Hand of Fate 2

玩的真累，每次想玩了下下来玩不到一局就卸载了，尤其是野蛮人入侵那里，真的恶心。我一个人要挖那么多石头，木头，还不能翻越山脉。木头和石头还有递减。真就是全城的人就靠我来运物资了呗，你看人家野蛮人，一波一波的，遭遇了屠杀了人家还能进军。反观这边，守着一座城一队野蛮人就能杀一百人，这城就该死，什么狗屁设计？

[h2] He will laugh at your bad luck [/h2]

欧洲最大血统鉴定赌场上线啦！ 性感老头在线发牌 真实骰子童叟无欺 在无人的夜晚你寂寞么 在冰冷的房屋你空虚么 快来加入血统辨别大会吧

Pretty fun really but the transition scenes take up about 45% of play time. It makes replay tedious and learning what to actually pay attention to onerous. So it's a great lore game buried in a crappy rogue game or vice versa. In the end who cares which. It. Gets. Tedious. Cuz you'd just like to play the game but the game makes you wait to just admire it and zzzzzzzz

The conditions to upgrade gear is rarely based on use, instead it feels like a grind as they have very specific conditions that you have to do 25 to 50 times. Which often means you have to repeat levels with specific enemy types over, and over, and over again. Without the needless grind, the game would have been much better. I could suggest improvements, but I doubt they'd listen given the age of the game.

I couldn't force myself to finish this despite really enjoying the first Hand of Fate game. What defeated me was my own expectations. Rather than getting a really well realised next level up in the Hand of Fate series, this instead is really a well done Expansion/GOTY edition or free patch. The game is mechanically the exact same as the original with a few small added features (companions, adventure mode), slightly better graphics and obligatory new cards but past that, it's the same rigmarole. I would more than likely be looking to try a Hand of Fate 3 if one exists in the future but this just doesn't feel like a step up from the former.

