Papers, Please

fun and easy game just follow the rules or dont lol make your choice and see where you end up dont like the outcome thats ok just restart your day not the whole game

Одна из моих любимейших игр. Спасибо разрабу за чудесные графику и атмосферу и приятный геймплей. Слава Арстотцке!

好玩

This game doesn't shy away from giving you a bad ending by being a too honest of a citizen

після декількох пройдених днів, зрозумів, що потрапив на КПП Медика на кордоні із Польщею. Гра реалістична, шкода, що на лапу рідко дають

[b][h1] Papers, Please [/h1] Konsoloslukta görev yaptığımız ve diplomasi ilişkilerden dolayı yeni kurallar ve kısıtlamalarla yüzleştiğimiz bir oyun kısacası. Oyunun ilk başları kolayca tespit edilebiliyorken oyunun ilerleyen bölümlerde o kadar fazla kontrol edilecek detaylar çıkıyor ki fazla yormaya başlıyor. Alışınca ayak uydurabiliyorsunuz. Oyunun 20 farklı sonu var diyorlar lakin ben bir kere bitirip tekrar oynamadım, tekrar oynanacak bir oyun değil. Senaryo aslında değişmiyor her gün aynı senaryo ve konsolosluğa gelen aynı insanlar oluyor. konsolosluğa yapılan saldırılar da aslında günleri belli, karışık bir şekilde saldırı olmuyor, ona göre zaten yenilikler getiriyorlar. İşinizi kötü yaparsanız da ceza yiyorsunuz daha da kötü olursa sizi görevden alıp sürgün ediyorlar. Amacınız ailenizi geçindirmek onun için de Konsolosluğa gelen insanlarla ne kadar çok ilgilenirseniz o kadar çok kredi kazanıyorsunuz, o krediyle ailenizi geçindiriyorsunuz, geçindiremezseniz de oyunu kaybediyorsunuz. Ben tipik tanıdıklarıma torpil yapan average türk memuru oldum. Tek seferlik oynanır aslında ama çok da bir bekletiniz olmasın 6 saat boyunca sadece evrakları kontrol ederek geçireceksiniz.

pinche juego todo bien hecho

le jeu est facile à comprendre, les nombreuses fins possibles laissent une possibilité de jeu très intéressante

Que ganas de salir de mi trabajo rutinario para poder jugar a este juego en el que puedo ser un funcionario con un trabajo rutinario. Me encanta. 10/10.

Au premier abord, Papers, Please n'a pas l'air plus enthousiasmant qu'un formulaire de douane : tu joues un garde frontière d'Arstotzka, pays inspiré des dictatures d'Europe de l'Est pendant la guerre froide avec sa paperasse et sa paranoïa communiste. Et puis tu te fais aspirer dans un vrai petit chef-d'œuvre : des choix cornéliens de RPG avec 20 fins différentes, de la survie pour toi et ta famille avec ton salaire de miséreux, un soupçon de réflexion avec des situations complètement barrées. Et cerise sur le Pépito : lors d'attentats qui viennent te réveiller de ta routine pour te mettre une claque d'adrénaline, tu dois soudain jouer à un mini shooter avec ton flingue de service ! Bref, ce qui aurait pu n'être qu'un petit jeu indé original devient un vrai hit. Même avec sa répétitivité, on ne s’ennuie jamais. C’est tendu, drôle, triste, absurde et génial ! Un jeu incontournable.