SteamWorld Quest: Hand of Gilgamech

Just play it.

Długo się wahałem, czy polecić ten tytuł. Ostatecznie jednak daję rekomendację, ale z dużymi zastrzeżeniami. Dla mnie to najsłabsza pozycja z serii SteamWorld. O ile Dig, Dig 2 czy kapitalny Heist wciągnęły mnie na długie godziny, tak tutaj czegoś wyraźnie zabrakło. Sam pomysł na karciankę jest naprawdę ciekawy i nie można mu tego odmówić. Do tego dochodzi bardzo przyjemna dla oka oprawa graficzna oraz świetna, wpadająca w ucho muzyka, która idealnie pasuje do klimatu gry. Niestety, po początkowym zachwycie szybko zaczyna doskwierać duża powtarzalność. Z czasem pojawia się znużenie, lekka irytacja i sporo grindu. Problemem jest również niewielka różnorodność starć – po kilku godzinach większość walk wygląda bardzo podobnie, przez co kolejne potyczki nie dostarczają już większych emocji. Miałem wrażenie, że rozgrywam wciąż te same pojedynki, a nowe karty i przeciwnicy nie wprowadzają na tyle dużych zmian, by utrzymać moje zainteresowanie. Mechaniki są proste i przystępne. Zbudowanie skutecznego decku dla każdej postaci nie stanowi większego wyzwania, a nawet ostatni, mocno dopakowany boss prędzej czy później padnie, nawet jeśli nasza talia nie będzie idealnie zoptymalizowana. Osoby szukające wymagającej karcianki raczej nie znajdą tutaj większego wyzwania. Możemy ulepszać karty, zdobywać nowe lub tworzyć je u handlarza. Wszystko działa poprawnie i jest spójne, ale niestety infantylna historia niespecjalnie angażuje i nie zachęca do poznania zakończenia. Naprawdę długo zastanawiałem się nad oceną tej gry. Po ukończeniu kampanii dostępna jest Nowa Gra+ oraz arena, jednak ja osobiście miałem już dość. Nawet nie miałem ochoty polować na osiągnięcia – chciałem po prostu ukończyć poziom trudny i zamknąć ten rozdział. Nie lubię porzucać gier. Może to sadyzm, a może po prostu zawsze liczę, że twórcy czymś mnie jeszcze zaskoczą przed napisami końcowymi. Żeby nie przedłużać – to pozycja przede wszystkim dla fanów serii, i to również nie dla wszystkich. Przed zakupem polecam obejrzeć kilka materiałów z rozgrywki i samemu ocenić, czy taka formuła będzie sprawiała frajdę przez kilkanaście godzin, czy jednak dość szybko zacznie nużyć. ============ ENG ============ I spent a long time deciding whether I should recommend this game. In the end, I do recommend it—but with quite a few reservations. For me, this is the weakest entry in the SteamWorld series. While Dig, Dig 2, and the fantastic Heist kept me hooked for hours, SteamWorld Quest: Hand of Gilgamech never reached the same level. The core idea behind the card-based combat is genuinely interesting, and the game features a charming art style that's easy on the eyes. I also really enjoyed the soundtrack—it's memorable, fits the world perfectly, and does a great job of setting the mood. Unfortunately, once the initial excitement wears off, the experience becomes increasingly repetitive. As the game goes on, the grind starts to set in, and the battles begin to feel more like a chore than a reward. One of the biggest issues is the lack of variety in combat encounters. After a few hours, most fights play out almost exactly the same way, making later battles far less engaging. I often felt like I was relying on the same strategies over and over again, while new cards and enemies didn't introduce enough meaningful changes to keep the gameplay feeling fresh. The mechanics themselves are simple and accessible. Building an effective deck for each character isn't particularly difficult, and even the final, heavily powered-up boss will eventually fall, even if your deck isn't perfectly optimized. Players looking for a deep or challenging deck-building experience will probably come away disappointed. You can upgrade cards, discover new ones, and craft additional ones through the merchant. These systems work well enough, and everything feels polished and coherent. Unfortunately, the rather childish story never managed to pull me in or make me care about seeing how it ended. I genuinely struggled with my final verdict. After finishing the campaign, you unlock New Game+ and an arena mode, but by then I had simply had enough. I didn't even feel like hunting achievements—I just wanted to beat the game on Hard difficulty and move on. I hate leaving games unfinished. Maybe that's just stubbornness, or maybe I always keep hoping developers will surprise me before the credits roll. To keep it short, I'd recommend this game mainly to fans of the SteamWorld series, and even then, only as a last resort. Before buying it, I'd strongly suggest watching some gameplay footage first to see whether this gameplay loop is something you'll enjoy for the long haul—or whether, like me, you'll eventually find it becoming repetitive despite its solid foundation.