A Plague Tale: Requiem

难崩

Juegazo. Muy buena continuación de la historia, buenas mecánicas y a destacar también una muy buena optimizaciín del juego. Recomendado 10/10.

Essa continuação teve um desfecho muito bom! Os dois jogos mereciam ter uma dublagem para ficar perfeito a imersão, pois é muita conversa e ótima gameplay ao mesmo tempo, as desenvolvedoras poderiam aproveitar as IA's para dublarem jogos como esse. A história é muito interessante e se acompanhar bem desde o primeiro e não chegar a ver spoilers, vai perceber que o jogo entrega uma ótima imersão. Joguem sem pressa, prestem atenção em tudo e explorem ao máximo os lugares.

Атмосферней будет проходить с озвучкой от "GameVoice" и сначала пройти 1 часть чтобы понять что к чему. Сюжет 10/10 Игра имеет продолжение 3 части, выход 27 августа.

juegazo

A Plague Tale: Requiem – Umudun Değil, Travmanın Simülasyonu A Plague Tale: Requiem oynarken bir noktadan sonra şunu fark ediyorsun: Bu oyun sana eğlenmen için değil, psikolojik dayanıklılık testine girmişsin gibi hissettirmek için yapılmış. Amicia'nın hayatı öyle bir noktaya geliyor ki, sabah uyansa "Bugün sadece ekmek almaya gideceğim." dese, eve döndüğünde üç şehir yanmış, beş yüz asker ölmüş ve yeni bir fare ordusu ortaya çıkmış oluyor. Fareler desen, artık biyolojiyi tamamen reddetmiş. Normal fare değil bunlar; sıvı gibi akıyorlar, duvarlardan taşıyorlar, güneşi görünce "Biz biraz bekleyelim." diyorlar. FIFA'da bu kadar iyi alan kapatan savunma görmedim. Hugo ise tam anlamıyla felaket mıknatısı. Çocuğun tek süper gücü bulunduğu her yere kıyameti getirmek. Sen onu korumaya çalışıyorsun, oyun ise sürekli "Biraz daha travma ister misin?" diye soruyor. Hayır kardeşim, istemiyorum. Çocuk zaten terapiyi bırakmış, psikoloji kitaplarına konu olmuş. Oynanış kısmı da ayrı bir sabır sınavı. Gizlilik yapıyorsun, taş atıyorsun, dikkat dağıtıyorsun... Bir asker seni 40 metre öteden fark ediyor çünkü Amicia yanlışlıkla yaprağa basmış. Orta Çağ'da askerlerin kulakları Bluetooth destekli sanırım. Bir de oyun sürekli seni suçlu hissettiriyor. Birini öldürüyorsun, Amicia üzülüyor. Öldürmüyorsun, asker seni öldürüyor. Fareler yiyor. Sonra oyun dramatik müzik açıyor ve "Bak ne kadar üzücü." diyor. Evet, çünkü bana başka seçenek bırakmadın. Grafikler o kadar güzel ki, insan bazen manzarayı izlemek istiyor. Ama oyun izin vermiyor. "Şu dağ ne kadar güzelmiş." diyorsun, beş saniye sonra gökyüzünü kaplayan milyonlarca fare geliyor. Turizm Bakanlığı bu oyunu görse Fransa'nın tanıtımını geri çeker. Ve final... Kim yazdıysa belli ki "Oyuncular bugün yeterince mutlu görünmüyor." deyip senaryoyu yeniden düzenlemiş. Krediler akarken ekrana boş boş bakıyorsun. Oyun bitiyor ama moral bozukluğu New Game+ olarak devam ediyor. Sonuç olarak A Plague Tale: Requiem, teknik anlamda harika, atmosferi inanılmaz, hikâyesi güçlü bir yapım. Ama aynı zamanda oyuncuya "Bugün biraz da duygusal hasar al." diyen, depresyonu 4K çözünürlükte sunan interaktif bir sanat eseri. Puanım: 10/10. Bir daha oynamaya cesaret edebilir miyim? İşte orası tamamen başka bir hikâye.

对比一代多了新的武器和玩法，美术风景也很棒