanmadan, o hissi yeniden yaratmayı başardılar hatta özgür oldukları için daha iyisini. Oyuna giriyorsunuz ve ilk dakikalardan itibaren o baskıyı hissediyorsunuz. Dünyası sizi rahatsız ediyor. Ses tasarımı sizi tedirgin ediyor. Yaratıklar sadece büyük görünmek için tasarlanmamış. gerçekten aklınıza kazınıyor. Bulmacalar sizi düşünmeye zorluyor. Atmosfer sadece gösterilmiyor, yaşatılıyor. İşte o anda acı gerçek yüzüne çarpmıştır umarım Supermassive Games Little Nightmares'ı özel yapan şey marka değilmiş. Onu özel yapan şey, onu yaratan insanların oyun tasarım anlayışıymış. Siz ise sadece ismi devralmışsınız. Ruhu değil. EVET Daha da acısı ne biliyor musunuz? Yaptığınız şeyin bir devam oyunu geliştirmek değil, Tarsier'in geride bıraktığı mirasa düpedüz saygısızlık etmek olması. Little Nightmares 3, bir sanat eseri değil. içi boşaltılmış, ruhu sökülüp alınmış ve sırf kapaktaki isim satıyor diye piyasaya sürülmüş ticari bir ucube. Biz bu isimden satarız dediniz ama başaramadınız. Tarsier'in yarattığı o muazzam evrenin ölü bedenini alıp, içine sığ bir yürüme simülatörü doldurarak bizi kandırabileceğinizi sandınız. Supermassive Games, kendi interaktif korku oyunlarınız olan The Dark Pictures Anthology gibi oyunlarla kalmalıydınız. Çünkü psikolojik gerilim dediğimiz şey zeka, derinlik, vizyon ve oyuncunun zihniyle oynama yeteneği ister. Sizin bu oyunda bas bas bağırdığınız şey ise vizyonsuzluk ve korkunç bir beceriksizlik. Oyuncuya korkuyu hissettirmek yerine, korkutuyormuş gibi yapan ucuz numaralarla sadece becereksizliğinizi gizlemişsiniz. Tarsier Studios, REANIMAL ile size sadece bir oyun tasarım dersi vermedi aynı zamanda oyun sektörünün gözü önünde sizi küçük düşürdü, şakasız yüzünüze tükürdü. Onlar markanın prangalarından kurtulup gerçek bir şaheser yaratırken, siz kucağınıza bırakılan altın yumurtlayan tavuğu kendi vizyonsuzluğunuzla boğarak öldürdünüz. Markanın ismini taşıyan o içi boş kabuğa bakıp gurur duyuyor musunuz gerçekten? Eğer bu rezaletten sonra yönetim toplantılarında hala "Little Nightmares 4" gibi bir cümle kuruyorsanız, o bilgisiz ellerinizi bu seriden derhal çekin ve kendi yolunuza bakın. Little Nightmares 3 sadece hayal kırıklığı yaratan kötü bir oyun değil oyuncunun zekasına, serinin geçmişine ve korku türüne edilmiş affedilmez bir hakarettir en azından bana hakaretti. Bu seriyi sadece öldürmediniz. onu parçaladınız, rezil ettiniz ve küllerini de o sığ, ruhsuz tasarımlarınızın arasına savurdunuz. Artık gidin kendi sığ sularınızda yeni IP yapın, çünkü bu derinlik sizin boyunuzu çok ama çok aştı. Yazık...