Call of Juarez: Gunslinger

I can't believe they got Kermit the Frog himself to voice Grey Wolf, chief of the Indian Apaches.

Short but very sweet. Feels extremely slick and fun throughout. Classic western tale

Abolute peak, ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

que jogo bom, nao vou com a cara de quem escolheu redençao no final e o minigame de duelo eh algo simplesmente incrivel 10/10

beautiful handcrafted single player experience.

jogo muito foda tem uma nota 10/10

Fun game, runs smoothly, sort of addictive and highly satisfying. To anyone who like shooting people in games, this one's for you.

Fps muito criativo, a perspectiva de narrador, o cenário mudando em tempo real, tudo muito irado. A gameplay é bem legal, nada muito especial. E a história é divertida. 8,5/10

[h1] Call of Juarez Gunslinger [/h1] Call of Juarez Gunslinger, Techland tarafından geliştirilen ve Ubisoft tarafından yayımlanan, Vahşi Batı temasını temel alan bir birinci şahıs nişancı oyunudur. Döneminde nasıl dikkat çekmeyi başarmış olsa da, günümüz standartlarında oldukça sıradan ve benim açımdan çok eskimiş hissettiren bir yapım olarak karşımıza çıkıyor. Oyun, Amerikan Vahşi Batısı'nda geçiyor ve ödül avcısı Silas Greaves'in geçmişte yaşadığı olayları anlatması üzerine kuruluyor. Hikâye boyunca dönemin ünlü kanun kaçaklarıyla karşılaşırken, oyun Western atmosferini yansıtmaya çalışıyor. Şimdi, Call of Juarez Gunslinger'a daha yakından göz atabiliriz. [b] Grafikler ve Görseller: [/b] İlk iki oyunun elinden geldiğince gerçekçi bir görsel tarz benimsemesinin ardından serinin bir anda cel-shaded esintili bir grafik stiline yönelmesi, açıkçası bana Call of Juarez değil de bambaşka bir oyun oynuyormuşum hissi verdi. Çizgi roman havası yaratmaya çalışan bu tercih, serinin kendine has atmosferine katkı sağlamak yerine ondan koparmış. Karakter modelleri, çevre tasarımları ve efektler genel olarak fazla basit ve çok yapay duruyor. Özellikle yüz animasyonları ve vasat hissettiriyor. Stilize görseller teknik yetersizlikleri gizlemeye çalışıyor gibi dursa da, birbirine benzeyen mekânlar, düşük detay seviyesi ve sıradan efektler oyunun görsel tarafını oldukça zayıf bırakıyor. Bazı manzaralar kısa süreliğine hoş görünse de, genel tabloya bakıldığında Gunslinger'ın ne serinin önceki oyunlarının gerçekçi atmosferini yakalayabildiğini ne de kendine özgü, akılda kalıcı bir sanat tasarımı ortaya koyabildiğini söylemek mümkün. [b] Ses ve Müzik: [/b] Call of Juarez Gunslinger'ın ses ve müzik tarafı, tıpkı oyunun geri kalanı gibi çok kötü ve övgüyü hak etmeyecek kadar vasat. Silah sesleri yeterince iyi hissettirmiyor, müzikler ise Western atmosferini desteklemeye çalışsa da oynanış sırasında akılda kalacak tek bir parçaya bile rastlamadım. Asıl sorun ise oyunun anlatıcısı Silas Greaves'ti; bölüm boyunca durmadan konuşması, her birkaç dakikada bir araya girip aynı şeyleri tekrar tekrar anlatması bir noktadan sonra öyle bunaltıcı hâle geldi ki, sırf sesini daha fazla duymamak için oyunu silmeyi ciddi ciddi düşündüm. Anlatım tekniği ilk başta ilginç gelse de, saatler ilerledikçe insanın kafasını şişiren bir gürültüye dönüşüyor. Bunun dışında ses tasarımında da şaşırtacak, etkileyici veya akılda kalacak ekstrem bir unsur bulunmuyor; her şey rezalet ve unutulmaya mahkûm. [b] Hikaye ve Karakterler: [/b] Call of Juarez Gunslinger'ın hikâyesi, ödül avcısı Silas Greaves'in bir barda geçmişte