Niedaleka przyszłość – w erze elektroniki robo-zabawki są ulubieńcami dzieciaków, pewien szalony naukowiec, który najwidoczniej ceni sobie dbałość o środowisko – stwarza produkt nowej generacji – robota zrobionego z… kartonu! Jednakże zarządowi jego firmy pomysł ten nie przypadł do gustu i kazał wyrzucić ten nieudany wynalazek do zsypu na śmieci! Swoją drogą – jaki jest sens wsparcia badań nad nową technologią po zapoznaniu się z planami i anulowanie jej dopiero w momencie gdy dany produkt został sfinalizowany i wyprodukowany? Wiem czepiam się ;).
Pod względem mechaniki mamy tu dość ciekawą mieszankę – otóż tytuł łączy cechy Robbo, Boulder Dasha, Sokobana, Supaplexa, Chip’s Challenge, Laury a nawet i odrobinę Dweepa. Naszym zadaniem jest zebranie określonej liczby chipów i dotarcie do bramy, brzmi prosto, prawda? Nic bardziej mylnego! O ile na początku w miarę łagodnie będziemy się uczyć mechanik i zasad rządzących grą, tak im dalej w las, tym bardziej nasza czacha będzie dymić, kombinując jak ominąć problematyczną sekcję etapu. Na szczęście twórcy zdali sobie sprawę, że nie każdy jest specjalistą w grach logicznych (tym także ja – przeważnie grywam w gry akcji, okazyjnie próbując swoich sił w spokojniejszych tytułach) dając parę ułatwień w postaci cofania jednego, bądź kilku źle podjętych ruchów (przedstawione jest to w postaci skoku w przeszłość), a także dysponujemy możliwością zrobienia quicksave klawiszem „s” by móc wczytać poziom w dowolnym momencie za pomocą „l”.
No dobrze, skoro znamy cel gry, to sprawdźmy co potrafi nasz kartonowy koleżka? Jako że to silny i zdolny robo-chłop to może przesuwać skrzynki, ciskać kulą do kręgli, teleportować się oraz niestety ginąć od kontaktu z pierwszym, lepszym wrogiem… A nie , chwila, zaraz, to akurat wada i szkoda, że nie jest RoboCopem ;-). Wynika to z faktu, iż nasz heros jest zrobiony ze średnio wytrzymałego materiału podatnego na uszkodzenia (karton) to czyhające na niego zagrożenia są w w większości przypadków śmiertelne. Spotkacie tu między innymi: wirujące wiatraki, promienie elektryczności, robo-strażników, a nawet i dinozaury! Mogą oni łatwo zrobić z naszego robota cień przeszłości, miazgę, a raczej potargać go na wióry… W trakcie gry zobaczycie, że wrogów jest naprawdę wiele rodzajów, oczywiście poza odmienną wizualizacją, różnią się oni także taktyką ich pokonywania.
Podobnie jak w przypadku Angry Birds za ukończenie etapu dostajemy „gwiazdki”, tutaj zamienione na karty – brązową, złotą i niebieską. Zdobycie każdej z nich wiąże się z ukończeniem określonego wyzwania: ukończenie planszy w określonej liczbie ruchów lub z ograniczoną liczbą zapisów, więc fani maksowywania tytułów będą uradowani! Oczywiście zdobywanie kart poza walorami estetycznymi służy do odblokowywania nowych skórek i postaci w trakcie przygody. Nie martwcie się, jest co robić w Box Kid Aventures!
Dobra, było co nieco o gameplayu to pora na oprawę graficzną: wszystko jest kolorowe, barwne i dobrze animowane, pewnie co niektórzy spodziewaliby się tutaj brutalnej, realistycznej grafiki, ale hej, to jest gra logiczna dla całej rodziny, a nie shooter – więc jak najbardziej cukierkowe klimaty tu pasują, podobnie zresztą jak przyjemna muzyka. W trakcie łamania głowy przygrywa sobie spokojna nuta, która głównie służy jako tło do rozgrywki, a nie jako element główny, zresztą trochę dziwnie by się główkowało, gdyby w tle leciała nam jakaś szybka heavy metalowa muzyka, co nie?
Dla prawdziwych wymiataczy dla których podstawowa kampania to kaszka z mleczkiem i są oni żądni nowych wyzwań, twórcy przygotowali edytor poziomów gdzie możemy sami stworzyć nowe narzędzia tortur, yyy, znaczy się nowe misje dla naszego pudełkowego chłopca. Jeżeli stworzymy dzieło, z którego jesteśmy dumni to możemy go udostępnić dla innych graczy, dzięki usłudze warsztatu Steam, wprowadzonej do gry miesiąc po premierze. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie byśmy sami zobaczyli, co ciekawego przygotowali inni entuzjaści tegoż tytułu. Na pewno w Box Kid Adventures nie będziecie narzekać na małą ilość etapów do przejścia!
Przejdźmy więc do podsumowania: T-Rex Interactive przygotował dla miłośników gier logicznych kawał porządnego, miłego dla oka, wymagającego, acz nie za trudnego szpila! Myślę, że wymiatacze tego gatunku już dawno posiadają ten tytuł w swojej kolekcji, a tych którzy się wahają jak najbardziej zachęcam do zakupu! Pozycja obowiązkowa dla wszystkich miłośników Robbo, Boulder Dasha, czy Laury.
Na koniec zostawię was z pewnym sympatycznym sucharem: „Jak nazywa się samochód, który waży tonę? KarTon”! - Bardzo solidna produkcja, z dobrego kartonu stworzona!
Po więcej recenzji od de mnie oraz od innych wart uwagi osób zapraszam na stronę Retro Na Gazie
