Arx Fatalis

AAM MEGA MORTE *explodes the game*

游戏沉浸感很强，对话驱动剧情，探索带来新的发现，比现在很多游戏好玩多了

MOVIS MOVIS MOVIS MOVIS MOVIS

7\10 لولا بعض الحاجات الغبيه كان صارت 10 من 10 واضح ماسو بلاي تيست لها

ого

Arx Fatalis to tytuł, który, w mojej ocenie mógłby wchodzić w szranki z Gothikiem jeśli chodzi o status kultowości. Ma ku temu parę solidnych argumentów, ale niestety jeden z nich jest wytrącony tej grze na starcie: brak polskiej wersji językowej. Gra ukazała się w czasach, kiedy każda produkcja z dubbingiem - niezależnie od jego jakości była od razu milej witana na naszym rynku. Samo miejsce akcji, czyli podziemia podzielone na kondygnacje, zamieszkane przez najróżniejsze stworzenia, wręcz ocieka klimatem. Wystarczy wspomnieć sekcję w krypcie, która jest niesamowicie mroczna i bardziej przywodzi na myśl horror niż klasycznego RPG-a. Efekty dźwiękowe tylko potęgują wrażenie niepokoju. Muzyki w grze jest praktycznie zero, bo to odgłosy otoczenia i delikatny ambient odpowiadają tutaj za budowanie atmosfery - gęstej, wrogiej wobec gracza i bardzo tajemniczej. Gra ma wciągającą fabułę i mimo iż jest właściwie bardzo liniowa (misje poboczne można policzyć na palcach dwóch... no może trzech rąk) to samo tempo rozgrywki jest dość dobrze wyważone. Gra zasłynęła swego czasu praktycznie niespotykanym systemem magii, który polega na rysowaniu run po ekranie i tutaj dochodzimy do clou - ta gra to immersive sim przez duże I. Mimo swojej liniowości pod względem fabularnym, sama rozgrywka daje masę swobody. To, co do dziś pewnie robi wrażenie, to możliwości "craftowania" - możemy tu upiec chleb krok po kroku za pomocą mąki i wody, po czym postawić go przy ogniu i patrzeć, jak rośnie na naszych oczach. Możemy tworzyć mikstury z własnoręcznie zmielonych ziół. Najpierw rozgrzewamy metal u kowala, by potem stworzyć z niego jakąś użyteczną broń. Napotkamy też element survivalu w postaci głodu. Nasz ekwipunek, tj. broń i pancerz, stopniowo się zużywa. Później możemy go naprawiać, choć odbywa się to kosztem jego maksymalnej wytrzymałości. Gra jest niesamowicie interaktywna, a to chyba jej największy plus. Do wielu sytuacji możemy podejść na kilka sposobów: spróbować rozwiązać sytuację pokojowo, wyrąbać sobie drogę za pomocą broni białej czy poradzić sobie przykładowo lewitacją lub skradaniem się. Ciężko mi zmieścić całą esencję rozgrywki w paru zdaniach, ale naprawdę warto do niej przysiąść nawet po tylu latach, zwłaszcza gdy jak ja lubisz gry, które nie prowadzą cię za rączkę i dają dużo swobody w osiągnięciu celu. Największym i praktycznie jedynym poważnym minusem produkcji jest źle wyważony balans stylów rozgrywki. Problem jest na tyle potężny, że granie postacią wyposażoną w łuk i broń finezyjną traci całkowicie sens. System „cichych” zabójstw jest spartaczony podobnie jak mechanika skradania się. Przykładowo – powolne chodzenie generuje mniej hałasu niż poruszanie się na kucakach, a klasyczny backstab trwa o wiele zbyt długo. Obrażenia z łuku są zależne od odległości, a poruszanie się po wąskich korytarzach z naciągniętą cięciwą jest problematyczne. Przy wybraniu buildu wojownika należy się liczyć z nagłym skokiem poziomu trudności w mniej więcej połowie gry, gdzie każdy pojedynek staje się olbrzymim wyzwaniem. Z drugiej strony wcielenie się w maga sprawia, że gra stopniowo staje się coraz łatwiejsza, aż do tego stopnia, że większość przeciwników możemy kłaść jednym czarem, a zaklęć jest naprawdę dużo. Najbardziej polecałbym po prostu build mieszany, tak jak robi to większość graczy tutaj – połączenie magii, walki bronią białą i trochę pobocznych umiejętności. Mimo tych problemów Arx Fatalis pozostaje jedną z najbardziej klimatycznych i interaktywnych gier RPG tamtych czasów. To produkcja miejscami toporna, nierówna i zdecydowanie nie jest to coś dla każdego, ale jeśli ktoś lubi gry, które nagradzają ciekawość i eksperymentowanie, trudno nie docenić tego, co Arkane udało się tutaj stworzyć. Zwłaszcza, że gra potrafi zaskoczyć bardzo nietuzinkowymi rozwiązaniami i pomysłowością, która obecnie nie jest regułą. Jedynie dodam, że jeśli chcesz spróbować zagrać to polecam wgrać patch Arx Libertatis – bez tego ciężko jest w to grać na dzisiejszych systemach.

UNDERRAAATEEEEEEED

Dieses Spiel habe ich schon gefühlte 30 mal durchgezockt - noch bevor es überhaupt bei Steam zu finden war - einfach nur GUT! Hier gilt ein ganz einfaches Prinzip, dass man gut auf die heutige Kinowelt übertragen kann. Wer Blockbuster mit geiler Grafik und schlechter Story sucht, ist hier falsch. Wer Programmkino mit vielleicht schlechter Grafik aber richtig guter Story sucht, ist hier richtig! In einem Satz: Ich liebe es :-P

ouu you

10/10