yaşadığı olayları anlatması üzerine kurulmuş. Silas'ın anlattığı hikâyeler aracılığıyla Jesse James, Billy the Kid ve Pat Garrett gibi Vahşi Batı'nın ünlü isimleriyle karşılaştırıyor. Anlatıcının zaman zaman olayları değiştirip düzeltmesi farklı bir fikir gibi görünse de, bu anlatı kısa sürede etkisini kaybediyor ve hikâye tahmin edilebilir bir hâl alıyor. Karakterler ise ne derinlikleriyle ne de yazımlarıyla öne çıkmayı başarıyor. Silas Greaves dışında akılda kalıcı bir karakter bulmak oldukça zor. Karşılaştığımız tarihî figürler de yüzeysel şekilde işlenmiş ve çoğu zaman yalnızca bir sonraki çatışmaya geçmek için kullanılmış gibi hissettiriyor. Genel olarak hikâye, oyuncuyu ekrana kilitleyecek veya merak duygusunu sürekli canlı tutacak kadar güçlü değil. Serinin önceki oyunlarındaki dramatik anlatımın yerini burada daha hafif ve arcade tarzı bir yaklaşım almış. Bölümler ilerledikçe olaylar birbirine karışıyor ve final geldiğinde geriye "oldu bitti" hissinden fazlası kalmıyor. [b] Oynanış ve Optimizasyon: [/b] Call of Juarez Gunslinger, serinin önceki oyunlarının daha ağır ve atmosferik yapısını tamamen bir kenara bırakıp arcade bir nişancıya dönüşmüş. Grafik stilinin de etkisiyle çevreler, düşmanlar ve mekânlar sürekli birbirinin aynısıymış gibi hissettiriyor; bir süre sonra insan resmen kör oluyor. Siperden çık, ateş et, ilerle, yine ateş et derken oynanış kendini inanılmaz hızlı tekrar etmeye başlıyor. Serinin kendine has ruhu yerine puan kasmaya odaklanan bu yapı, bana göre Call of Juarez ismine yapılmış bir ihanetten başka bir şey değil. Ha iyi şeyler yok mu? Var. Mesela çatışmalar sırasında karşımıza çıkan quick time event sahneleri ilk başlarda oynanışa ufak da olsa bir heyecan katıyor ve bir nebze güzellik sunuyor, ancak aynı numaraları tekrar tekrar görmeye başlayınca onlar da basit ve sıradan hissettirmeye başlıyor. Düelloların ve "bullet time" mekaniklerinin de bir süre sonra numaradan ibaret kaldığını söylemek lazım. Teknik tarafta büyük problemler yaşamamış olsam da, oyunun genel tasarımı tepeden tırnağa özensiz hissettiriyor. Bunlar yetmezmiş gibi, tüm hikâyeyi Silas'ın anılarından oynadığımız için ekranın köşelerine yerleştirilen pencere efekti beni inanılmaz derecede rahatsız etti. Bari onu bu kadar abartmasaydınız dedim kendi kendime. Sürekli bir çerçevenin içinden oynuyormuş hissi vermesi zaten sıradan olan oynanışı daha da boğucu hâle getiriyor. Ne görsel tarafta, ne oynanışta, ne de teknik tarafta insanı "işte bu yüzden oynanır" dedirtecek bir şey bulamadım. [b] Sonuç: [/b] Call of Juarez Gunslinger, serinin önceki oyunlarının atmosferini ve kimliğini bir kenara bırakıp arcade oynanışa ve çizgi romanvari görsellere yönelerek benim için büyük bir hayal kırıklığına dönüştü. Ne hikâyesiyle, ne karakterleriyle, ne de oynanışıyla akılda kalmayı başaran bir yapım olabilmiş. Arada sırada eğlenceli anlar sunsa da bunlar, genel tablonun ne kadar sıradan ve özensiz olduğunu gizlemeye yetmiyor. Ubisoft'un elinin değdiği her şeyin kötü olmasının artık bir gelenek hâline geldiğini düşünmeye başladım. Elbette bu tamamen benim deneyimim, ancak bu oyundan sonra umarım bir daha ellerinin değdiği bir oyunu oynamak zorunda kalmam. Açıkçası, birkaç saatlik oyna-geç deneyiminin ötesine geçemeyen, bitirdiğim anda da hafızamdan silinmeye başlayan bir oyun oldu. [b] Puanım: 3 / 10 [/b]

Очень интересная игра. Даже спустя столько лет показывает себя отлично