Satellite Reign

На удивление хорошая игра, учитывая, что она еще и нахаляву досталась) Перки есть, хоть и немного. Прокачка есть. Заданий мало и они повторяются по три раза, но на разных, и важно, интересных локациях. Зато есть несколько вариантов решений задач, зависит от фантазии и предпочтений - именно за это ей огромный плюс.

Für Freunde von gepflegter Echtzeitstrategie

Твои юниты по врагам сами не стреляют, даже несмотря на то что они достали оружие и в красном режиме; надо на каждого врага отдельно тыкать чтобы твои болванчики начали стрелять. В игре в которой врагов десятки кликать в каждого довольно тупо, ведь эта игра не пошаговая а в реальном времени. Поиграйте лучше в какой-нибудь XCOM и ему подобное.

[b]Satellite Reign[/b] to cyberpunkowy [b]Commandos[/b] - jako ogromny fan [b]Men of Courage[/b] bawiłem się całkiem nieźle w dzieło [i]5 Lives Studios[/i] do czasu, aż gra stała się okrutnie miałka i ciężka z powodu głupoty SI i fabularnego pikowania. Ale po kolei. [hr][/hr] Patrząc na screeny z gry od razu w oczy rzuca się charakterystyczna dla stylu cyberpunk szata graficzna. Co ważne, nie są to sztuczne podbite obrazki, a gra faktycznie jest bardzo ładnie wykonana. Świat jest bogaty w szczegóły, wypełniony życiem i wykonany z pomysłem na siebie. Wszystkie elementy czuć, że są tam umieszczone w jakimś celu, co dobrze wpływa na immersję podczas gry. Świat [b]Satellite Reign[/b] to jej najjaśniejszy punkt. Nie można się do niczego przyczepić, bo wszystko jest wykonane perfekcyjnie. Nie przeszkadza nawet nagromadzenie obiektów, które się świecą sprawiając wrażenie, że można z nimi wejść w interakcję - po krótkiej chwili mózg zaczyna je ignorować i przestają przeszkadzać w rozgrywce. Pierwsze problemy zaczynają się jednak już na początku, gdy podczas wprowadzenia do gry, gracz zostaje zaznajomiony z jej mechanikami. Chodzi konkretnie o system poruszania się i strzelania. Te dwie rzeczy sprawiają, że granie w [b]Satellite Reign[/b] jest niepotrzebnie skomplikowane. Do gry zaimplementowano system biegania, który włącza się po dwukrotnym przyciśnięciu prawego klawisza myszy, gdzie jednokrotne jego wciśnięcie odpowiada za chód/anulowanie biegania. Sprawia to, że co chwilę załącza się postaciom bieg, potem wracają do chodu, by na koniec znów zacząć biec. Być może jest to kwestia przyzwyczajenia się, ale strasznie ciężko wyczuć jaki odstęp między kliknięciami gra interpretuje za polecenie biegu, a kiedy jedynie za podwójne wciśnięcie chodu. Lepiej nie jest w przypadku strzelania. Pierwszy pojedynek z policjantem trwa dwie minuty, gdy zarówno postać gracza jak i SI kierujące przeciwnikiem strzelają 90% czasu w osłonę. Wygląda to serio jakby ktoś nawet nie przetestował tej gry, bo nie wierzę, że nie wpadli na to, że patrzenie przez dwie minuty jak postacie strzelają w osłony jest marnotrawstwem czasu gracza. Zaprogramowano to w najgorszy możliwy sposób. Anulowanie pojedynku też jest śmieszne, bo trzeba się po prostu poruszyć o pixel. Anulowanie biegu wiedzieli jak zrobić, a ze strzelaniem sobie nie poradzili. Komedia. Gra ma skopany system autozapisu - o ile w ogóle go ma. Patrząc na to, że gra wyszła w 2015 roku, to można byłoby się spodziewać, że zaimplementowano w niej jakiś system checkpointów, ale nie - trzeba pamiętać o zapisywaniu gry za każdym razem, gdy zrobi się coś ważnego. Strasznie wybija to z immersji, gdy zamiast skupić się na opowieści trzeba ciągle mieć z tyłu głowy, by zapisać grę. Jest to szczególnie ważne w obliczu tego, że gra przez 5 godzin zabawy zdołała się sama wyłączyć dwa razy, na twardo bez żadnego błędu. Na koniec zostawiłem fabułę, bo to jest ta jedna jedyna rzecz, która sprawiła, że nie mam ochoty kończyć tej gry. Przeżyłem system poruszania się, strzelania, a nawet to, że gra się czasem sama wyłącza, ale nie potrafię przejść nad tym jak bardzo fabularnie rozłazi się po +/- trzech pierwszych godzinach. Początek jest fajny, nawet pomimo tego, że jest w połowie wprowadzeniem w mechaniki gry, bo oferuje jakąś tajemnicę, poczucie walki z niesprawiedliwą korporacją, która rządzi światem i pozwala poczuć się częścią tego bardzo ładnie wykonanego świata. Zawsze w recenzjach unikam spoilerów, teraz także nie będzie inaczej, ale strasznie zmarnowano potencjał tej opowieści. Z "kronikarskiego" obowiązku dodam, że bardzo duża część fabuły opiera się na czytaniu, a gra nie posiada spolszczenia. Język nie jest trudny, ale dla części może to stanowić ogromny minus dla [b]Satellite Reign[/b] - w końcu to dla fabuły gra się w tę grę, bo mechanicznie jest raczej średnio. [hr][/hr] Fajnie byłoby jej dać ocenę neutralną, bo mimo wszystko miała w sobie bardzo dużo potencjału, a być może dla mniej wymagającej osoby, fabuła mimo wszystko zapewni ciekawą przygodę, ale niestety Steam podchodzi do ocen zero-jedynkowo. Gra nie jest z rodzaju tych niegrywalnych, ale osobiście znam dużo ciekawsze alternatywy dla niej (chociażby wspomniana na początku seria [b]Commandos[/b]), więc po co marnować swój czas.

Excelente ambientacion cyberpunk

скучно