Ktoś zamawiał kotlet mielony trzeciej kategorii? Potrójnie zmielony, potrójnie smażony! Specjalność restauracji id MacSoftware! Drugi dodatek do Quake to trzeci raz to samo i gdy zabierałem się do serii w dość krótkich odstępach czasowych, to zaczynała już mnie zgaga łapać.
Pod względem technologicznym i fabularnym nie ma różnic w porównaniu do poprzedniczek. I o ile w poprzednich częściach coś tam wiedzieliśmy, że Shub Niggurath, że Armagon i w ogóle, tak tutaj już kompletnie nie wiadomo o co chodzi. Naszą misją jest „zabijać i nie pytać o szczegóły”. No, ale cóż, o to zawsze w id Software’owych FPS-ach chodziło, co nie?
Do dyspozycji dostaliśmy kilka alternatywnych broni i mam wrażenie, że znowu podkręcono poziom trudności. Choć możliwe, że to efekt znużenia tematyką Quake’a. Na pewno autocelowanie działa gorzej niż w poprzednich częściach.
Dodatek wprowadza 16 nowych poziomów podzielonych na 2 epizody. Większość misji została naszpikowana pułapkami, więc wczytywanie stanu gry jest tutaj na porządku dziennym. Zauważyłem również mankament, który towarzyszył mi przy Doom 2, czyli bieganie po planszy i ciągłe szukanie przycisków i kluczy. I tak, wiem, że w poprzednich częściach również tak się działo, ale nie było to tak uciążliwe jak w Dissolution of Eternity. I szczerze mówiąc, nie lubię takiego kombinatorstwa w grach, które mają się opierać na czystej rozwałce. Szukanie przycisków i kluczy wraz z unikaniem pułapek bardziej mi się kojarzy z przygodowymi grami akcji pokroju Tomb Raider, a nie z rasowym FPS-em.
Moja wersja Dissolution of Eternity pochodzi z pudełkowej wersji Premium Games – „The Quake Collection” instalowanej na Steam i tak samo jak w poprzednich częściach tu również istnieje problem odtwarzania ścieżki dźwiękowej (w wersji klasycznej).
Podsumowując, Quake Mission Pack No. 2 – Dissolution of Eternity jest tym samym, co poprzednie części, w tym, że najeżono ją przyciskami i pułapkami, a samych poziomów jest znacznie mniej. Dla Quakowiczów to łakomy kąsek, dla pozostałych zwykły recykling. Dodatek nie jest, ani zły, ani dobry – rzekłbym, że jest po prostu przeciętny.
P.S.
W zremasterowanej wersji Quake’a drugi dodatek również jest dodany i w nim nie ma problemu z odtwarzaniem ścieżki dźwiękowej.
+ Ciężki i mroczny klimat.
+ Oprawa graficzna dobrze się zestarzała.
+ Przyjemnie się strzela.
- Strona wizualna może w obecnych czasach odrzucić niektórych graczy.
- Problem ze ścieżką dźwiękową w klasycznej wersji gry.
- To samo co poprzednio, tylko bardziej skomplikowane.