Pierwsza część Hand of Fate była długo we wczesnym dostępie, a twórcy mając egzotyczny pomysł na rozgrywkę w postaci połączenia karcianki z RPG akcji, trochę zaniedbali główny wątek przygody. Owszem, naszym celem w jedynce było zmierzenie się ostatecznie z samym rozdającym (The Dealer), aczkolwiek reszta kampanii, to były wyrwane z kontekstu, krótkie mini przygody. Dwójka nie popełniła tego błędu, a twórcy mając już sprawdzoną formułę rozgrywki z jedynki, dopracowali wszystko oraz dodali do rozgrywki kampanię z prawdziwego zdarzenia. Można powiedzieć, że ta część jest owocem ich wieloletniego doświadczenia w tym bądź co bądź, egzotycznym mariażu gatunkowym. [h1]Ręka przeznaczenia[/h1] Warto zaznaczyć, że w dwójkę bez problemu można grać nie znając części pierwszej. Jedyne co łączy obie części, to postać rozdającego i oprócz kilku smaczków, które wyłapią tylko zaznajomieni z jedynką, cała historia jest nowa. Głównym daniem w grze jest kampania składająca się z 21 misji/ historii. W miarę naszych postępów, będziemy odkrywać poszczególne misje kampanii na mapie w formie makiety. Każda misja jest na swój sposób unikatowa i opowiada inną historię, aczkolwiek wszystkie łączy wspólny cel w postaci walki z cesarstwem. Wydaje się to dość proste, aczkolwiek jest tak tylko na pierwszy rzut oka ponieważ nie dość, że gra zawiera elementy roguelite w postaci sporej losowości, to w kartach zaszyto wiele innych mini historii. Warto więc zagrać każdą misję kilka razy, aby odkryć wszystkie możliwości oraz zdobyć unikatowe nagrody. Poza misjami głównymi, mamy też misje towarzysz, którzy w tej części pełnią znaczącą rolę w rozgrywce, a każdy z nich ma osobną historię do opowiedzenia. Poza trybem kampanii mamy też możliwość rozegrać znany z jedynki tryb "nieskończonej przygody", w którym będziemy mogli wykorzystać wszystkie odblokowane przez nas karty oraz towarzyszy. Tryb ten najbardziej zbliżony jest do rogelite, a przygoda kończy się dopiero naszą śmiercią. Całość postępów w tym trybie jest punktowana, a nasz wynik możemy porównać z innymi graczami. [h1]Karty wróżą przyszłość[/h1] Jak już wspomniałem na wstępie, gra łączy dwa gatunki, karciankę oraz grę akcji. Zanim rozpoczniemy nową przygodę, to z dostępnych kart, wybieramy swój ekwipunek, odblokowane karty przygód oraz towarzysza. Teraz rozdający losuje karty dla danej misji, oraz dodaje do puli wybrane przez nas karty przygód. Następnie z tak utworzonej puli, tworzy unikatową mapę z kart, po której będziemy przesuwać swojego pionka. Po nastąpieniu na kartę podnosimy ją oraz czytamy ukrytą tam przygodę, często dostając do wyboru wiele opcji dalszego postępowania w danej sytuacji. Przygody są różne od skarbów po sekretne stowarzyszenia, spotkania w karczmach, walki, lochy pełne pułapek itp. Zależnie od przygody możemy natrafić na różne mini gry takie jak rzuty kośćmi, koło fortuny, losowanie kart i wiele więcej. Jeśli na jakimś etapie przygody dojdzie do walki, to gra rzuca nas na planszę, gdzie będziemy musieli pokonać przeciwników uzbrojeni w ekwipunek, który wybraliśmy na początku przygody, lub zdobyliśmy w trakcie. Walka jest czysto zręcznościowa, oparta o system typu: Blok/unik/kontra. Łatwo się zorientować co i kiedy należny wcisnąć, bowiem podpowiedzi nad przeciwnikami jasno to sugerują, aczkolwiek łatwiej powiedzieć niż zrobić. Oprócz tego w walce często pomaga nam wybrany towarzysz, a czasami mamy też innych sojuszników zależnie od zdarzenia/ przygody. Walczy się dobrze, aczkolwiek szybko należy się oduczyć wykańczać bezmyślnie przeciwników ciosem kończącym, bo narażamy się wtedy na atak ( jest to w moim odczuciu jedna z niewielu wad tego systemu walki). Walki są przyjemne, aczkolwiek bywają bardzo trudne, a areny do wielkich nie należą. Po wygranej walce, wracamy na planszę. Jeśli natomiast zginiemy, to przygoda się kończy, aczkolwiek nie koniecznie całkowitą klęską, bowiem odblokowane żetony w trakcie przygody, są naszą nagrodą pocieszenia (o tym niżej). Poza walką, czasami zostaniemy rzuceni też do lochu, gdzie za pomocą naszej zręczności przyjdzie nam unikać pułapek, aby dojść do wyjścia. Ważnym elementem rozgrywki jest też obóz, który możemy rozbić w dowolnym momencie przygody, aby podleczyć się lub uzupełnić zapasy na dalszą drogę. Należy jednak pamiętać, że zapasy w obozie są mocno ograniczone, a więcej żywności oraz lepszy sprzęt zakupić możemy dopiero u spotykanych handlarzy. Waluty w grze są trzy: żywność, złoto oraz sława. Żywność zużywamy podczas ruchu po planszy ( każdy ruch, to jedna sztuka żywności), złoto służy oczywiście do handlu, natomiast sława wpływa na niektóre spotkania oraz jest potrzebna do dzierżenia potężniejszych broni. Czasami otrzymamy też błogosławieństwo, bądź klątwę, które mogą mocno zmodyfikować standardowe warunki rozgrywki. [h1]Bohater wybrany ręką przeznaczenia[/h1] W grze nie uświadczymy rozumianego potocznie rozwoju bohatera. Jedyny stały współczynnik, to zdrowie. Zamiast tego, to jaką klasą będziemy grać, zależne jest od wybranego przed przygodą ekwipunku ( lub zdobytego w trakcie przygody). Możemy się wyposażyć w hełm, zbroję, broń oraz tarczę. Do tego dochodzą w ograniczonym stopniu pierścienie, artefakty oraz broń dystansowa. Aby ulepszać naszego bohatera oraz czynić postępy w mini historiach, to musimy zdobywać żetony. Żetony na kartach ekwipunku posiadają opis, który mówi co należy uczynić, aby je odblokować ( zazwyczaj jest to ilość wrogów danego rodzaju do pokonania), aby uzyskać potężniejszą wersję przedmiotu. Natomiast żetony na kartach przygód odkrywają najczęściej dalszą część historii, a na towarzyszu jego opowieść itp. Oprócz tego za ukończenie misji kampanii też dostajemy nowe karty oraz oczywiście odblokujemy kolejne przygody na makiecie. Najpotężniejsze karty są oznaczone jako platynowe, ale gra mocno ogranicza ich używanie i na przygodę można zabrać ich tylko kilka. Tego rodzaju system wprowadza do gry całkiem duże urozmaicenie, a ja jako gracz często dobierałem przed przygodą karty z zablokowanym jeszcze "tokenem", co czasami ułatwiało, a czasami utrudniało rozgrywkę, ale dawało szansę na odblokowanie kolejnych przygód i przedmiotów. [h1]PODSUMOWANIE:[/h1] Gra jest właściwie bezbłędna i jeśli nie liczyć ciosów kończących, które nie powinny narażać na atak, co mocno utrudnia walkę, to innych błędów tam nie znalazłem. Gra w pierwszych misjach kampanii jest w miarę łatwa, aczkolwiek warto zauważyć, że późniejsze etapy są bardziej wymagające i aby dać tam radę, to trzeba odblokować mocniejsze uzbrojenie oraz towarzyszy. Oczywiście wiąże się to z lekkim grindem, który akurat w gatunku roguelite trudno poczytać za dużą wadę. Uważam ten mariaż gatunkowy za jeden z lepszych pomysłów ostatnich lat, który polecam ograć każdemu niezależnie, czy lubi któryś z wymienionych gatunków ( karcianka, roguelite, RPG akcji, paragrafówka) bo doświadczenie jest zaiste unikatowe. [b]PLUSY: ✔️Świetny klimat heroic fantasy ✔️Dobre połączenie kliku gatunków ✔️Dużo ciekawych pomysłów ✔️Grafika oraz muzyka dają radę MINUSY: ❌ Ciosy kończące (narażają na atak, a nie powinny) ❌ Średnio dopracowane spolszczenie ( literówki, opisy nie mieszczące się w karcie itp.) ❌ Lekki grind[/b] [h1]OCENA: 8/10😃[/h1] [quote][h1]Zapraszam do obserwacji naszego kuratora: [url=https://store.steampowered.com/curator/26553378/] ŚWIAT RECENZJI[/url][/h1] [/quote]

Game over relies on its combat system which is not designed properly or responsive enough for what the game demands ]