Prince of Persia The Lost Crown

Wallah Gut Bruder

Nine sols if it were less good (lacked furries)

Нова частина Prince of Persia зовсім не та, яку б ми всі хотіли побачити, але тим не менш це хороша гра. Платформер, метроідванія, складні але не дуже боси, я все це люблю, тому і гра мені зашла. Про сюжет нічого не скажу, з першої хвилини мені стало на нього байдуже і всі діалоги я якнайшвидше пропускав, гра цікава і без нього. Гра зараз коштує 859 грн, за такі гроші брати не рекомендую, а от по скидці, гривнів за 300 брати можна сміливо.

高素质类银？但开局实在不够好玩，虽然很不想套公式说罐头二字，但这游戏确实属于一开始就能闻到育碧味儿的类银罐头。 开局游玩体验十分无聊够劝退等什么时候再捡起来吧只说开局体验，游戏在各方面素质都算上乘，但所谓的好就像照着80分优秀模板刻出来的对我来说没有任何吸引点，如同游戏本身就像过时且俗套的英雄式王道样板戏再加一点恼人的跳跳乐。

Sehr gutes Metroidvenia im Prince of Persia Universum :).

Prince of Persia The Lost Crown to najnowsza główna odsłona tej serii i jednocześnie próba przeniesienia jej mechanik do dwuwymiarowego, metroidvaniowego świata. Gra stawia na zupełnie nowe uniwersum, będąc swego rodzaju kolejnym rebootem, który nie wymaga znajomości poprzednich odsłon. [h2]Różnorodna, sporych rozmiarów mapa[/h2]Jako metroidvania, gra wypada fenomenalnie. Świat jest bardzo duży i w paru momentach mnie zaskoczył swoją budową. Na plus też różnorodność lokacji, zarówno w kwestii wyglądu jak i mechanik - każda lokacja ma w sobie elementy otoczenia z którymi wychodzimy w interakcje, wyjątkowe tylko dla niej jak wodospady piasku po których możemy się wspinać, czy platformy, które pojawiają się, tylko gdy nasza postać jest obrócona w lewo/prawo. [h2]Oryginalne zdolności[/h2]Same skille odblokowujące części mapy, które zdobywamy w trakcie gry mogą pochwalić się sporą oryginalnością - mamy standardowy dash w powietrzu, czy double jump, ale także ciekawsze rzeczy jak zostawienie naszej kopii, do której możemy się teleportować, czy hak służący nie tylko do przyciągania się do obiektów, ale także do chwytania elementów i przyciągania ich do nas. Ogólnie platformowanie po lokacjach jest bardzo różnorodne i choć do samego skończenia fabuły nie będziemy potrzebować szczególnie dużo skilla, to już do pewnych opcjonalnych pomieszczeń tak. Także dla tych, dla których gra wyda się za prosta czekają ukryte znajdźki za trudniejszymi przeszkodami, a także przede wszystkim serie wyzwań, które możemy zacząć ze schronienia w środku mapy. Bardzo satysfakcjonujące jest też to, że prawie każda z tych zdolności jest też efektowna w trakcie walki i może służyć np. do przedłużenia naszego combo na wrogu, żeby dłużej był on stunlockowany. A przechodząc do systemu walki... [h2]Slasherowy system walki[/h2]Jest on bardzo ciekawy i wyjątkowy jak na ten gatunek. Bierze inspiracje ze slasherów jak Devil May Cry i pozwala na podobne "żonglowanie" przeciwnikami w powietrzu. Do dyspozycji mamy zwyczajne ataki, ładowane mające większą moc, strzały z łuku z ograniczoną amunicją oraz czakran który jak bumerang wraca do nas. Każdą z tych rzeczy możemy użyć, żeby podtrzymać kombinację na wrogu. Dodatkowo, zwyczajne ataki możemy wykonywać z dołu żeby zmniejszyć posturę oraz w górę, żeby wyrzucić wrogów natychmiastowo w powietrze i zacząć żonglerkę. Kluczowymi częściami walki jest też parowanie ciosów oraz unikanie, które za bardzo nie ma klatek nieśmiertelności, ale pozwala pokonać spory dystans (szczególnie w powietrzu) oraz prześlizgnąć się pod wrogami. Pomyśle zadawanie obrażeń lub parowanie ich ładuje nasz wskaźnik Atry, czyli takiej magicznej energii, której możemy używać na jeden z ultimate ruchów zadających spory damage, które odblokowujemy poprzez eksplorację, podobnie jak "hollow-knightowe" talizmany zajmujące sloty i dające różne ofensywne i defensywne efekty lub po prostu buffy. System walki ma dość sporą różnorodność i swobodę, a także pozwala na spory skill expression, jeśli tego chcemy. Kolejna zdecydowanie na plus rzecz. [h2]Bossowie z kinowymi cutscenkami[/h2]System walki, choć nie pozwala wtedy robić tak długich combosów, to i tak lśni w trakcie walk z bossami. W późniejszej części gry, każdy z nich wymaga korzystania z różnych zdolności i technik, żeby unikać ich ataków. Same walki są też bardzo różnorodne oraz pełne pomysłowych ataków, a także przeładowane efektownymi animacjami z efektami. Choć przyznam, że takich głównych bossów mogłoby być więcej (w podstawce jest ich 8), to ich jakość to rekompensuje. Każda z walk jest całkiem pomysłowa i bardzo widowiskowa, a także przyjemna do ukończenia. Osiem to zresztą nie jest też jakoś mała ilość, a oprócz tych najgłówniejszych dochodzi też kilku pobocznych bossów, których spotykamy od czasu do czasu, czasami też na ścieżce głównej fabuły. Poza bossami, sami przeciwnicy też są różnorodni i charakteryzują się innymi stylami ataków, ciężkością (czy możemy ich wyrzucić w górę czy nie), akrobacjami, możliwością latania czy różnych rodzajów pocisków. [h2]Muzyka[/h2]Do soundtracku nie mogę się przyczepić, jest przyjemny, miejscami nawet całkiem fajnie brzmi i mogę sobie zanucić w głowie utwory z eksploracji portu, czy biblioteki, albo main theme z menu. Sporo z utworów nie zapadło mi w pamięć, ale w trakcie gry nigdy nie czułem że muzyka nie pasuje, albo brzmi gorzej, a często nawet dobrze wspomagała epickie momenty. Dźwięki ataków, parowania itp. również na plus - są satysfakcjonujące i są dobrze zsynchronizowane z animacjami. [h2]Nierealistyczny styl graficzny[/h2]Artstyle stawia na family-friendly grafikę z bardziej stylizowanymi niż foto realistycznymi modelami 3d. Postacie wyglądają ludzko i mają sporą ilość detali, ale celowo są "usłodzone" i kolorowe, niczym w niektórych animacjach 3D, ale w bardziej komiksowym stylu. Grach jest ogólnie 2.5D - wszystkie postacie, przeciwnicy jak i otoczenia są w 3 wymiarach, ale widok jest side-scrollerowy (z boku). Skoro mówię o grafice to od razu powiem też o świetnych, dynamicznych animacjach, którym czasami towarzyszą bardzo ładne efekty, często wykorzystujące komiksowo wyglądające, rysowane fragmenty. Same otoczenia są za to w bardzo "perskich" klimatach, pokazujących wzorowaną na tej kulturze architekturą z pradawnymi świątyniami i posągami. Oprócz tego zobaczymy otoczenia jak las, biblioteka, czy mój wizualny faworyt - zastygnięte w czasie morze. [h2]Dobra fabuła z budżetem[/h2] Historia jest opowiedziana bardzo AAA-owo, to znaczy jest sporo cutscenek - sporo z nich bardzo widowiskowych, a wszelkie dialogi są udźwiękowione. Choć przyznam, że nie każda postać ma dobry voice acting, to w większości aktorzy dają radę i tych gorszych jest chyba tylko dwóch i obie te aktorki voicują mniej znaczące postacie z małą ilością czasu na ekranie. Sama fabuła jest bardzo ciekawa, ma plot twisty i to takie dobrze napisane. Choć koniec końców nie jest to mistrzostwo opowieści, to historia ma pewną jakość i utrzymywała moje zainteresowanie od początku do końca. Jest przynajmniej lepsza niż ogromna część gier w swoim gatunku (z gier które ograłem chyba tylko Nine Sols ma lepszą fabułę). Samo lore też w ogromnej większości ma sens i jest spójne z poszczególnymi obszarami w świecie, a notatki z przedmiotów kolekcjonerskich są interesujące do czytania. [h2]Stan techniczny[/h2]Nie natrafiłem na żadne problemy techniczne oprócz dwóch utknięć postaci, bliżej końca gry. W żadnym z wypadków jednak nie straciłem progresu, gra też ani razu mi się nie wykrzaczyła, a wszystkie do tej pory zdobyte osiągnięcia poprawnie się zsynchronizowały ze steamem. Mały minus tylko za wymóg Ubisoft Connecta. [h2]Podsumowanie i czas gry[/h2]The Lost Crown to jedna z najlepszych metroidvanii z jakimi miałem do czynienia i moja ulubiona odsłona Księcia Persji. Gra nie zawodzi pod względem artstycznym, oferując jednocześnie pozwalającą na sporo skill ekspression walkę, oryginalne zdolności do przemierzania mapy oraz sporą różnorodność lokacji. Zarówno elementy platformowe, jak i wszelkie walki (w tym z bardzo kinowymi bossami) są zrobione na wysokim poziomie i przez praktycznie całą grę nie czułem nudy. Dodatkową atrakcją jest budżet tej produkcji, niespotykany współcześnie w gatunku metroidvani dający nam pełny voice acting i kinowe cutscenki. Jeśli jesteście fanami metroidvanii, szczerze polecam, szczególnie jeśli chcecie zobaczyć jak wygląda gra z tego gatunku w stylu (prawie) AAA. Natomiast jeśli jesteście fanami Prince of Persia… to w sumie też bo to świetna produkcja. No chyba że z jakiegoś powodu nie przepadacie za gatunkiem metroidvani. W takim wypadku gra was raczej niczym nie przekona. Przejście fabuły i zebranie wszystkich przedmiotów z całego świata zajęło mi 41 godzin. Od początku do końca grałem na poziomie trudności "Hero" (odpowiednik trudnego, nad nim jest jeszcze Immortal). Przede mną jeszcze questline z DLC oraz 4 zestawy ekstremalnie trudnych, opcjonalnych challengy.

[h1] High-budget, high quality game that flew under the radar [/h1] As a huge fan of the early ‘00 PoP trilogy I was thrilled to find out about a new game in the series. Initially a bit disappointed for this to be a metroidvania game but this one’s really special. The gameplay, music, abilities, map and the boss fights are all top-notch. When you start the game it may take a few hours for it to click but when it does, it’s absolutely awesome. The traversal challenges are, however, brutal. And I say that coming from The Ori and Hollow Knight series. I also love the story and the game has actually some story elements I haven’t seen anywhere else. Big spoilers, so careful. [spoiler] When the game starts, you are introduced to the main character and his group of friends. Most of them are going to become your enemies and will make up to a 1/3 of boss fights. [/spoiler] Also, the story has plenty of twists and turns I wouldn’t have expected. All in all – this is a great game by a huge developer that somehow eluded most of the audiences.